Η άγνωστη ζωή των πιο γνωστών ψαριών

Δεν είναι μόνο η νοστιμιά τους που τα κάνει να ξεχωρίζουν αλλά και η πολύπλοκη «προσωπικότητά» τους.
Στα ρηχά αλλά και στα ανήλιαγα βαθιά νερά, επιδεικνύουν τις ξεχωριστές τους ικανότητες αλλά και μια παλέτα συναισθημάτων που απλώνεται από τον ενθουσιασμό και τον φόβο μέχρι την πανουργία και την εκδικητικότητα!
Είναι τα πιο συνηθισμένα ψάρια των ελληνικών θαλασσών. Αυτά που μας αρέσει να τρώμε περισσότερο, ιδίως τώρα το καλοκαίρι που η άδεια από τη δουλειά οδηγεί τούς περισσότερους από εμάς σε κάποια παραθαλάσσια τοποθεσία.

Τα ονόματά τους μας είναι οικεία όπως και η όψη τους. Αλλωστε όπου κι αν σταθούμε και ψαρέψουμε είναι σίγουρο ότι κάποιο από αυτά θα τσιμπήσει το δόλωμα στο αγκίστρι.

Από σήμερα και μέχρι το τέλος του Αυγούστου «ΤΑ ΝΕΑ» θα παρουσιάζουν καθημερινά ένα μικρό «πορτρέτο» για κάθε ψάρι. Ενδιαφέρουσες και ίσως άγνωστες πληροφορίες για καθένα από τα ψάρια που προτιμάμε για τη νοστιμιά τους και το θρεπτικό τους κρέας.

Οπως όλοι οι έμβιοι οργανισμοί, έτσι και τα ψάρια έχουν φυσιολογικά χαρακτηριστικά που εντυπωσιάζουν. Ορισμένα ζουν σε πολύ μεγάλα βάθη όπου το φως δεν φθάνει ποτέ. Αλλα μετακινούνται κάθετα από τον βυθό προς την επιφάνεια και αντιστρόφως. Κάποια πάλι στην πορεία της ζωής τους αλλάζουν φύλο ή και χρώμα κατά την περίοδο της ωοτοκίας.

Εχουν ένα ιδιαίτερο ένστικτο στην αναζήτηση της τροφής. Στήνουν καρτέρι και παραφυλάνε το θήραμά τους, ακολουθούν πλοία ή βάρκες στα λιμάνια. Κάποιες φορές επιλέγουν τη μοναχική ζωή ενώ κάποια άλλα είδη δεν μπορούν να αποχωριστούν το υπόλοιπο κοπάδι.

Οσο και αν φαίνεται περίεργο, πολλά από τα ψάρια αυτά έχουν μνήμη και ανεπτυγμένη την αίσθηση του φόβου. Ο φόβος είναι που κάνει ορισμένα είδη να μην πλησιάζουν τις ακτές ή να φουσκώνουν το σώμα τους μέσα στη φωλιά ώστε να μη συρθούν έξω όταν τρυπηθούν από το ψαροντούφεκο.

Παρά το γεγονός ότι τα ψάρια αυτά ζουν σε κάθε πέλαγος της Ελλάδας, οι πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Πιάνονται νεαρά ακόμη στα δίχτυα, χωρίς να προλάβουν να ενηλικιωθούν. Κάποια άλλα κινδυνεύουν ήδη με αφανισμό. Τα ψάρια στις θάλασσές μας είναι ιδιαίτερα νόστιμα, με όποια τοπική παραδοσιακή συνταγή και να μαγειρευτούν. Ισως, για λίγο ακόμα.

Τα ψάρια των ελληνικών θαλασσών έχουν μια ιδιαίτερη νοστιμιά αλλά τα τελευταία χρόνια οι πληθυσμοί τους μειώθηκαν

Σαργός, ο ρωμαλέος κολυμβητής

Πάνω από τα βράχια του βυθού, εκεί που απλώνονται τα λιβάδια ποσειδωνίας και οι αχινοί συνωστίζονται ο ένας πάνω στον άλλο, βρίσκεται το βασίλειο του σαργού. Οι ιχθυολόγοι τον γνωρίζουν και ως Diplodus sargus. Μάλιστα την ίδια ονομασία, δηλαδή Diplodus, έχουν και τα πρώτα του… ξαδέρφια, όπως ο σπάρος και ο κακαρέλος. Ολα ανήκουν στο ίδιο γένος.

Ο σαργός όμως είναι εκείνος που ξεχωρίζει για τη νοστιμιά του, ίσως επειδή είναι και πιο μεγαλόσωμος. Μπορεί να φθάσει τα 40 εκατοστά σε μήκος και τα δύο κιλά σε βάρος. Οταν θα έχει μεγαλώσει τόσο, θα είναι ενήλικος και θα ζει στα βαθιά νερά, δηλαδή ακόμη και σε 50 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Προτού όμως ενηλικιωθεί, θα τριγυρνά σε βάθος μέχρι και 2 μέτρα, σε κάθε γωνιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Εκεί τρέφεται με ζωικούς οργανισμούς που ξετρυπώνει στην άμμο ή τα βραχάκια του πυθμένα.

Η αδυναμία του είναι τα ασπόνδυλα, αλλά δεν αντιστέκεται σε μικρά καβούρια, πορφύρες, γυαλιστερές και άλλα δίθυρα. Αν βρεθεί δε μπροστά σε κάποιο δολωμένο αγκίστρι, θα ορμήσει με ιδιαίτερη λαιμαργία σε κομμα τάκια κέφαλου, σαρδέλας, σουπιάς, καλαμαριού αλλά και πεταλίδας.

Στη χώρα μας αλλά και σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου ο σαργός αναπαράγεται συνήθως από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο. Η αναπαραγωγή γίνεται όταν το ψάρι έχει ηλικία από 2 μέχρι 6 χρόνια. Είναι πρώτανδρο ερμαφρόδιτο είδος. Γεννιέται αρσενικό και σταδιακά γίνεται θηλυκό.

Οταν μεγαλώσει και η χαρακτηριστική του μαύρη κηλίδα στην ουρά γίνει ακόμη πιο έντονη, θα ξεκινήσει για τ΄ ανοιχτά, όπου θα ενσωματωθεί στον ενήλικο πληθυσμό των άλλων σαργών. Εκείνοι διακρίνονται από τις εννέα κάθετες λωρίδες στο σταχτί τους σώμα. Δυνατός, ρωμαλέος και έξυπνος, ο σαργός είναι νυχτερινός… τύπος. Συνήθως φωλιάζει σε κάποια τρύπα μαζί με άλλους σαργούς και μόλις το σκοτάδι απλωθεί παντού, αυτός ξεμυτάει προς τα ρηχότερα νερά για να βρει το φαγητό του. Ο σαργός έχει ανεπτυγμένη όσφρηση και πολύ κοφτερούς κοπτήρες. Η μυρωδιά από τα ίχνη που αφήνουν στον βυθό τα λαδερά δολώματα τον προσελκύει, ακόμη και όταν η ορατότητα στο νερό δεν είναι ιδιαίτερα καλή. Αν σταθεί τυχερός, θα ζήσει ανέμελα 10 χρόνια.

360

είναι το οπτικό του πεδίο. Δεινός κολυμβητής υπερνικά τα ρεύματα κινούμενος προς την ακτή