[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ο «γάιδαρος» δεν αλλάζει περπατησιά

Και εγένετο η Ελλάδα Ευρώπη! Πότε; Θα απαντούσα κατηγορηµατικά, «ποτέ». Οµως, την Κυριακή το βράδυ µε περίµεναν πολλές εκπλήξεις. Σε αυτήν την χώρα, που τα περιθώρια βελτίωσης σε ό,τι αφορά τη συµπεριφορά των πολιτών, των πωλητριών, των επαγγελµατιών οδηγών, των εταιρειών παροχής υπηρεσιών… είναι τεράστια και η τελειότητα απέχει έτη φωτός, µία ελάχιστη διαφορά που σιγοψιθυρίζει εξέλιξη «βγάζει µάτι».

Οι ατίθασες επιβάτισσες του πλοίου ήθελαν να ξαποστάσουν στα καθίσµατα τύπου αεροπλάνου. Πού να ξαπλώσουν όµως το κορµί τους. Δεν δίστασαν.

Εβγαλαν τα παπούτσια τους και ακούµπησαν τα κουρασµένα ποδαράκια τους – τι αηδία! – στο προσκέφαλο των µπροστινών θέσεων.

Ποιος να µιλήσει; Οι περισσότεροι δεν ήθελαν να µπλέξουν. Τη λύση την έδωσε ο ύπαρχος. Η αντίδρασή του ήταν άµεση. Και η επιµονή του παραδειγµατική. Πέρασε τρεις φορές από το συγκεκριµένο σηµείο για να διαπιστώσει εάν οι «κυρίες» είχαν συµµορφωθεί στις παρατηρήσεις του.

Ακόµη πιο παράξενο ήταν πως οι συστάσεις έγιναν χαµηλοφώνως και διακριτικά… Δεν εκτυλίχτηκε διάλογος, σήµα κατατεθέν του ελληνικού ταµπεραµέντου, του τύπου «κατέβασε κυρά µου τα ποδάρια σου» που (βάζω στοίχηµα) θα συνοδευόταν από φάσκελα!

Και µετά, στο λιµάνι του Πειραιά, αντί να πέσουν αγκωνιές και κλωτσιές – δες τελικό Μουντιάλ – που θα συνοδεύονταν από «γαλλικά», στην πιάτσα ταξί επικράτησε απόλυτη τάξη. Οι πελάτες παραταγµένοι στη σειρά έπαιρναν το σύνθηµα από τον «συντονιστή» και έµπαιναν στο πρώτο εύκαιρο ταξί. Ούτε διαλογή, ούτε «συγχώνευση» επιβατών, ούτε φοροδιαφυγή. Μετά την κούρσα η απόδειξη έφτασε «πακέτο».

Αλλά στην Ελλάδα, ακόµη και η πλάνη διαρκεί λίγο.

Μεσολάβησε το τηλέφωνο αναγνώστριας για να καταγγείλει τα εξής: στα ΚΤΕΛ Αττικής, οδηγός ταξί έβγαλε από το πορτ µπαγκάζ τις βαλίτσες τριών καλογριών, τις οποίες είχε τοποθετήσει στο αυτοκίνητο του µισό λεπτό πριν.

Η πελάτισσα που «ψάρεψε» όση ώρα εξυπηρετούσε τις καλόγριες, θα έβαζε… φωτιά στο ταξίµετρο. Κι αν πόνεσε η µέση του, χαλάλι της…