Ναυμαχώντας με την καταστροφή

Το οικολογικό θρίλερ που εκτυλίσσεται στον Κόλπο του Μεξικού εδώ και δυο μήνες έχει μόνο έναν ήρωα: τον ναύαρχο της Ακτοφυλακής Θαντ Αλεν. Θα μπορούσε να είναι ένας από εκείνους τους ήρωες του Χόλιγουντ που πέφτουν πάνω σε
ένα τείχος από καρεκλοκένταυρους γραφειοκράτες όταν φωνάζουν για την επικείμενη καταστροφή. Κανείς δεν τον πιστεύει, η καταστροφή έρχεται, ο ήρωας δικαιώνεται και ρίχνεται θαρραλέα στη μάχη κόντρα στον Αρμαγεδδώνα.

Οπως συμβαίνει με αυτούς τους τύπους, αφού σώσουν την ανθρωπότητα, στο τέλος ξεσπάνε με μια μπουνιά στο σαγόνι του πιο αντιπαθητικού χαρτογιακά της ιστορίας, που όχι μόνο δεν τους πίστευε αλλά επιπλέον τους ειρωνευόταν.

Στη δική του περίπτωση, το σινεμά συνάντησε την πραγματική ζωή όταν το 2002 ο Θαντ Αλεν τρόμαξε να πείσει τους ανωτέρους του για την αναγκαιότητα μιας άσκησης ετοιμότητας απέναντι σε μια φανταστική καταστροφή. Ο ναύαρχος δυστυχώς αποδείχθηκε Κασσάνδρα: σύμφωνα με το σενάριο, έκρηξη σε πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου προκαλεί τεράστια πετρελαιοκηλίδα που καταπίνει τον ανυπεράσπιστο Κόλπο του Μεξικού.

Οκτώ χρόνια από τότε, τα μάτια του κυβερνητικού μηχανισμού της Ουάσιγκτον θα στρέφονταν επάνω του. Ο Μπαράκ Ομπάμα τον κάλεσε εσπευσμένα να αναλάβει τον συντονισμό της επιχείρησης για την αντιμετώπιση της διαρροής. Στα 61 του χρόνια, με 39 από αυτά στο Σώμα, ο Θαντ Αλεν δεν είχε τίποτε να αποδείξει κι ενδεχομένως να χάσει πολλά εάν έλεγε το «ναι». Είναι ο μοναδικός ναύαρχος στην ιστορία της αμερικανικής ακτοφυλακής που στις επωμίδες του λάμπουν τέσσερα αστέρια. Μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε τον συντονισμό για τον καθαρισμό του ποταμού Χάντσον από τις στάχτες των Δίδυμων Πύργων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, πάλευε στη Νέα Ορλεάνη με την καταστροφή που είχε αφήσει πίσω του ο τυφώνας Κατρίνα και ήταν ένας από τους λίγους κρατικούς αξιωματούχους που η φήμη τους δεν βούλιαξε στην πλημμυρισμένη πόλη. Με μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες και καθολική αναγνώριση που οι κινηματογραφικοί ήρωες κερδίζουν μόνο στα τελευταία λεπτά της ταινίας, θα είχε κάθε δικαίωμα να φαντάζεται τον εαυτό του συνταξιούχο με καρό πουκάμισο, να παίζει με τα εγγόνια του και να ψήνει χάμπουργκερ για όλη την οικογένεια στο μπάρμπεκιου του κήπου του. Αλλά ο ναύαρχος είναι φτιαγμένος από το υλικό εκείνων των τύπων που ένα μείγμα αδιαπραγμάτευτης αίσθησης καθήκοντος, προσωπικού πείσματος και πατριωτικής αυταπάρνησης τούς κάνει να δέχονται ακόμη και τις πιο επικίνδυνες αποστολές.

Ο πόλεμος. Τις τελευταίες 63 ημέρες ο Θαντ Αλεν πέφτει στο κρεβάτι του τα μεσάνυχτα και σηκώνεται σαν ελατήριο στις 4.30 τα ξημερώματα. Τις υπόλοιπες 19 ώρες βρίσκεται συνεχώς στον δρόμο, στη θάλασσα με τα ταχύπλοα της Ακτοφυλακής ή στον ουρανό με κάποιο από τα ελικόπτερα του Σώματος. Η δουλειά του από τις 20 Απριλίου 2010 είναι ένας «ύπουλος πόλεμος σε τρία μέτωπα» όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο ΑΒC: Η διαρροή που συνεχίζεται ανεξέλεγκτη, το πετρέλαιο που δηλητηριάζει τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα και η καταστροφή στις ακτές. Οπως είχε διαπιστώσει από πρώτο χέρι πριν από οκτώ χρόνια, η δυσκίνητη γραφειοκρατία καθυστερεί την επιχείρηση. Στις κινήσεις της μπαγκέτας του συντονίζονται καμιά δεκαριά ομοσπονδιακοί πράκτορες, εκατοντάδες επιστήμονες και τρεις ιδιωτικές επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και η ΒΡ. Μη φανταστεί κανείς τον ναύαρχο σαν μαέστρο μιας καλοδουλεμένης ορχήστρας. Ο Αλεν είναι από τον Νότο· ξέρει από τζαζ και παίζει στα δάχτυλα τους αυτοσχεδιασμούς του ιδιώματος- τουλάχιστον έτσι λέει.

Ολο αυτό το διάστημα λειτουργεί σαν ένα είδος πολυμηχανής. Συντονίζει την επιχείρηση, μιλάει απευθείας με τον αμερικανό πρόεδρο, απαντά στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Είναι αυτός που απορροφά σαν σφουγγάρι την οργή των τοπικών αρχόντων, την απελπισία των πληγέντων αλλά και την τεράστια πίεση του Λευκού Οίκου, ο ένοικος του οποίου ανησυχεί ευλόγως ότι η χειρότερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσε να μετατραπεί σε πολιτική κρίση με πρώτο θύμα τον ίδιο. Ο ναύαρχος, πάντως, είναι από τους ανθρώπους που δύσκολα χάνουν την ψυχραιμία τους. Στους δημοσιογράφους απαντά με ηρεμία και η εικόνα του στις κάμερες εμπνέει εμπιστοσύνη. Ο Θαντ Αλεν ξέρει ότι εκατομμύρια βλέμματα στις τέσσερις πολιτείες που έχουν πληγεί από την πετρελαιοκηλίδα κρέμονται από τα χείλη του. Κανένας δεν θέλει να σκέφτεται ότι θα αποτύχει. Στους υφισταμένους του, η εντολή του είναι ξεκάθαρη: «Θα μιλάτε στα θύματα σαν είναι η μάνα σας ή ο αδελφός σας…».

Το φάουλ. Απέναντί του, ο Θαντ Αλεν έχει τους γραφειοκράτες, το βάρος της συνεργασίας με μια ιδιωτική εταιρεία που μισεί πλέον ολόκληρη η Αμερική, και κυρίως τον χρόνο που κυλάει. Ενα από τα ελάχιστα φάουλ που έχει κάνει ήταν στις 28 Μαΐου όταν η ΒΡ προσπαθούσε να βουλώσει την τρύπα με την επιχείρηση «Τop Κill» και ο ίδιος βιάστηκε να δηλώσει ότι σταμάτησε η διαρροή. Την περασμένη εβδομάδα υποκλίθηκε στη σκληρή πραγματικότητα αναγνωρίζοντας ότι ο Κόλπος του Μεξικού θα βρίσκεται «υπό πολιορκία τουλάχιστον μέχρι το φθινόπωρο». Θα καταφέρει να κερδίσει αυτόν τον «ύπουλο πόλεμο» ο ναύαρχος ή θα κλείσει την καριέρα του με ένα Βατερλώ σε αργή κίνηση; Κανείς δεν ξέρει. Αν νικήσει, πάντως, μια ταινία από το Χόλιγουντ είναι εξασφαλισμένη- αλήθεια, δεν του φέρνει κάπως ο Τζιν Χάκμαν; Αυτό που απομένει να δούμε είναι σε ποιανού τα σαγόνια θα προσγειωθεί η γροθιά του στο τέλος της ιστορίας.

ΕΙΠΕ

Θεωρητικά, είμαι ο μαέστρος μιας συμφωνικής ορχήστρας.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αυτοσχεδιασμό της τζαζ…

ΕΙΠΑΝ ΓΙ΄ ΑΥΤΟΝ

Κανένας δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει καλύτερα την καταστροφή του Κατρίνα