Dear Εconomist…

Απαντήσεις στα διλήμματα των αναγνωστών με τα εργαλεία της οικονομικής επιστήμης
Μπορούμε να σταματήσουμε τις ποδοσφαιρικές ομάδες από το να «αγοράζουν» νίκες; Μήπως θα έπρεπε οι ποδοσφαιρικές αρχές να θέσουν ένα όριο στη συνολική αξία των παικτών, με βάση το κόστος των μεταγραφών τους, που παίζουν σε μια ομάδα Α΄ Εθνικής σε κάθε ματς; Για παράδειγμα, παρ΄ όλο που μια ολόκληρη ενδεκάδα θα μπορούσε να έχει κοστίσει €170 εκατ., σύμφωνα με το όριο θα έπρεπε να είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν παίκτες που όλοι μαζί να έχουν κοστίσει €85,5 εκατ.

Αυτό θα μπορούσε να βελτιώσει το επίπεδο παιχνιδιού στα γήπεδα και να αποτρέψει τις πλούσιες ομάδες από το να αγοράζουν «ασημικά» αποκτώντας τους καλύτερους παίκτες.

Κιθ Μπέιτς Αγαπητέ κ. Μπέιτς, Η πρότασή σας ακούγεται λογική, όμως σκοντάφτει σε τρία ζητήματα.

Πρώτον, σκεφτείτε τις παράπλευρες συνέπειες του κανόνα σας. Θα ευνοούσε τις πλούσιες ομάδες που έχουν ακριβές και καθιερωμένες ακαδημίες ποδοσφαίρου, επειδή θα είχαν ένα σταθερό αριθμό καλών παικτών χωρίς κόστη μεταγραφών.

Δεύτερον, το κόστος των μεταγραφών δεν είναι ανάλογο της επιτυχίας στο γήπεδο. Ένας οικονομολόγος από τους συγγραφείς του βιβλίου «Γιατί η Αγγλία χάνει», χρησιμοποίησε τη στατιστική ανάλυση για να αποδείξει πως ενώ το ύψος του μισθού σχετίζεται με την επιτυχία, το κόστος μεταγραφών δεν έχει καμία σχέση.

Τρίτον, οι φίλαθλοι δεν θέλουν ένα συγκεκριμένο επίπεδο παιχνιδιού. Στην αήττητη χρονιά της Αρσεναλ (2003- 2004) η ομάδα κέρδισε το 84% των αγώνων τής Α΄ Εθνικής και δεν έχασε κανέναν. Σε κανένα παιχνίδι δεν υπήρχε κενή θέση στις κερκίδες. Ο οικονομολόγος έδειξε όμως πως οι χρονιές που τα αποτελέσματα των αγώνων είναι αμφίρροπα προσελκύουν ακόμη περισσότερους οπαδούς. Εχεις τον λάθος στόχο, προτείνεις τον λάθος κανόνα για να τον πετύχεις και δεν βλέπεις τις παράπλευρες απώλειες. Κάθε ρυθμιστική αρχή του τραπεζικού συστήματος θα σου έδινε με μεγάλη χαρά μια θέση εργασίας.

Τιμ Χάρφορντ From the Financial Τimes © Τhe Financial Τimes Limited 2010. Αll Rights Reserved