«Ιδια ανασφάλεια και με το πτυχίο»

«Αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στο Εθνικό πάνω στην τρέλα μου. Το σκέφτηκα έτσι, το σκέφτηκα αλλιώς, ώσπου τελικά είπα να ακολουθήσω το όνειρο της ζωής μου, αυτό που κρατά το μυαλό μου ζωντανό, και όπου με βγάλει. Επαγγελματικά το ξέρω πως η κατάσταση είναι αβέβαιη. Το ίδιο ανασφαλές όμως είναι το μέλλον μου και με το πτυχίο Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων που έχω αφού κανείς δεν μου εξασφαλίζει ότι θα βρω δουλειά. Το θέατρο τουλάχιστον μού ταιριάζει περισσότερο και με βοηθά να αντιλαμβάνομαι καλύτερα τον εαυτό μου. Τις οικονομικές δυσκολίες του επαγγέλματος τις γνωρίζουν όλοι οι ηθοποιοί προτού καν ξεκινήσουν την καριέρα τους. Γι΄ αυτό όταν κάποιος αποφασίζει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο ξέρει εξαρχής πως οι εναλλακτικές λύσεις είναι δυο: είτε θα κάνει άλλη πρωινή δουλειά για να μπορέσει να συντηρηθεί είτε θα κάνει οποιαδήποτε καλλιτεχνική δουλειά για να τα βγάλει πέρα και να μη χαθεί από το κύκλωμα. Το μόνο που ξέρω για την ώρα είναι πως θέλω πολύ να γίνω ηθοποιός. Ή τουλάχιστον να προσπαθήσω. Ο πολιτισμός πάντως θά ΄ναι ο τελευταίος που θα πεθάνει. Με μια τέτοια λοιπόν φιλοσοφία ζωής, γιατί να πορεύομαι με ήδη τραβηγμένο χειρόφρενο;».