Η µεγάλη πείνα µετά τις πληµµύρες

Χαρακτηρίζοντας την καταστροφή ως τη χειρότερη που έχει δει ποτέ του, ο γενικός γραµµατέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν κάλεσε χθες τον κόσµο να επισπεύσει την αρωγή προς το Πακιστάν, όπου 20 εκατοµµύρια άνθρωποι έχουν πληγεί από τις πληµµύρες και αντιµετωπίζουν τώρα το φάσµα της πείνας, των επιδηµιών, αλλά και πιθανώς ξέσπασµα ταραχών.

Οι χειρότερες πληµµύρες στην ιστορία του Πακιστάν έχουν στοιχίσει έως τώρα τη ζωή σε περίπου 1.600

ανθρώπους και έχουν προκαλέσει µεγάλες ζηµιές σε 32 εκατ. στρέµµατα καλλιεργειών βαµβακιού, ζαχαροκάλαµου και δηµητριακών. Ο ΟΗΕ έχει απευθύνει έκκληση για να συγκεντρωθούν σε πρώτη φάση 460 εκατοµµύρια δολάρια για το Πακιστάν, όµως µέχρι στιγµής έχει συγκεντρωθεί µόνο το 20% του ποσού αυτού. Η κυρίαρχη πεποίθηση πως η πακιστανική δηµόσια διοίκηση είναι βαθιά διεφθαρµένη δεν ενθαρρύνει τους ξένους δωρητές. «Πιστεύω ότι το µεγαλύτερο ζήτηµα όσον αφορά την ξένη βοήθεια στο Πακιστάν είναι το χαµηλό επίπεδο εµπιστοσύνης», λέει ο Ρασούν Μπαχς Ραΐς, καθηγητής Επιστηµών Διοίκησης στο Πανεπιστήµιο της Λαχώρης.

Ο επικεφαλής του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν επισκέφθηκε χθες τη χώρα και πέταξε πάνω από τις περιοχές των πληµµυρών στο Νότιο και το Κεντρικό Πακιστάν, ενώ συναντήθηκε και µε κυβερνητικούς. Ισλαµικές φιλανθρωπικές οργανώσεις, µερικές από τις οποίες συνδέονται µε µαχητικούς ισλαµιστές, ήταν για καιρό σε αρκετές περιοχές οι µόνες που προσέφεραν βοήθεια στους πληµµυροπαθείς. Το γεγονός εντείνει τις ανησυχίες ότι θα αυξηθεί η συµπάθεια του κόσµου προς τους ισλαµιστές. Ο Μπαν είπε πως πρόκειται για τη χειρότερη καταστροφή που έχει δει ποτέ του. «Βρίσκοµαι εδώ για να καλέσω την παγκόσµια κοινότητα να επισπεύσει τη βοήθεια προς τον πακιστανικό λαό», δήλωσε ο γενικός γραµµατέας του ΟΗΕ. Μολονότι τοπικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και διεθνείς υπηρεσίες έχουν µέχρι τώρα διοχετεύσει τρόφιµα, πόσιµο νερό, σκηνές και φάρµακα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, η κλίµακα της καταστροφής είναι τέτοια ώστε πολλά εκατοµµύρια άνθρωποι δεν έχουν λάβει ακόµη καµιά βοήθεια. Σε µια χώρα που ήταν ήδη από τις φτωχότερες στην Ασία, γέφυρες κατέρρευσαν, αυτοκινητόδροµοι κόπηκαν στα δύο από τις καταρρακτώδεις βροχές και χωριά αποκόπηκαν από τον έξω κόσµο. Ο πρωθυπουργός Γιουσούφ Ράζα Γκιλάνι δήλωσε πως 20 εκατοµµύρια άνθρωποι, από τα 180 εκατοµµύρια που ζουν στο Πακιστάν, είναι πλέον άστεγοι.

Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε πως µεταξύ των επιζώντων αυξάνονται τα κρούσµατα διάρροιας. Εντοπίστηκε επίσης το πρώτο κρούσµα χολέρας και ειδικοί φοβούνται ότι υπό τις συνθήκες που επικρατούν στο Πακιστάν, η ασθένεια αυτή µπορεί να διαδοθεί απίστευτα εύκολα.

Η δηµοτικότητα της κυβέρνησης, η οποία ήταν ήδη χαµηλή, έχει δεχθεί ισχυρό πλήγµα εξαιτίας των καταστροφών.

Ο πρόεδρος Ασίφ Αλί Ζαρντάρι δέχθηκε δριµύτατες επικρίσεις επειδή συνέχισε το ταξίδι του στην Ευρώπη την ώρα που οι Πακιστανοί πνίγονταν από τις πληµµύρες. Εκφράζονται φόβοι ότι κατά τους επόµενους µήνες οι ελλείψεις τροφίµων και ο πληθωρισµός µπορεί να οδηγήσουν σε διαµαρτυρίες και εξεγέρσεις.

ΚΡΟΥΣΜΑ ΧΟΛΕΡΑΣ

Μπαν Κι Μουν: Η χειρότερη καταστροφή που έχω δει. Αστεγοι 20 εκατοµµύρια Πακιστανοί. Το πρώτο κρούσµα χολέρας

Εξι εκατοµµύρια παιδιά στο έλεος της καταστροφής

ΟΙ ΜΙΣΟΙ απ’ όσους πληµµυροπαθείς διασώζουν στο Πακιστάν οι στρατιώτες και οι εθελοντές είναι παιδιά. Ειδικοί υπολογίζουν ότι τα παιδιά που κινδυνεύουν εξαιτίας των πληµµυρών είναι τουλάχιστον 6 εκατοµµύρια. Πολλά που θέλησαν να κολυµπήσουν στα λασπωµένα νερά δέχθηκαν επιθέσεις από φίδια. Στις φυσικές καταστροφές, τα παιδιά συχνά υποφέρουν περισσότερο, είναι πιο ευάλωτα στις λοιµώδεις νόσους, καθώς και σε αυτές που προέρχονται από το νερό, όπως η χολέρα. Και όταν η κατάσταση είναι τόσο δεινή όσο αυτή που αντιµετωπίζει το Πακιστάν, οι ανάγκες ενός παιδιού δεν αποτελούν πάντα προτεραιότητα για µια πληγείσα οικογένεια.

Εν γένει στις φυσικές καταστροφές τα παιδιά υπερβαίνουν το ήµισυ του αριθµού των θυµάτων. Σύµφωνα µε τον Μάθιου Ουίνγκεϊτ της οργάνωσης Save the Children, «τα µικρά παιδιά είναι πολλές φορές πιθανότερο απ’ ό,τι οι ενήλικοι να πεθάνουν από µεταδοτικές ασθένειες που προκαλούν διάρροιες, εµέτους, πυρετό και όλες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στις ανθυγιεινές συνθήκες που δηµιουργούνται από µια καταστροφή όπως αυτή που συνεχίζεται από τις πληµµύρες στο Πακιστάν. Τα παιδιά δεν µπορούν να µείνουν χωρίς τροφή όσο καιρό µπορεί ένας ενήλικος. Το γεγονός ότι είναι πολύ πιο ευάλωτα συναισθηµατικά τείνει επίσης να παραβλέπεται όταν υπάρχουν ολοκληρωτικές ανάγκες για τρόφιµα, φάρµακα και στέγη».