Dear Εconomist…

Απαντήσεις στα διλήμματα των αναγνωστών με τα εργαλεία της οικονομικής επιστήμης
Φαίνεται πως υπάρχουν οικονομικά οφέλη για μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι είναι νομοταγείς, φερέγγυοι, ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο και σε γενικές γραμμές είναι καλοί. Υπάρχουν λιγότερες απάτες και μπορείς να αρχίσεις επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Εχει μετρήσει κανείς την οικονομική αξία τού να είναι καλοί οι άνθρωποι;

Μπορεί να επενδύσει μια κυβέρνηση στο να γίνουν οι άνθρωποι καλοί; Κι αν ναι, ποια θα είναι η απόδοση αυτής της «επένδυσης»;

Τζέιμς ΑτκινςΑγαπητέ Τζέιμς, Ακόμη και οι οικονομολόγοι αναγνωρίζουν ότι η καλοσύνη έχει αξία από μόνη της. Αλλά έχεις δίκιο: κάνει καλό και στην οικονομία. Ο Στιβ Κνακ, ειδικός στη διακυβέρνηση, την εμπιστοσύνη και το κοινωνικό κεφάλαιο (δηλαδή: την καλοσύνη) μου είπε κάποτε ότι θα μπορούσε να εξηγήσει τη διαφορά τού κατά κεφαλήν εισοδήματος μεταξύ ΗΠΑ και Σομαλίας.

Μια πρόσφατη μελέτη των οικονομολόγων Τζεφ Μπάτλερ, Πάολα Τζουλιάνο και Λουίτζι Γκουίζο υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα ιδανικό επίπεδο εμπιστοσύνης προς τους άλλους. Δηλαδή, αν είναι πολύ μικρό είσαι πολύ συντηρητικός και χάνεις ευκαιρίες. Αν είναι πολύ μεγάλο την πατάς.

Μια οικονομική μελέτη προτείνει τη «λύση»: Ο Ρέι Φίσμαν και ο Τεντ Μιγκέλ εξέτασαν τα απλήρωτα πρόστιμα για παράνομη στάθμευση που είχαν πάρει οι διπλωμάτες στη Νέα Υόρκη. Οι Σκανδιναβοί είχαν 12 ενώ οι διπλωμάτες από το Μπανγκλαντές και το Τσαντ πάνω από 2.500. Οταν όμως ο δήμος απέκτησε μεγαλύτερη εξουσία ως προς την τιμωρία των παραβατών, σταμάτησαν όλοι.

Η καλοσύνη στηρίζεται καλύτερα με νομικά κίνητρα.

Τιμ Χάρφορντ