ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑΣ

Στην πολιτική ποτέ το παρελθόν δεν µένει πίσω.

Ακριβέστερα: τα έργα και οι ηµέρες των πολιτικών επανέρχονται και υπενθυµίζουν τις αντιλήψεις και τις πράξεις τους, καθώς και τις συνέπειες που είχαν στη ζωή των ανθρώπων. Παράδειγµα οι προσλήψεις προσωπικού σε προεκλογικές περιόδους, χωρίς σχέδιο, χωρίς να υπάρχουν πραγµατικές ανάγκες και χωρίς εξασφαλισµένα κονδύλια. Απλώς για να τσιµπήσουν το δόλωµα οι, νέοι κυρίως, ψηφοφόροι και να ρίξουν την ψήφο τους υπέρ του πολιτικού που «µερίµνησε» γι’ αυτούς.

Τα τελευταία αποµεινάρια αυτής της πρακτικής βλέπουµε αυτές τις ηµέρες στην εταιρεία ΑΜΕΛ, που διαχειρίζεται το Μετρό της Αθήνας.

Λίγο πριν προκηρυχθούν οι εκλογές του 2009, η τότε διοίκηση της εταιρείας, µε την ανοχή αν όχι και την παρότρυνση της τότε κυβέρνησης, προέβη σε αθρόες προσλήψεις συµβασιούχων υπαλλήλων.

Νέοι άνθρωποι οι περισσότεροι, έπεσαν θύµατα του εµπορίου ελπίδας και της προεκλογικής φαυλότητας.

Υπέγραψαν ετήσια σύµβαση µε την προσδοκία, όπως γίνεται κατά παράδοση, της µελλοντικής µονιµοποίησης. Είτε γνώριζαν πώς είχαν τα πράγµατα είτε όχι, ατύχησαν για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί εκτός των άλλων οι προσλήψεις εκείνες ήταν παράνοµες, όπως προκύπτει από το σχετικό πόρισµα του Σώµατος Επιθεωρητών Δηµόσιας Διοίκησης.

Δεύτερον, γιατί µετά την κυβερνητική µεταβολή του περασµένου Οκτωβρίου, η νέα κυβέρνηση έβαλε τέλος σε αυτό το αµαρτωλό σύστηµα εξαγοράς ψήφων.

Οσοι έχουν προσληφθεί µε προσωρινές συµβάσεις δεν θα τις ανανεώσουν, όταν λήξουν.

Αναπόφευκτα και στην περίπτωση του Μετρό, 286 νέοι, οι οποίοι παραπλανήθηκαν από την προηγούµενη κυβέρνηση, θα απολυθούν τον προσεχή Αύγουστο που λήγει η σύµβασή τους. Δεν µπορεί να γίνει αλλιώς. Και δεν πρέπει να γίνει, γιατί θα διαιωνιζόταν το σάπιο καθεστώς των προεκλογικών προσλήψεων που καταπονεί για δεκαετίες το πολιτικό σύστηµα και την κοινωνία.

Αυτό όµως που µπορεί και πρέπει να γίνει είναι να βρεθούν οι υπεύθυνοι για την κοροϊδία τόσων ανθρώπων και να τιµωρηθούν παραδειγµατικά. Οπως προβλέπει ο νόµος, άλλωστε, για περιπτώσεις κακοδιοίκησης και εξαπάτησης. Διότι περί αυτού πρόκειται.