«Δώστε το Ορφανοτροφείο της Πριγκίπου πίσω στο Πατριαρχείο»

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ανήκει και πάλι από χτες το Ορφανοτροφείο της Πριγκίπου. Με την απόφαση-σταθμό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), η οποία δημοσιοποιήθηκε χθες, ζητείται από την Τουρκία επανεγγραφή στο Κτηματολόγιο του Ορφανοτροφείου Αρρένων της Πριγκίπου, στο όνομα του Πατριαρχείου.

Ακόμη σημαντικότερο, με την απόφαση αναγνωρίζεται έστω και έμμεσα η νομική υπόσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Στην απόφαση του Δικαστηρίου αναφέρεται επίσης ότι η τουρκική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στο Πατριαρχείο 6.000

ευρώ για ηθική βλάβη και 20.000 για δικαστικά έξοδα.

Η εκτέλεση της σημερινής απόφασης θα πρέπει να γίνει μέσα σε διάστημα ενός τριμήνου. Σε διαφορετική περίπτωση στα παραπάνω ποσά θα προστεθούν οι ισχύοντες κατά την περίοδο εκείνη τόκοι από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με την προσθήκη τριών επί πλέον μονάδων.

«Αυτούσια επιστροφή»
«Εκλεισε με πλήρη δικαίωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου η αντιδικία που προκάλεσε η Τουρκία από το 1997, όταν, με διάφορες μεθοδεύσεις, επιχείρησε να απαλλοτριώσει- χωρίς αποζημίωση- ένα ιστορικό για τη Ρωμιοσύνη κτίριο και το οικόπεδό του, εκτάσεως 25 στρεμμάτων, στην κορυφή του ωραιότερου λόφου του καταπράσινου νησιού της Πριγκίπου» αναφέρει ανακοίνωση του γραφείου του Ν.Κ. Αλιβιζάτου, ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η απόφαση έχει ιδιαίτερη νομική σημασία επειδή «για πρώτη φορά για ένα τόσο σημαντικό κτίριο και με ειδική αιτιολογία, το Δικαστήριο του Στρασβούργου διατάσσει την αυτούσια επιστροφή του διεκδικούμενου ακινήτου, χωρίς να παρέχει στο ηττημένο κράτος την εναλλακτική ευχέρεια να καταβάλει χρηματική αποζημίωση».

Υπενθυμίζεται πως η τουρκική κυβέρνηση είχε κλείσει και είχε εκκενώσει, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας, το ακίνητο του Πατριαρχείου το 1967. Εκτοτε ήταν εγκαταλελειμμένο και από το 2004 είχε περάσει στο τουρκικό Δημόσιο.

Δικαίωση
Η προσφυγή του Πατριαρχείου για την αφαίρεση των τίτλων ιδιοκτησίας του Ορφανοτροφείου είχε γίνει τον Ιούλιο του 2008. Η Τουρκία είχε καταδικασθεί ομόφωνα για παραβίαση του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου (σεβασμός περιουσίας). Η τότε απόφαση είχε θεωρηθεί ιδιαίτερα σημαντική διότι το Δικαστήριο αναγνώριζε πως το Πατριαρχείο όχι απλώς μπορεί να έχει ιδιοκτησία- κινητή και ακίνητη- στην Τουρκία, αλλά και ότι τα δικαιώματά του προστατεύονται από το Διεθνές Δίκαιο. Ακόμη, η απόφαση είχε θεωρηθεί ως σημαντική αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας του Πατριαρχείου.

«Αίσια κατάληξη»
Ανακοίνωση για την απόφαση του ΕΔΑΔ εξέδωσε χθες ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών. «Η Απόφαση αυτή συνιστά αίσια κατάληξη της πολυετούς προσπάθειας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κομβικό σημείο στον αγώνα του για κατοχύρωση των νομίμων δικαιωμάτων του. Σε συνέχεια της Απόφασης του Ιουλίου του 2008 που καταδίκασε ομόφωνα την Τουρκία για την παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το Δικαστήριο με τη σημερινή Απόφαση απαιτεί την επανεγγραφή του ακινήτου του Ορφανοτροφείου στο όνομα του Οικουμενικού Πατριαρχείου», αναφέρει ο Γρηγόρης Δελαβέκουρας, ενώ στέκεται ιδιαίτερα και στο γεγονός ότι «το Δικαστήριο απαίτησε την αποκατάσταση της προτεραίας κατάστασης διατάσσοντας την αυτούσια επιστροφή του Ορφανοτροφείου και όχι την καταβολή αποζημίωσης».

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Με την απόφαση αναγνωρίζεται έστω και έμμεσα η νομική υπόσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Το μεγαλύτερο ενιαίο ξύλινο κτίριο της Ευρώπης

ΤΟ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ της Πριγκίπου έχει μεγάλη πολιτιστική και ιστορική αξία επειδή είναι το μεγαλύτερο ενιαίο ξύλινο κτίριο της Ευρώπης και το δεύτερο μεγαλύτερο αυτού του τύπου στον κόσμο.

Πρόκειται για ένα πενταώροφο κτίριο 23.255

τετραγωνικών μέτρων και 206 δωματίων, το οποίο ανεγέρθη, το 1895, στον λόφο του Χριστού της Πριγκίπου με χρηματοδότηση γαλλικής εταιρείας για να χρησιμοποιηθεί ως θερινό ξενοδοχείο. Δεν λειτούργησε ποτέ όμως γι΄ αυτόν τον σκοπό. Το 1903, η ευεργέτης Ελένη Ζαρίφη το αγόρασε και το δώρισε στην ελληνική κοινότητα της Πόλης για να γίνει ορφανοτροφείο. Εγκαινιάστηκε στις 21 Μαΐου 1903. Εως το 1942 χρησιμοποιούνταν και για άλλους σκοπούς. Από τότε και έως το 1964 φιλοξένησε περισσότερα από 5.500 ορφανά.

Εκλεισε το 1964 με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Τουρκίας, κατά την περίοδο των διωγμών των Ελλήνων της Πόλης, και το 1997 κατασχέθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων του τουρκικού κράτους. Το 1999, η ίδια το ανακήρυξε κατειλημμένο (δημευμένο) βακούφι (ευαγές ίδρυμα). Μάλιστα η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων προσέφυγε στα δικαστήρια κατά του Πατριαρχείου, ζητώντας να του αφαιρεθεί η ιδιοκτησία του ορφανοτροφείου και να ακυρωθούν οι τίτλοι ιδιοκτησίας που διέθετε. Ετσι, τον Οκτώβριο του 2004, ο Αρειος Πάγος της Τουρκίας ακύρωσε τους τίτλους ιδιοκτησίας του Οικουμενικού Πατριαρχείουαπόφαση την οποία προσέβαλε με προσφυγή του το Πατριαρχείο στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου και δικαιώθηκε.