[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τζιπ-τέρατα στο απυρόβλητο

Η κυριούλα µε το τεράστιο µαύρο τζιπτέρας πήγαινε αµέριµνη βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, µέρα µεσηµέρι – κλασική ώρα κυκλοφοριακής αιχµής στη Βασιλέως Κωνσταντίνου – µιλώντας στο κινητό της και γελώντας (βρισκόταν προφανώς στον δικό της κόσµο, αυτόν που δεν περιλαµβάνει κανόνες).

Κοιτώντας την, θυµήθηκα τους υπολογισµούς των συγκοινωνιολόγων ότι κάθε τέτοιο τζιπ καταναλώνει ενέργεια περισσότερη από ένα λεωφορείο! Και ότι για τη στάθµευση δέκα µεγάλων τζιπ στο κέντρο της Αθήνας απαιτούνται 52 µέτρα οδοστρώµατος! Και αναρωτήθηκα για άλλη µία φορά εάν αυτές τις µέρες των σκληρών αποφάσεων και µέτρων που προκαλούν σοκ και δέος στην ελληνική κοινωνία, χωρίς να υπολογίζεται πια το περιλάλητο πολιτικό κόστος, θα τεθεί επιτέλους σοβαρά και το θέµα της προστασίας αυτής της πόλης και των ταλαίπωρων κατοίκων της…

Ο εξοστρακισµός ή ο περιορισµός των τζιπτεράτων, κατά τα πρότυπα των µεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, είναι κάτι για το οποίο έγραφαν από το 2005 οι συνάδελφοι που κάλυπταν τα θέµατα των τότε υπουργείων Μεταφορών, Περιβάλλοντος και Δηµόσιας Τάξης. Μιλούσαν για την καθιέρωση ενός µόνιµου «δακτυλίου» για τα τζιπ µεγάλου κυβισµού (πάνω από 2.500 κυβικά) στο κέντρο της Αθήνας. Πέντε χρόνια µετά, τα αρχοντοχωριάτικα ρυπογόνα οχήµατα συνεχίζουν να καταδυναστεύουν ανενόχλητα τους αθηναϊκούς δρόµους και τα πεζοδρόµια.

Αυθαίρετα κέντρα διασκέδασης πέφτουν στην Παραλιακή παρουσία του Πρωθυπουργού. Τα υπερπολυτελή αυτοκίνητα είναι στο απυρόβλητο;