[ΕΓΡΑΨΑΝ ] Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος για τα κλειστά επαγγέλµατα)

Τα καλά νέα είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν «κλειστά επαγγέλµατα». Αυτό τουλάχιστον λένε – καθείς για τον κλάδο του – οι πρόεδροι των δικηγόρων, των συµβολαιογράφων, των µηχανικών και των φαρµακοποιών. Για να τεκµηριώσουν δε την άποψή τους, δήλωσαν την Κυριακή στην «Καθηµερινή» ότι ο πληθυσµός των ασκούντων τα «ανοιχτά» αυτά επαγγέλµατα είναι σχεδόν ο υψηλότερος στον δυτικό κόσµο.

Τι παραπάνω ξέρουµε εµείς από τους κουτόφραγκους για να συντηρούµε έναν τέτοιο υπερπληθυσµό «επαγγελµατιών – επιστηµόνων»; Και κυρίως: µε τι πόρους τον συντηρούµε; Εκ των πραγµάτων τα αγαθά αυτά επαγγέλµατα δεν είναι παρά µια ιδιωτική γραφειοκρατία. Πώς σιτίζει, λοιπόν, η ελληνική κοινωνία έναν δικηγόρο ανά 250 κατοίκους, όταν οι πλουσιότεροι ηµών Γάλλοι µετά βίας συντηρούν έναν στους 1.400; Και πώς 950 Ελληνες κρατάνε σε λειτουργία ένα ηµεδαπό φαρµακείο, όταν για την ίδια δουλειά χρειάζονται 4.000 Ευρωπαίοι; Η απάντηση είναι απλή: διά διοικητικών αποφάσεων. Το κράτος, µε τη θέσπιση κατώτερων τιµών ή κατώτατου συντελεστή κέρδους, επιβάλλει στους πολίτες να τρέφουν αυτόν τον υπερπληθυσµό. Οι «επιστηµονικώς» εργαζόµενοι σ’ αυτήν τη χώρα δεν είναι παρά δηµόσιοι υπάλληλοι µε δικό τους µαγαζί.

«Η Καθηµερινή»