Κάθε γειτονιά και… συναυλία

Το απόγευμα της Δευτέρας, η Πλατεία Συντάγματος δεν έχει τη συνηθισμένη της όψη. Περαστικοί, κουρασμένοι από τη δουλειά, κοντοστέκονται στη μουσική σκηνή που έχει στηθεί στην πλευρά της οδού Φιλελλήνων και χαζεύουν τις μπάντες που ήδη έχουν ανέβει. Μικροπωλητές στήνουν τους πάγκους τους, μικρά παιδιά ζητούν από τη μαμά να κάνουν μια στάση και φοιτητές παίρνουν μπίρες από τα γύρω περίπτερα.

Εκατόν τριάντα έξι δωρεάν εκδηλώσεις σε 22 πόλεις της Ελλάδας. Είκοσι σημεία συνάντησης στην Αθήνα που για 11η χρονιά γιόρτασε προχθές την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής. «ΤΑ ΝΕΑ» περπάτησαν σε μεγάλες και μικρές πλατείες της πρωτεύουσας, άκουσαν κάθε λογής καλλιτέχνες και έζησαν από κοντά τη μεγάλη ευρωπαϊκή «μουσική βόλτα».

Στο Σύνταγμα, εναλλακτικοί ήχοι και ποπ μελωδίες παρουσιάζονται μπροστά στο πιο ετερόκλητο κοινό. Ανάμεσα στον κόσμο, ο Ιμπέρ Μποργουότερ και η Τζενά Κρος, γάλλοι φοιτητές που μαζί με την ισπανίδα φίλη τους Μάρτα Μπλάνκο ήρθαν στην Ελλάδα με το πρόγραμμα Εrasmus. «Χαζεύαμε στα μαγαζιά, ακούσαμε τη φασαρία και ήρθαμε αμέσως» λένε γελαστοί και πίνουν λίγη από την μπίρα τους. «Γνωρίζουμε την Ημέρα Μουσικής από τις χώρες μας. Είναι δωρεάν, η μουσική είναι υπέροχη, το καλύτερο όμως είναι ότι μπορούμε να φύγουμε, να δούμε κι άλλες σκηνές και να ξαναγυρίσουμε. Μακάρι να γίνονταν τέτοια events όλον τον χρόνο».

Την ώρα που το συγκρότημα Υuri΄s Αccident δοκιμάζει την τύχη του στην ποπ και την πανκ, ο Λάζαρος Νταμάνης από τη ΜΚΟ «ΜΕΣΟ» που κάθε χρόνο αναλαμβάνει τη διοργάνωση της Γιορτής της Μουσικής, δίνει τη δική του εκδοχή για αυτό το αστικό μουσικό πανηγύρι. «Στήνουμε σκηνές σε δημόσιους χώρους για να μετατρέψουμε την καθημερινότητα των πολιτών. Ο κόσμος βγαίνει από το Μετρό και κάνει ένα ευχάριστο διάλειμμα. Η Αθήνα εξάλλου είναι γεμάτη χώρους που τώρα συνδέονται σε μια τεράστια μουσική βόλτα. Και το σημαντικό είναι ότι συναντάμε μόνο χαμόγελα. Τόσα χρόνια δεν έχει ανοίξει ούτε “ρουθούνι”».

Η Αναστασία Γεωργίου που σταμάτησε για να κάνει τη χάρη στη μικρή της κόρη Ναταλία συμφωνεί. «Ακούμε κάτι διαφορετικό» λέει. «Ετσι αποκτούν ζωή οι πλατείες, που κάποιες μέρες είναι ακόμα και επικίνδυνες».

Σμυρναίικοι ρυθμοί
Στην Πλατεία Μοναστηρακίου, το «χρώμα» είναι κάπως πιο παραδοσιακό. Εδώ το πρόγραμμα περιλαμβάνει μουσικά σύνολα από τα τέσσερα μουσικά σχολεία της Αττικής που καταπιάνονται με σμυρναίικους ρυθμούς, βιολιά, σαντούρια και νέι. Η «εξέδρα» του Ηριδανού είναι γεμάτη, οι μετανάστες κοιτάζουν γελαστοί, ενώ κάποιες παρέες το ρίχνουν στον χορό. Ο Γιάννης Αδριανός, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα, κοιτάζει με καμάρι τους μαθητές. «Σε τέτοιες δύσκολες μέρες, η Γιορτή της Μουσικής είναι ανάσα. Ο κόσμος μπορεί να χορέψει και να περάσει καλά έστω και για λίγο. Επίσης να δει τη δουλειά των παιδιών που κουράστηκαν όλο τον χρόνο γι΄ αυτό. Η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή, γιατί δεν έχει τον χαρακτήρα μιας υποχρεωτικής συναυλίας».

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΝΟΤΑ

Εναλλακτικοί ήχοι και ποπ μελωδίες έδωσαν μια ευχάριστη νότα στις πλατείες της Αθήνας και για τους τουρίστες

Το «Χοντρό μπιζέλι» με ροκ πινελιές!

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Βαρνάβα στο Παγκράτι, η ατμόσφαιρα κάτω από τις μουριές είναι οικογενειακή. Η Θεοδώρα Αλοιμόνου, μαζί με τη δίχρονη κόρη της Αντριάννα, παρακολουθούν την- ξακουστή στη γειτονιά- Χορωδία του 3ου Δημοτικού Σχολείου, που τραγουδάει τον «Καραγκιόζη» και το «Χοντρό μπιζέλι». «Σημασία δεν έχει τόσο η μουσική όσο το γεγονός», λέει η κυρία Αλοιμόνου. «Η πλατεία ζωντανεύει και είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε με τη γειτονιά, να δούμε ανθρώπους που σπάνια χαιρετάμε».

Φυσικά, τα events του Παγκρατίου περιλαμβάνουν και πιο ροκ πινελιές. Ο Νίκος Καρατώλος και η παρέα του είναι εδώ για να αποδώσουν «φόρο τιμής» στους παγκρατιώτες φίλους τους, το συγκρότημα Force Μajeure. «Φυσικά βοηθάει και το ότι οι εκδηλώσεις είναι δωρεάν» λέει ο Νίκος. «Ομως εμείς είμαστε εδώ γιατί η μουσική έχει θέση παντού. Ειδικά έξω, στις γειτονιές».


Ελπίζουν να τους δει ο «κατάλληλος»

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Κοτζιά το πρόγραμμα άρχισε με καθυστέρηση- μετά τις 6, αντί για τις 5.30. «Είναι νωρίς ακόμη και έχει πολλή ζέστη. Οταν θα αρχίσει να δροσίζει, τότε θα έρχεται ο κόσμος». Το πρώτο συγκρότημα που ανέβηκε για να ανοίξει το πρόγραμμα, οι Βlack Scarf- Ελληνες-, έπαιξε μπροστά σε λίγους θεατές.

Υστερα από τρία τραγούδια και αφού ευχαρίστησαν για την πρόσκληση έδωσαν τη θέση τους στους Rollands. «Αυτή την ημέρα προωθούνται η μουσική και κάποια συγκροτήματα που θα δει ο κατάλληλος άνθρωπος» λέει ο Παναγιώτης Σεκερτζόγλου, τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος.

Την ώρα που ανέβηκαν στη σκηνή οι Lumiere Βrother όσοι βρίσκονταν στην πλατεία που είχε αρχίσει να γεμίζει έστρεφαν το βλέμμα τους σε μια κατεύθυνση: εκεί όπου βρισκόταν η Μόνικα, η γνωστή τραγουδοποιός, η οποία είχε έρθει να ακούσει τον αδελφό της- Θανάση Χριστοδούλου- και ιθύνοντα νου του συγκροτήματος. Χειροκροτούσε, φώναζε με ενθουσιασμό, δεν έφυγε ούτε όταν κατέβηκε από τη σκηνή το συγκρότημα. Οπως λέει: «Η Ημέρα της Μουσικής με ανέδειξε.

Επαιξα κι εγώ με δύο τσέλα στις 21 Ιουνίου το 2006»!