Οταν στη διαφήμιση πέφτει ψαλίδι

Τι κοινό έχουν ένας κοστουμάτος Γιαπωνέζος που μοιράζει κλιματιστικά και μίζες από το βήμα της ελληνικής Βουλής, η σέξι Πάμελα Αντερσον, ένα γκέι πούμα και μια καθολική καλόγρια; Ρωτήστε τους λογοκριτές τους…
Τουλάχιστον αυτήν τη φορά τα ανακλαστικά της εθνικής αντιπροσωπείας κινήθηκαν με καλές ταχύτητες. Επειτα από μια διακομματική διαμαρτυρία και μια συνεδρίαση του ΕΣΡ, το προσβλητικό σποτ σταμάτησε να προβάλλεται από τα μέσα Ιουνίου στους δέκτες της ελληνικής τηλεόρασης. Παρηγορεί κανέναν το γεγονός ότι αυτά δεν συμβαίνουν μόνο εδώ; Η αλήθεια είναι ότι το μάτι της λογοκρισίας έπεσε στα διαφημιστικά σποτ από τότε που η διαφήμιση άρχισε να φλερτάρει με την τέχνη, τη σάτιρα και τον ερωτισμό. Ενα από τα τελευταία κρούσματα σημειώθηκαν στη Γαλλία. Στη διαφήμιση ενός χυμού, ένα πούμα με ανθρώπινα χαρακτηριστικά ξυρίζεται στον καθρέφτη. Οταν τελειώνει με το ξύρισμα χρησιμοποιεί τον χυμό σαν άφτερ σέιβ. Το άρωμα του χυμού είναι τόσο ακαταμάχητο, που ένας ημίγυμνος νεαρός δεν αντιστέκεται στον πειρασμό να χαϊδέψει το πούμα στο πρόσωπο. Το σποτ με το γκέι πούμα θεωρήθηκε «πολύ τολμηρό» και από την τηλεόραση πέρασε κατ΄ ευθείαν στο Διαδίκτυο, όπου η λογοκρισία παραμένει άγνωστη λέξη. Ανάλογες περιπέτειες είχε και στις Ηνωμένες Πολιτείες η Πάμελα Αντερσον, η άλλοτε πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς «Βay Watch». Για να δείξει στο κοινό τι σημαίνει να αφαιρείς από τα ζώα τη γούνα τους, η φιλόζωη Αντερσον γδύνει τους ταξιδιώτες σε ένα αεροδρόμιο. Το μήνυμα ήταν σαφές, αλλά το σποτ δεν άρεσε στο CΝΝ.

Αν, πάντως, ένας από τους στόχους της διαφήμισης είναι να προκαλέσει, η λογοκρισία δεν κάνει τίποτε άλλο από το υπηρετεί αυτόν τον σκοπό. Η ατελείωτη χοάνη του κυβερνοχώρου δεν είναι μόνο πρόθυμη να φιλοξενήσει τα κομμένα σποτ προσφέροντάς τους μια νέα καριέρα, αλλά και τα δεκάδες χιλιάδες σχόλια των χρηστών του Διαδικτύου που τελικά διαφημίζουν έμμεσα το προϊόν. Οι ρυθμιστικές αρχές από την πλευρά τους επιμένουν ότι δεν λογοκρίνουν ποτέ πριν από την προβολή μιας διαφήμισης στα μέσα ενημέρωσης και ότι πολλές φορές ο βασικός λόγος της παρέμβασής τους είναι η προστασία της γυναικείας εικόνας. Στην περίπτωση της Ιταλίας φαίνεται ότι είναι και η προστασία του θρησκευτικού συναισθήματος.

Στη γειτονική χώρα, ο φωτογράφος Ολιβιέρο Τοσκάνι έχει προκαλέσει ουκ ολίγες φορές το Βατικανό. Για παράδειγμα το μακρινό 1973, με τα οπίσθια ενός κοριτσιού στο καυτό τζιν σορτσάκι του οποίου ήταν γραμμένη η φράση «όποιος με αγαπάει, με ακολουθεί». Το τζιν που διαφημιζόταν ήταν μάρκας Jesus και, όπως αναμενόταν, έκανε έξαλλη την Αγία Εδρα. Το ίδιο έγινε και με τη διαφήμιση της Βenetton, στην οποία μια καθολική καλόγρια φιλάει έναν ομόθρησκό της ιερέα. Στη μέγγενη της λογοκρισίας, αλλά όχι εξ αιτίας του Βατικανού, έπεσε και μια διαφήμιση που δείχνει την κυρία του σπιτιού να σιδερώνει γυμνή από τη μέση και πάνω και τον κύριο να διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του στον καναπέ, αλλά και ένα σποτ για μια καφετιέρα με το σλόγκαν «στον δίνουμε δωρεάν». Πολλές φορές, πάντως, το «ψαλίδι» που πέφτει οφείλεται στις διαμαρτυρίες του κοινού. Οπως η διαφήμιση που δείχνει ένα ζευγάρι να κάνει έρωτα. Κανένα πρόβλημα, εάν το πρόσωπο της γυναίκας δεν το είχε αντικαταστήσει η φωτογραφία ενός αυτοκινήτου.

Το Ιντερνετ είναι πρόθυμο να φιλοξενήσει τα κομμένα σποτ προσφέροντάς τους μια νέα καριέρα