Δίκτυο

Κύριε υπουργέ, δεν παίρνει άλλο!
Γ.Δ.Κ.Σ.

Το Φεστιβάλ Αθηνών 2010 κατέβασε την αυλαία του. Εχοντας προκαλέσει το ενδιαφέρον του κόσµου, µε αντίκρυσµα στα ταµεία αυτές τις δύσκολες µέρες της οικονοµικής κρίσης, µε εκδηλώσεις που – άρεσαν, δεν άρεσαν – έγιναν από µόνες τους γεγονότα, µε µία έναρξη – «Αγγελοι στην Αµερική» – και µία λήξη – «Ο Προµηθέας στην Αθήνα» των «Rimini Ρrotokoll» – που ταρακούνησαν. Το Φεστιβάλ Αθηνών δηµιούργησε άλλη µια αίθουσα στην «Πειραιώς 260» και χρησιµοποίησε δηµιουργικά τουλάχιστον άλλους τρεις χώρους του κτιριακού συγκροτήµατος για παραστάσεις και εκθέσεις αποδεικνύοντας πως το παλιό αυτό εργοστάσιο ξέρει και µπορεί να το αξιοποιήσει. Μήπως – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! – επέστη ο χρόνος ο χώρος αυτός να τού παραχωρηθεί επίσηµα; Λέω: Μήπως;


Καλτ «Υπνος»
Π.Θ.Κ

Η µυθολογία του µοναχικού αναζητητή της αλήθειας µέσα σε κυκεώνα διαφθοράς και παρακµής, του ετοιµόλογου µε την καµπαρντίνα, το άφιλτρο τσιγάρο και το µπέρµπον, βρήκε άπαξ διά παντός την ιδανική της ενσάρκωση στον «Μπόγκι» – Χάµφρεϊ Μπόγκαρτ και στο φιλµ του Χάουαρντ Χοκς «Ο µεγάλος ύπνος». Κι η Λορίν Μπακόλ, το ακριβώς αντίθετο της «χαζής ξανθιάς», µέχρι το τέλος σύντροφος στην πραγµατική ζωή του Μπόγκαρτ, καθιερώθηκε ως η απόλυτη φαντασίωση της έξυπνης, ενεργητικής, διεκδικητικής και συνάµα σούπερ σέξι στην αυστηρότητά της «µοιραίας» γυναίκας.

Οι δυο φιγούρες έµελλαν να στοιχειώσουν µια για πάντα την κινηµατογραφική οθόνη αλλά και την εικονοποιία του 20ού αιώνα, σε κάθε έκφανση του οπτικοακουστικού, από τους µεγάλους δηµιουργούς της Νουβέλ Βαγκ ώς τη µόδα και τη διαφήµιση. Ο «Μεγάλος Υπνος», το εµβληµατικό µυθιστόρηµα του Ρέιµοντ Τσάντλερ, σηµατοδοτεί την πρώτη εµφάνιση του ιδιωτικού ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, σίγουρα του πιο αντιπροσωπευτικού ήρωα της hard boiled λογοτεχνίας, όπως αυτή σχηµατοποιήθηκε από τον Ντάσιελ Χάµετ και τον Ρέιµοντ Τσάντλερ. Και, τώρα, οι σινεφίλ µπορούν να τον απολαύσουν στα θερινά σινεµά…


Νωρίς το θυµήθηκε…
Χ

Εχουµε ένα δεδοµένο. Η τηλεοπτική σεζόν έχει τελειώσει. Που σηµαίνει ότι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όλα τα υπόλοιπα προγράµµατα, ενηµερωτικά και ψυχαγωγικά, ακόµα και σειρές προβάλλονται σε επανάληψη. Αίφνης το Εθνικό Συµβούλιο Ραδιοτηλεόρασης θυµήθηκε, αποφάσισε και εξέδωσε υπόδειξη προς όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθµούς «να µη χρησιµοποιούν ως ακροατήριο ψυχαγωγικών ή άλλης κατηγορίας εκποµπών, ανήλικους, δηλαδή, µαθητές γυµνασίων και λυκείων» επειδή, όπως τονίζεται από το ΕΣΡ «το περιεχόµενο των εκποµπών αυτών ενδέχεται να έχει δυσµενή επίδραση στην οµαλή ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους». Πού ήταν η ευαισθησία του ΕΣΡ όταν στην εκποµπή «Αξίζει να το δεις», για παράδειγµα, µε καλεσµένη την Τζούλια Αλεξανδράτου και µε αφορµή την ταινία πορνό που συµµετείχε, το κοινό αποτελούνταν από νέους που επικροτούσαν χειροκροτώντας κάθε τρεις και λίγο; Πού ήταν η ευαισθησία του ΕΣΡ όταν σε αθλητικές εκποµπές που µεταδίδονταν πολύ µετά τα µεσάνυχτα βλέπαµε στις κερκίδες για το κοινό να είναι παιδάκια – µε άλλοθι συνοδούς – να ξενυχτούν;