«Ξέρω ότι είµαι σκλάβος της ευαισθησίας µου»

Αγνώριστος ο Αντι Γκαρσία. Με το καλοψαλιδισµένο µουστάκι του – σε στυλ επιθεωρητή Κλουζό – και τα δερµάτινα σανδάλια του µοιάζει περισσότερο µε τουρίστα παρά µε τον πρωτοκλασάτο ηθοποιό του Χόλιγουντ που γνωρίσαµε από τις ταινίες «Οι αδιάφθοροι» και «Νονός 3».

Σηµασία όµως δεν έχει το πόσο εύκολα περνιέται ο Γκαρσία για «κοινό θνητό». Σηµασία έχει ότι επέστρεψε στα κινηµατογραφικά πράγµατα µε την 6η κατά σειρά ανεξάρτητη ταινία του – την κοµεντί «Οικογένεια σε παράνοια» (την είδαµε πρόσφατα στα ελληνικά σινεµά)

– σε ρόλο πρωταγωνιστή και ταυτόχρονα παραγωγού. «Μία είναι η πρόκληση», λέει στον «Guardian»: «Να βρεις λεφτά για την ταινία.

Αυτό είναι το πρόβληµα όταν µπλέκεις µε την παραγωγή. Πρέπει να ξέρεις ότι εσύ θα είσαι ο τελευταίος που θα πληρωθεί σε όλη αυτή την ιστορία», εξοµολογείται ο αµερικανός ηθοποιός, που εξηγεί πόσο δύσκολο είναι να πάρει σάρκα και οστά µια ταινία που δεν υπόσχεται την εισπρακτική επιτυχία ενός block buster.

Παρόλ’ αυτά δεν το βάζει κάτω. Ούτε το µετανιώνει. Ο Αντι Γκαρσία, που γνωρίζει καλά πώς λειτουργεί ο νόµος της προσφοράς και της ζήτησης στο Χόλιγουντ, είναι από τους τύπους που παραδέχονται ανοιχτά τις αδυναµίες τους. «Καµιά φορά αναρωτιέµαι γιατί τα κάνω όλα αυτά. Από την άλλη όµως ξέρω ότι είµαι σκλάβος της ευαισθησίας και των καλλιτεχνικών επιθυµιών µου, που πολύ απλά δεν µπορώ να προσπεράσω». Ευαίσθητος καλλιτέχνης, πάτερ φαµίλιας, πιστός καθολικός.

Λέει ναι σε όλους τους χαρακτηρισµούς και παραδέχεται τις οικονοµικές δυσκολίες που εµποδίζουν τα παιδιά του να φύγουν από το πατρικό τους µε την ίδια ευκολία που παραδέχεται την πίστη του στον Θεό. «Μεγάλωσα µε καθολικές αρχές. Παρόλ’ αυτά ούτε προσεύχοµαι καθηµερινά ούτε εξοµολογούµαι.

Δεν πιστεύω πως χρειάζεται ενδιάµεσος ανάµεσα σε µένα και τον Θεό».

Για την πολιτική όµως τι λέει; Τι ρόλο παίζει στη ζωή του ηθοποιού που υπερασπίζεται σθεναρά την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουµένων στην Κούβα; «Δεν έχει σηµασία αν ψήφισα Οµπάµα ή όχι. Αποψή µου είναι πως οι κυβερνήσεις θα πρέπει να εµπλέκονται στις ζωές µας το λιγότερο δυνατό. Είµαι από αυτούς που θέλουν να έχουν την ευκαιρία να δουλεύουν σκληρά και να ανταµείβονται γι’ αυτό». Παλιοµοδίτικες απόψεις διά στόµατος χολιγουντιανού σταρ, θα σκεφτούν πολλοί. Κι όµως. Στην περίπτωση του Γκαρσία, τα δικαιώµατα δεν ήταν ποτέ δεδοµένα. Με γονείς Κουβανούς, που πέρασαν στις Ηνωµένες Πολιτείες επί καθεστώτος Μπατίστα, ο Αντι Γκαρσία νιώθει 100% αµερικανός πολίτης. Και το δηλώνει περήφανα. «Εκτιµώ την Αµερική περισσότερο από πολλούς άλλους Αµερικανούς. Και αυτό γιατί µου έδωσε την ελευθερία που µου στέρησε η πατρίδα µου».