«Δεν μπορούσα να αποτρέψω τον Κορκονέα να πυροβολήσει»

ΣΤΟΝ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ Κορκονέα χρέωσε τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου απολογούμενος ο συγκατηγορούμενός του Βασίλης Σαραλιώτης, ο οποίος κάνοντας τον δικό του απολογισμό είπε: «έπραξα το σωστό και έχω ήσυχη τη συνείδησή μου».

Στην πολύωρη απολογία του ο ειδικός φρουρός ο οποίος κατηγορείται για απλή συνέργεια στην υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου παιδιού, επιχειρώντας να μην αφήσει ακάλυπτο τον συνάδελφό του που «κουβαλάει έναν θάνατο», ουσιαστικά αποψίλωσε τα υπερασπιστικά του επιχειρήματα, ενώ έδειξε ότι… έμπαζε και ο τρόπος της αστυνομικής προανάκρισης.

Οταν έφτασε η ώρα να προσδιορίσει τον δικό του ρόλο, ο λόγος που άρθρωσε όχι μόνο δεν φάνηκε να πείθει, αλλά προκάλεσε κατ΄ επανάληψη τη σφοδρή αντίδραση της προέδρου κ. Αντζελίτας Παπαβασιλείου, η οποία από την έδρα εξέφρασε την πικρία της προς τον κατηγορούμενο λέγοντάς του με δηκτικό τρόπο ότι την εμπαίζει! «Εκφράζω τη θλίψη μου, αλλά δεν έχω ευθύνη γι΄ αυτό που έγινε», υποστήριξε ο Βασ. Σαραλιώτης στο πρώτο λεπτό της απολογίας του βγάζοντας τον εαυτό του από τον πίνακα ποινικού ενδιαφέροντος της δίκης. Για πρώτη φορά στο ακροατήριο θυμήθηκε και εκείνος, όπως και ο Επ. Κορκονέας, ότι οι επιθέσεις που δέχθηκαν το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008 δεν ήταν δύο, αλλά τρεις από άγνωστα άτομα.

Περιγράφοντας την κρίσιμη σκηνή ισχυρίστηκε: «Αναγκάστηκα να βγάλω τη χειροβομβίδα κρότου λάμψης. Αυτό είχε αποτέλεσμα, προς στιγμήν σταμάτησαν να πετάνε αντικείμενα. Βλέπω το συνάδελφο να κάνει πίσω. Εκεί που του λέω «πάμε», γυρνάω το κεφάλι μου και άκουσα τον πυροβολισμό. Θεωρώ ότι πυροβόλησε ψηλά για εκφοβισμό και δεν είχε πρόθεση. Δεν μπορούσα να αποτρέψω αυτό που συνέβη».

Ο Βασ. Σαραλιώτης υποστήριξε πως «ενώ το δεύτερο περιστατικό είχε λήξει, ο συνάδελφος άνοιξε την πόρτα κι έφυγε προς τα κάτω. Αναγκάστηκα να τον ακολουθήσω. Δεν ήταν επιλογή μου». Πρόεδρος: Βάλατε τη ζωή του κ. Κορκονέα πάνω από τη δική σας; Κατηγορούμενος: Λάθος μου. Πρόεδρος: Η αυτοθυσία σας… Οι διαφορετικές εκδοχές μάλιστα που είχε εντοπίσει η πρόεδρος στην υπερασπιστική τακτική του κατηγορουμένου σε προηγούμενα στάδια της διαδικασίας την έκαναν να παρατηρήσει μεγαλοφώνως πως «όταν ένα γεγονός δεν παραλλάσσει, το περιγράφεις πάντοτε με σταθερό τρόπο».