Σκαρφάλωµα για απαιτητικούς!

«Εκεί πάνω στα ψηλά που σκαρφαλώνεις, σηµασία έχει η αρµονική κίνησή σου στη µάχη µε τη βαρύτητα. Σε αποζηµιώνει τότε το τοπίο που κάθε φορά αλλάζει όπως ανεβαίνεις, η συντροφικότητα µε τον σχοινοσύντροφό σου, η εξερεύνηση του βράχινου ανάγλυφου, η αίσθηση του κενού!».

Επτά έλληνες αναρριχητές, πέντε άντρες και δύο γυναίκες, ηλικίας από 26 έως 37 ετών, περιπλανήθηκαν πρόσφατα στις βορειοδυτικές Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής. Εφτασαν µέχρι και στον Καναδά, για να κάνουν πράξη το χόµπι τους.

«Οι σχετικές λεπτοµέρειες για την περιήγηση και τη διαµονή µας εκεί, σε υπαίθρια κάµπινγκ µέσα σε εθνικά πάρκα, υπήρχαν καιρό τώρα στην άκρη του µυαλού µας. Προσωπικά, αν και έχω κάνει πολλά αναρριχητικά ταξίδια στην Ευρώπη, θεωρώ ότι η Αµερική είναι µια ήπειρος αλλιώτικη από πολλές απόψεις από τη δική µας, σε σχέση µε τη φύση και την αναρρίχηση», λέει στα «ΝΕΑ» ο 37χρονος καθηγητής Πληροφορικής κ. Αριστοµένης Θανόπουλος, µέλος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Πάτρας, δύο δεκαετίες τώρα αναρριχητής και πολλάκις πρωταθλητής στο αγώνισµα.

Μαζί µε τον Θανάση Σωτηρόπουλο διήνυσαν συνολικά 7.000

χιλιόµετρα σε σαράντα επτά ηµέρες (25 Ιουνίου-10 Αυγούστου).

Ξεκίνησαν πρώτοι από τους υπόλοιπους (Χρήστο Σιντόρη, Αλέξανδρο Τασίκα, Σπύρο Μπεκίρη, Κατερίνα Κολλύρου και Μυρτώ Δεληγιάννη)

της ελληνικής παρέας το οδοιπορικό τους, πριν τους συναντήσουν ενδιάµεσα στην πορεία τους. «Με σηµείο εκκίνησής µας το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, οι δυο µας κατευθυνθήκαµε πρώτα προς το εντυπωσιακό Υosemite Νational Ρark, το διασηµότερο αναρριχητικό πεδίο στον κόσµο. Αυτό έµελλε να αποδειχθεί τελικά και το πιο δύσκολο σηµείο για εµάς: αναγκαστικά έπρεπε να εξοικειωθούµε µε το απαιτητικό παραδοσιακό (το λεγόµενο και trad) σκαρφάλωµα στον γρανίτη, πάνω στον πασίγνωστο στους λάτρεις του είδους µονόλιθο Εl Capitan, σε ύψος 350 µέτρων…», λέει.

Μετά και το πέρασµά τους από τη Νεβάδα και τη Γιούτα, προορισµός τους ήταν το Κολοράντο, για αθλητικού τύπου αναρριχήσεις στο υπέροχο Rifle State Ρark. «Επιστρέφοντας στην έρηµο της Γιούτα, σκαρφαλώσαµε σ’ έναν διάσηµο από ταξιδιωτικές φωτογραφίες αµµολιθικό πύργο ύψους 150 µέτρων, τον Castleton Τower. Παρά τις ακραίες θερµοκρασιακές συνθήκες, τα πάνω-κάτω του υδράργυρου µεταξύ 20 και 40 βαθµών Κελσίου, η προσεκτική επιλογή της συγκεκριµένης διαδροµής (Sacred Ground), αλλά και η πρωινή ώρα που ξεκινήσαµε, µας επέτρεψαν να αναρριχηθούµε χωρίς πρόβληµα. Αυτή ήταν κατ’ εµέ, από άποψη αισθητικής βράχου και τοπίου, αλλά και σε αίσθηση περιπέτειας, η πιο αξιοµνηµόνευτη ηµέρα του ταξιδιού…», αναφέρει.

Και για την 33χρονη δασολόγο από την Πάτρα, κ. Κατερίνα Κολλύρου, τα αµερικάνικα, σαν σε ταινία… γουέστερν, όπως λέει, βράχια τής χάρισαν µια ακόµα γερή τονωτική δόση ενέργειας, το δοκιµασµένο αγχολυτικό της. «Η Αµερική ήταν η µέγιστη αναρριχητική πρόκληση! Οι παραστάσεις που αποκοµίσαµε ήταν όντως µε µια λέξη φοβερές, το τοπίο εντελώς µοναδικό! Και στο ταξίδι αυτό, δηλαδή, εξασφάλισα, µέσω αναρρίχησης, τη δωρεάν ψυχανάλυσή µου! Δέκα χρόνια τώρα, άλλωστε, που ασχολούµαι, αυτό φροντίζω και κάνω τακτικά…», τονίζει σήµερα.

pstefanis@dolnet.gr