Εναλλακτικά Κανένας οίκτος για τους Ελληνες

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ το θέμα της εβδομάδας; Η κατάθεση Μαντέλη ή το Ασφαλιστικό; Η απάντηση είναι σαφώς το δεύτερο.

Η Siemens αφορά το πολιτικοδημοσιογραφικό χωριό- δυo τρεις χιλιάδες άτομα το πολύ- όπου παίζεται το παιχνίδι της δημόσιας διαπόμπευσης, το οποίο ονομάζεται «κάθαρση». Ολοι οι υπόλοιποι έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους, έστω κι αν έχουν άγνοια για το μεγαλύτερο μέρος της υπόθεσης που δεν έχει έρθει στο φως.

Τα συμπεράσματα είναι, βεβαίως, απαξιωτικά για την πολιτική και όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες δεν θα τα αναστρέψουν.

Η Siemens δεν αλλάζει τη ζωή των Ελλήνων. Το Ασφαλιστικό την αλλάζει. Και η αλλαγή είναι καθολική, αν συνυπολογίσει κανείς τα οικονομικά μέτρα της τρόικας που ψαλιδίζουν και συντάξεις.

ΠΕΡΑ ΟΜΩΣ από το τι χάνει ο καθένας μας, οι γονείς μας και τα παιδιά μας, το Ασφαλιστικό αντανακλά και τη χασούρα της χώρας. Βλέπετε, και οι ξένοι έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναδειχθεί πολύ σκληρότερη του ΔΝΤ. Η λογική είναι «κανένας οίκτος για τους Ελληνες».

Η Κομισιόν θέλει το Ασφαλιστικό πολύ πιο σκληρό- συνταξιοδότηση μετά το 60ό έτος ηλικίας κι εφόσον έχουν προηγηθεί σαράντα χρόνια δουλειάς- από πολύ νωρίτερα. Δηλαδή, από τις αρχές του 2011. Τα στελέχη της Ε.Ε. δεν θέλουν να χρεωθούν τη μομφή ότι για άλλη μια φορά εκτελώνισαν δωρεάν τους Ελληνες. Κι εφόσον τέτοια παρέμβαση σε εσωτερικά χώρας της ευρωζώνης δεν έχει ξαναγίνει, θα πρέπει το προηγούμενο να είναι άτεγκτο.

ΟΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙ κυβερνητικός, «καταλαβαίνεις τι θα πει να εξαρτάσαι από τον δανειστή σου». Η Ελλάδα δεν παίρνει τζάμπα τα χρήματα της Ε.Ε. για να ρίξει ρευστό τσιμέντο στις τρύπες των δημόσιων οικονομικών μας.

Πού κολλάει η Siemens στην εικόνα αυτή; Πουθενά. Το σκάνδαλο προέκυψε και διερευνήθηκε ερήμην ημών, σε Αμερική και Γερμανία. Είναι ένα μπανάλ σκάνδαλο πολιτικού χρήματος όπως αυτά που έχουμε δει κατά καιρούς στη Γερμανία ή τη Γαλλία. Η ίντριγκα είναι σκοτεινή. Είναι όμως αυτό το κυρίαρχο πρόβλημα της χώρας αυτή τη στιγμή;

Η χώρα χρειάζεται αλληλεγγύη και σχέδιο εξόδου από την κρίση. Με δεδομένο τον βραχνά του χρέους, αυτό δεν μπορεί παρά να είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη. Αντ΄ αυτού, βλέπουμε την Επιτροπή για τη Siemens – μα και τις άλλες Εξεταστικές- να αναμοχλεύουν πάθη και να περιστρέφονται γύρω από πρόσωπα που η λαϊκή ετυμηγορία ή ο ρους των γεγονότων έχουν θέσει εκτός πολιτικής από καιρό ή από πολύ καιρό.

Μια πολιτική τάξη που έχει ως πρώτο εργαλείο τη μισαλλοδοξία για το παρελθόν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στο μέλλον; Μπορείς να οδηγήσεις κοιτώντας διαρκώς τον πίσω καθρέφτη;