Μουντιολόγιο

Αντι-κανονικά
Φιλαθλέων

Κανονικά, η Αγγλία θα έπρεπε να στέκεται στο ύψος της φήμης της, δηλαδή της διαφήμισής γύρω από αυτήν. Το «καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου», ο «καλύτερος επιθετικός του κόσμου» (ο Ρούνι, για όποιον μπερδεύτηκε ή έχει μείνει σε άλλες διοργανώσεις), «η πιο ακριβοπληρωμένη ομάδα», ο «προπονητής που δεν χάνει ποτέ», οι «πιο λαχταριστές γουάγκς» (οι φίλες των παικτών, για όποιον έχει μείνει σε άλλον αιώνα)- τα σλόγκαν για αναγνώστες της «Σαν» ή του «Εσπρέσσο» δεν λείπουν.

Αλλά και δεν κοροϊδεύουν πια κανέναν φίλαθλο. Γιατί αυτή η Αγγλία, όπως και η προηγούμενη και η προ-προ-προηγούμενη, δεν είναι κακιά ομάδα, αλλά κάτι χειρότερο, μια μέτρια και μαζί φοβερά υπερτιμημένη ομάδα.

Κανονικά, η Γαλλία θα έπρεπε να είχε να πάρει το μάθημα των τελευταίων της εμφανίσεων και να είχε πεισμώσει από όσα είχε ακούσει για την (πέρα για πέρα κάλπικη) πρόκρισή της στο Μουντιάλ. Ο γελωτοποιός προπονητής της θα έπρεπε να είχε καταλάβει ότι χρειάζεται φρεσκάδα στο γήπεδο και όχι Σισέ στον πάγκο και οι ακριβοπληρωμένοι μισθοφόροι παίκτες ότι οι διακοπές αρχίζουν τον Ιούλιο και όχι στη Νότια Αφρική. Αντ΄ αυτών, όλοι έκαναν ότι όλα ήταν εντάξεικαι ιδού το αποτέλεσμα: μια ομάδα χωρίς έρμα, χωρίς πάθος, χωρίς καν κίνητρο. Από όλους τους θεωρητικά «μεγάλους», η χειρότερη ομάδα, αγωνιστικά και ψυχολογικά για λύπηση, αλλά κανένας- και λίγότερο απ΄ όλους οι Ιρλανδοί- δεν θα την λυπηθεί.

Κανονικά, η Ιταλία θα κατέβαινε στη Νότια Αφρική να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Με τη μαγική όμως επιλογή του Λίπι να στηριχθεί στην πιο αποτυχημένη ομάδα της χρονιάς, τη Γιουβέντους, και με την έλλειψη ταλέντου να βαραίνει καταλυτικά, οι Ιταλοί έφεραν δύο εντελώς άδοξες ισοπαλίες στα πρώτα παιχνίδια τους, δίδαξαν τη στασιμότητα σε όλο της το μεγαλείο. Θα προκριθούν πιθανότατα- αλλά η εικόνα τους δεν τους τιμά και δεν τιμά το τουρνουά.

Κανονικά θα έπρεπε ήδη να μιλάμε για φαβορί και να σχεδιάζουμε το μέλλον. Με τόσο μέτρια, όμως, παιχνίδια (μόνος φάρος μέχρι στιγμής το Δανία- Καμερούν), την Παραγουάη, το Μεξικό και τη Νέα Ζηλανδία να μοιάζουν μεγαθήρια, το μέλλον είναι άδηλο, αλλά και- μόνο καλό από τη θλιβερή μέχρι στιγμής ιστορία- ανοικτό για όλους.