«Δεν θα βγούν αλώβητοι οι μεταλλωρύχοι»

Ύπνος σε τακτικά διαστήματα, υψηλό ηθικό, ομαδικότητα και καλή διαχείριση των αποβλήτων μέσα στον περιορισμένο χώρο που διαθέτουν, είναι μερικές μόνο από τις προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, εάν θέλουν να επιζήσουν, οι 33 ανθρακωρύχοι που έχουν εγκλωβιστεί σε βάθος 700 μέτρων, στο ορυχείο Σαν Χοσέ μέσα στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.

«Είναι πιο εύκολο να επιβιώσει κανείς, όταν ανήκει σε μια ομάδα. Μόνος του μπορεί να οδηγηθεί στην απελπισία, να θεωρήσει ότι είναι χαμένος. Στην ομάδα, εάν κάποιος αποκαρδιωθεί, οι άλλοι τον στηρίζουν», σύμφωνα με τον σπηλαιολόγο Μισέλ Σιφρ, ο οποίος έχει ιδία εμπειρία εγκλωβισμού σε ακραίες συνθήκες.

Ψυχολογικά προβλήματα

«Κατ’ αρχάς, όταν αυτό που διακυβεύεται είναι η επιβίωση, η ομάδα αντέχει. Τα ψυχολογικά προβλήματα εμφανίζονται μετά τη διάσωση. Απέναντι στον κίνδυνο, αντέχουν», υποστήριξε ο Ανρί Βομορόν, γενικός γραμματέας της Γαλλικής Ομοσπονδίας Σπηλαιολογίας.

«Όμως, όπως στη Σχεδία της Μέδουσας (σ.σ. : τον πίνακα του Ζερικό), όπου οι διασωθέντες ναυαγοί αλληλοσκοτώνονται, ή όπως έγινε με την πτώση του αεροσκάφους της Ουρουγουάης στις Άνδεις το 1972, όπου έζησαν καταφεύγοντας στον κανιβαλισμό, τα πράγματα μπορεί να πάρουν άσχημη τροπή», υπενθύμισε ο Σιφρ, ο οποίος κατάφερε να επιζήσει αφού έμεινε επί δύο μήνες μόνος του, σε βάθος 100 μέτρων και σε θερμοκρασία «0» βαθμών Κελσίου, το 1962.

Ο Σιφρ εξήγησε ότι πριν από μερικές δεκαετίες η αμερικανική διαστημική υπηρεσία Nasa έκανε ένα πείραμα αφήνοντας εντελώς μόνους τους πέντε ανθρώπους.

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα οι τέσσερις δεν μπορούσαν πια να υποφέρουν τον πέμπτο και μάλιστα ήθελαν να τον σκοτώσουν.

Η διανοητική κατάσταση

«Σε καταστάσεις, όπου το διακύβευμα είναι η επιβίωση, επιβιώνουν οι ισχυρότεροι. Βασικό ρόλο παίζει η διανοητική κατάσταση. Πρέπει να έχει κανείς πίστη. Όσοι πιστεύουν στην επιβίωσή τους έχουν περισσότερες ελπίδες να σωθούν», πρόσθεσε ο Σιφρ.

Οι παγιδευμένοι, θα πρέπει να προσπαθήσουν να διατηρήσουν ένα ρυθμό στον ύπνο τους, όπως έκαναν και στην επιφάνεια, αλλά η δυσκολία είναι ότι χωρίς το φως του ήλιου χάνεται η αίσθηση του χρόνου.

Σύμφωνα με την Σοφί Λουμινό, ερευνήτρια του πανεπιστημίου της Ρεν, το «βιολογικό ρολόι» του οργανισμού τίθεται τότε σε λειτουργία, κάνοντας έναν κύκλο περίπου 26 ωρών.

«Όμως αυτό το βιολογικό ρολόι διαφέρει από άτομο σε άτομο. Είτε θα συγχρονιστούν όλοι σε ένα μέσο ρυθμό, είτε κάποιος θα επιβάλει το ρυθμό του στους άλλους», εξήγησε.

Εμφάνιση μυωπίας

Το ευτύχημα είναι ότι οι ανθρακωρύχοι της Χιλής έχουν επικοινωνία με τους διασώστες στην επιφάνεια και έτσι είναι δυνατόν να τους επιβληθεί κάποιος ρυθμός, για παράδειγμα με την παροχή τροφής σε συγκεκριμένες, σταθερές ώρες.

«Θα πρέπει να τους δίνουν κυρίως υγρά, να τους ενυδατώνουν συνεχώς, επειδή σε θερμοκρασία 33 βαθμών Κελσίου το σώμα αφυδατώνεται.

«Όλοι τους θα έχουν προβλήματα όρασης, όταν βγουν έξω. Παρατηρούμε ότι αυξάνεται η μυωπία και ότι εξασθενούν τα χρώματα, όταν κανείς ζει χωρίς φως. Το βασικό είναι να βγουν σώοι. Όμως δεν θα βγουν αλώβητοι», κατέληξε ο Σιφρ.

Σε άλλο «καταφύγιο»

Οι 33 εγκλωβισμένοι μεταλλωρύχοι πρόκειται σύντομα να μετακινηθούν προς ένα άλλο «καταφύγιο», στεγανότερο, το οποίο βρίσκεται λίγο βαθύτερα.

Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου εμβολιάστηκαν για τέτανο και διφθερίτιδα, χάρη στη φροντίδα του συναδέλφου τους Τζόνι Μπάριος, που έχει γνώσεις νοσηλευτικής.

Πολύ σύντομα, κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης που θα συνδέει τους μεταλλωρύχους με τους ανθρώπους που βρίσκονται στην επιφάνεια, θα λειτουργήσει προκειμένου να βοηθήσει το ηθικό των εγκλωβισμένων.