[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Δηµήτρης Ψυχογιός
(ο αρθρογράφος, για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις)
Τι ακριβώς εννοούσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δηµήτρης Δρούτσας δηλώνοντας από το Καστελλόριζο «η πολιτική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης που εφαρµόζουµε είναι επιλογή µας και δεν αποτελεί για την Ελλάδα µονόδροµο»; Οτι δεν είναι ο µόνος δυνατός δρόµος που µπορεί να ακολουθήσει η Ελλάδα και υπάρχει, εποµένως, η επιλογή της «ελληνοτουρκικής αποµάκρυνσης», της έντασης, της ρήξης; Ή µήπως ότι η «ελληνοτουρκική προσέγγιση» δεν µπορεί παρά να είναι δρόµος διπλής κατεύθυνσης ώστε να µπορεί η µία χώρα να πλησιάζει την άλλη;
Από τα συµφραζόµενα της δήλωσής του προκύπτει ότι µάλλον το πρώτο εννοούσε, οπότε δηµιουργείται µείζον ζήτηµα διότι η επιλογή της ελληνοτουρκικής προσέγγισης αποτελεί στρατηγική επιλογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τουλάχιστον δεκαπενταετίας. Εγινε κάτι τροµερό που δεν το γνωρίζουµε και πρέπει να εγκαταλειφθεί;
Είναι φανερό ότι στους καλοθελητές υπέκυψε ο κ. Δρούτσας: µια που βρισκόταν στο Καστελλόριζο, έπρεπε να πει κάτι το ηρωικό, και το είπε. Αλλά µε ηρωισµούς δεν γίνεται εξωτερική πολιτική, για εσωτερική κατανάλωση προορίζονται. Οι παλικαρισµοί και τα περί τους εξοπλισµούς συµφέροντα µπορούν να οδηγήσουν ξανά σε αδιέξοδο την εξωτερική (και οικονοµική) πολιτική της χώρας.
«ΤΟ ΒΗΜΑ»
![[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Η άσκηση ιδεολογικής βίας](https://www.tanea.gr/app/uploads/2010/08/15495141.jpg)













