Τέχνη, γροθιά στο στοµάχι

Ντεµπούτο για τον «θησαυρό» σύγχρονων δηµιουργών, που ανήκει σε έλληνα συλλέκτη, στη βρετανική πρωτεύουσα
Ενα ηλιοβασίλεµα καµωµένο από αλλοιωµένο τυρί 40 ετών. Μια εντυπωσιακή τοιχογραφία κοσµηµένη µε τρίχες από κουρεία του Χάρλεµ. Και ένα χαλασµένο καζανάκι από το οποίο τρέχει, αντί για νερό, ένα λευκό πανί. Είναι τρία από τα σπουδαιότερα έργα µιας σηµαντικής, αλλά αθέατης ώς σήµερα συλλογής, που έχει ελληνική υπογραφή. Συλλογή που ανήκει στον πρόεδρο του ΣΕΒ Δηµήτρη Δασκαλόπουλο, και κάνει το ντεµπούτο της στο Λονδίνο _ στην «Whitechapel Gallery» _ καταφέρνοντας να µπει µε την πρώτη στις προτάσεις των εφηµερίδων και να κερδίσει τις προτιµήσεις των κριτικών τέχνης.

«Πρόκειται για µια συλλογή όχι ευχάριστη, αλλά σκληρή», εξηγεί η διευθύντρια της «Whitechapel Gallery» Ιβόνα Μπλέιζγουικ για τη συλλογή των 400 έργων που αποτυπώνουν τις κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες των τελευταίων 30 ετών και µε άξονα το ανθρώπινο σώµα ως σηµείο αναφοράς υπαρξιακού και κοινωνικού προβληµατισµού. Συλλογή που περιλαµβάνει πολλά ιστορικά έργα και η όποία, όπως λέει χαρακτηριστικά ο δηµιουργός της Δηµήτρης Δασκαλόπουλος, βασίζεται σε δύο άξονες: «Στη µαταιότητα και τη δηµιουργικότητα του ανθρώπου».

«Η συλλογή αντιµετωπίζεται σαν µια θεατρική παράσταση µε τέσσερις πράξεις. Μόνο που λόγω έλλειψης χώρου αντί να παρουσιαστούν και οι τέσσερις πράξεις σε µια παράσταση, “παίζονται” σε διαφορετικές χρονικές στιγµές υπό την επιµέλεια του Αχίµ Μπόρχαρντ Χιούµ», συνεχίζει η Ιβόνα Μπλέιζγουικ για την έκθεση υπό τον γενικό τίτλο «Κeeping it real», που τρέχει στην «Whitechapel Gallery» από τον Ιούνιο και τώρα εγκαινιάστηκε το δεύτερο µέρος «ανατρεπτική αφαίρεση».

Γροθιά στο στοµάχι η λιτή έκθεση, δεν θυµίζει σε τίποτα τις γεµάτες αστραφτερά έργα που δεσπόζουν συνήθως στις προβεβληµένες ιδιωτικές συλλογές. Σωλήνας ή ανθρώπινο µέλος (;) δεµένο κόµπο, το έργο – γλυπτό της Λίντα Μπέγκλις προκαλεί το βλέµµα µε το µεταλλικό του χρώµα, απέναντι στην τεράστια κατακόκκινη τοιχογραφία του Ντέιβιντ Χάµονς που είναι διακοσµηµένη µε κρύσταλλα και κοτσιδάκια που συγκεντρώνει από το Χάρλεµ.

Στο κέντρο πάνω σε ένα χαλί δυο παιχνίδια κατάλοιπα της παιδικής αθωότη τας µε µια δεύτερη µατιά σοκάρουν καθώς µέλη του ενός έχουν µεταµοσχευθεί στο πρόσωπο του άλλου στο έργο του Μάικ Κίλι.

Εκπληξη αποτελεί το ιστορικό _ του 1985 _ κολάζ του Ντάµιεν Χιρστ µε τη σφήνα να συνυπάρχει µε το σπασµένο χέρι µιας κούκλας, ενώ τα σχέδια της Τζούλι Μεχρετού παντρεύουν την αφαίρεση µε τον µοντερνισµό, ενώ τα έργα του Ντίτερ Ροθ χρησιµοποιούν σοκολάτα και τυρί αντί για χρώµατα και ο Κόρι Νιούκιρκ φτιάχνει το δικό του «παραπέτασµα» από χάντρες σαν κουρτίνα. Παιχνίδια µε τον λευκό καµβά _ τον οποίο και διαλύει _ κάνει ο Ντάνιελ Σούµπκοφ, ενώ οι αντιθέσεις _ λευκό µαύρο, γυαλιστερό – θαµπό _ πρωταγωνιστούν στα έργα του Ροζµαρί Τρόκελ.

Το δεύτερο µέρος της συλλογής Δ. Δασκαλόπουλου στην «Whitechapel Gallery» (77-82 Whitechapel Ηigh Street) στο Λονδίνο έως τις 5 Δεκεµβρίου.
Διαδίκτυο:
http: //www.
whitechapelgallery. org