Γιατί γίνεται έλεγχος νεφρικής λειτουργίας στους καρδιοπαθείς

Η καρδιά και οι νεφροί, όπως εξηγεί ο επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κ. Τσιούφης, συνεργάζονται στενά μεταξύ τους (αυτοί τροφοδοτούνται προς επεξεργασία με το ένα πέμπτο της καρδιακής παροχής). Η οξεία ή χρόνια νόσος του ενός οργάνου προκαλεί οξεία ή χρόνια δυσλειτουργία του άλλου.

Το 60%80% των ασθενών που νοσηλεύονται λόγω οξείας καρδιακής ανεπάρκειας έχει νεφρική δυσλειτουργία, ενώ το 50% των ασθενών με χρόνια συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχουν επηρεασμένο ρυθμό σπειραματικής διήθησης.

Από μελέτη της Μονάδας Υπέρτασης της Α΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου σε υπερτασικούς ασθενείς, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία και με υπερτροφία του μυοκαρδίου έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο και δυόμισι φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για έμφραγμα του μυοκαρδίου, συγκριτικά με αυτούς που έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία και μάζα του μυοκαρδίου.

Επίσης, νέα μελέτη της ίδιας Κλινικής, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν στην Ουάσιγκτον, έδειξε ότι οι ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας κινδυνεύουν από νεφρική ανεπάρκεια σε διπλάσιο βαθμό σε σχέση με τους μη έχοντες υπερτροφία.

Σήμερα, λοιπόν, ο καρδιολόγος πρέπει να συνεκτιμά το επίπεδο νεφρικής λειτουργίας σε όλους τους ασθενείς του. Για τη σωστή εκτίμηση, δεν αρκούν οι τιμές της ουρίας και της κρεατινίνης στον ορό, αλλά χρειάζεται να υπολογίζονται με απλούς τύπους και ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης και το ποσό της αλβουμίνης που αποβάλλεται στα ούρα.