Η ψαριά του καλοκαιριού

ΤΟ ΛΥΘΡΙΝΙ
Ο «λόρδος» του βυθού
Πολλοί θα ζήλευαν τους τίτλους… ευγενείας του λυθρινιού! Ανήκει στη συνομοταξία των Χορδωτών, στην ομοταξία των Οστεϊχθύων και στην κλάση των Ακτινοπτερύγων. Ταυτοχρόνως του έχει απονεμηθεί το παράσημο της τάξης των Περκόμορφων και βεβαίως της οικογένειας των Σπαριδών. Ενα τέτοιο ψάρι δικαίως είναι περιζήτητο, νοστιμότατο και με μεγάλη εμπορική αξία. Αλλά δεν είναι μόνο τα ράσα που κάνουν τον παπά. Η… αρχοντιά του λυθρινιού φαίνεται και από τους τρόπους του. Για παράδειγμα, το τι τρώει και πώς. Οι ψαράδες που προσπαθούν να το γραπώσουν με μονάγκιστρο, ξέρουν ότι το δόλωμα πρέπει να είναι φρέσκο, κατά προτίμηση ζωντανό και όχι συνεχώς το ίδιο.

Το λυθρίνι έχει αδυναμία στο μικρό καραβιδάκι, αλλά ακόμη και όταν πεινά, δεν καταπίνει με λαιμαργία το δόλωμα. Το τυπικό, αργό, διακριτικό και φλεγματικό τσίμπημα στο δόλωμα, υποδεικνύει την ανατροφή του ψαριού. Αλλωστε είναι σε όλους γνωστό ότι το λυθρίνι, ακόμη και όταν μόνο του αναζητά την τροφή, διαλέγει πάντα τα καλύτερα και θεωρείται καθαρό ψάρι.

Τρέφεται με βενθικά ασπόνδυλα και μικρά ψάρια, ενώ επίσης δεν κρύβει την προτίμησή του στα μαλάκια, τα οστρακοειδή και τα εχινόδερμα. Το λυθρίνι κινείται συνήθως σε βάθος από 20 έως 100 μ. αλλά αν παραστεί ανάγκη μπορεί να βρεθεί και σε βάθος μεγαλύτερο των 200 μ. Ο βραχώδης, αμμώδης και λασπώδης βυθός δεν του κάνει καμία διαφορά.

Το χρώμα του τείνει προς το ροζ και γίνεται κόκκινο κάτω από τα βράγχια. Το μήκος του μπορεί να φθάσει και τα 60 εκατοστά, πράγμα κάπως σπάνιο, αλλά τα λυθρίνια που συνήθως αλιεύονται στο Ιόνιο και το Αιγαίο έχουν μέσο μήκος 25 εκατοστά. Πολλές φορές, στα δίχτυα πιάνονται και μικρότερα λυθρίνια, που κυρίως κατοικοεδρεύουν στα πιο επιφανειακά νερά. Εχει επίσης παρατηρηθεί ότι τα μικρά σε ηλικία λυθρίνια προτιμούν τις ακτές.

Η αλήθεια είναι ότι ανάλογα με την περιοχή που ζει, το λυθρίνι, μπορεί να έχει και ορισμένες μικρές εμφανισιακές διαφορές. Στις Κυκλάδες και τον Παγασητικό Κόλπο, βρίσκεται το πελαγίσιο λυθρίνι που έχει μια στενή μαύρη κηλίδα στα πλευρικά του πτερύγια. Ισως για τον λόγο αυτό, ανάλογα με τις περιοχές που αλιεύεται, το αποκαλούν και με διαφορετικό όνομα: μερτζάνι, λεθρίνι, λυθρινάρι, κ.λπ.

Είναι ψάρι ερμαφρόδιτο (πρωτόγυνο) που σημαίνει ότι ξεκινάει ως θηλυκό και στην πορεία αλλάζει φύλο και γίνεται αρσενικό. Η ολοκλήρωση της αλλαγής του φύλου γίνεται σε ηλικία τριών ετών όταν το μήκος του ψαριού δεν ξεπερνά τα 17 εκατοστά. Η αναπαραγωγική του περίοδος διαρκεί συνήθως από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο.

60

εκατοστά μπορεί να φτάσει το μήκος του λυθρινιού

[ ΑΥΡΙΟ: ο τόνος ]