[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Παραδεισένια Αθήνα

ΜΕΣΑ σε λίγες εβδομάδες όλα μπορεί να αλλάξουν στην Αθήνα! Για παράδειγμα, έναν μήνα πριν τα λεωφορεία ήταν γεμάτα από εργαζομένους που πήγαιναν το πρωί στη δουλειά τους. Τα καταστήματα ήταν ανοιχτά από τις 9 το πρωί, οι δρόμοι ήταν «πηγμένοι» και το μποτιλιάρισμα συνεπέστατο, κάθε μέρα την ίδια ώρα, στα ίδια σημεία και σε κάθε περιοχή. Το παρκάρισμα ήταν άπιαστο όνειρο, ενώ οι έντονοι διάλογοι μεταξύ συναδέλφωνοδηγών καθημερινό φαινόμενο.

Κι εκεί που λες πως η οικονομική κρίση θα αφήσει τα πράγματα ως έχουν, παρά το ότι είναι καλοκαιράκι, τσουπ, η αλλαγή έγινε!

Οι δρόμοι μέρα με τη μέρα αδειάζουν. Τα λεωφορεία πηγαινοέρχονται σχεδόν άδεια, ενώ οι θέσεις πάρκινγκ πια… σου φωνάζουν να τις επιλέξεις. Πάει και η λατρεία με τις κόρνες, πάει και το ελληνικό σήμα κατατεθέν του οδηγού: το φάσκελο. Οι Αθηναίοι έφυγαν. Για πού; Ενας Θεός ξέρει ή μάλλον μια… τσέπη γνωρίζει καλύτερα. Οποιος «βαστάει» οικονομικά κάνει ένα- έστω και μικρό- καλοκαιρινό πέρασμα στα νησιά μας. Οι υπόλοιποι επισκέπτονται το πατρικό στο χωριό, τη γιαγιά και τον παππού, τα φιλικά εξοχικά ή περνούν τις διακοπές τους οικονομικότερα, κοντά στη φύση, με τις σκηνές, τα slipping bags και το σακίδιο στην πλάτη. Οπως και αν αποφάσισαν να περάσουν οι συγκάτοικοί μας σε αυτήν την πόλη την άδειά τους, τους ευχαριστούμε.

Γιατί πλέον μπορούμε να πηγαίνουμε στη δουλειά μας στην ώρα μας. Γιατί πηγαίνουμε στο μπαράκι-στέκι μας και δεν περιμένουμε όρθιοι μέχρι να βρεθεί άδειο τραπέζι, αλλά πλέον έχουμε τη δυνατότητα επιλογής να κάτσουμε όπου μας αρέσει.

Γιατί παραγγέλνουμε φαγητό στην ταβέρνα και ο σερβιτόρος έρχεται στο πρώτο τρίλεπτο να πάρει την παραγγελία.

Ισως ακόμη να είμαστε στη θέση μας και να μετράμε μία μία τις μέρες μέχρι να έρθει και η δική μας σειρά για βουτιές, ωστόσο απολαμβάνουμε την παραδεισένια Αθήνα.