Τα φετίχ της παραλίας

Η μπαντάνα
To πιο άχρηστο κομμάτι ύφασμα στην ιστορία της μόδας. Περισσότερο ως παιχνίδι παρά ως αξεσουάρ να το εκλάβετε. Και ως έναν ύπουλο δολιοφθορέα εμφάνισης. Γιατί κυρία μου- που ακουμπάς – δεν ακουμπάς το 1,60- τη θέλεις την μπαντάνα; Ασορτί μάλιστα με το συνθετικό μακρύ καφτάνι σου σε άνιμαλ πριντ ροζ- μαύρο; Τι στυλιστικά τραύματα και απωθημένα σε κυνηγούν από τη δεκαετία του 1970 και του 1960, τότε που ήσουν ακόμη έφηβη; Θεωρούσαν οι γονείς σου ότι η μπαντάνα είναι πολύ «γιεγιέδικη» και δεν σε άφηναν να τη φοράς, γι΄ αυτό τώρα της αλλάζεις τα φώτα; Ή είχες ταυτιστεί με τη Βουγιουκλάκη σε εκείνη την ταινία που έπαιζε με τον Αντωνόπουλο και με μπαντάνα ξυπνούσε, με μπαντάνα κοιμόταν;

Πάντως η μπαντάνα δεν είναι αυτό που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι. Δεν πρόκειται δηλαδή για ένα κομμάτι ύφασμα που τυλίγεται γύρω από το κεφάλι, οι άκρες του ανεμίζουν ελεύθερα και ταιριάζει πολύ με κοκτέιλ σε μεγάλο ποτήρι διακοσμημένο με ομπρελίτσες. Αυτή είναι μία σύγχρονη αφελής παρερμηνεία του χίπικου στυλ.

Η μπαντάνα, ακόμη και ως λέξη, έχει καταγωγή από την Ινδία και το όνομά της προέρχεται από την λέξη μπαντού που αναφέρεται σε μία μέθοδο βαφής μπατίκ. Κάτι ανάλογο φορούσαν και οι καουμπόηδες κυρίως για να προστατεύουν στόμα και μύτη από τη σκόνη. Κάτι ανάλογο φοράει και ο Νίκος Παπάζογλου. Από τότε που ξεκίνησε, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μέχρι σήμερα.