Κίνηση µατ από δύο γκραν µετρ
Ανατόλι Κάρποφ, Γκάρι Κασπάροφ στην τελευταία τους αναµέτρηση, πέρυσι στη Βαλένθια. Πλέον οι δύο κορυφαίοι σκακιστές συνεργάζονται για να απαλλάξουν την Παγκόσµια Οµοσπονδία του Σκακιού από τον εκκεντρικό - αλλά και εκατοµµυριούχο - πρόεδρό της
Κάποτε έδιναν επικές µάχες σκυµµένοι πάνω από µια σκακιέρα. Σήµερα, ο Ανατόλι Κάρποφ και ο Γκάρι Κασπάροφ ενώνουν τις δυνάµεις τους απέναντι στον (τουλάχιστον) εκκεντρικό πρόεδρο της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας Σκακιού και στο Κρεµλίνο για να αποκαταστήσουν τη χαµένη τιµή του αγαπηµένου τους αθλήµατος.
Οι δύο ζωντανοί µύθοι του σκακιού δεν ήταν αντίπαλοι µόνο στα τουρνουά. Ο Κασπάροφ, ο οποίος εγκατέλειψε το επαγγελµατικό σκάκι πριν από πέντε χρόνια, δεν ήταν ποτέ συµπαθής στο σοβιετικό καθεστώς και σήµερα είναι ένας από τους σφοδρότερους επικριτές του Βλαντίµιρ Πούτιν. Αντίθετα, ο Κάρποφ ήταν ένα από τα αγαπηµένα παιδιά του Κρεµλίνου επί σοβιετικής εποχής και σήµερα οι σχέσεις του µε την πολιτική είναι ανύπαρκτες. Αυτό που τους ενώνει, όµως, είναι η αγάπη τους για το άθληµα που τους χάρισε παγκόσµια φήµη και η πεποίθηση ότι στα χέρια του σηµερινού προέδρου της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας, γνωστής µε το γαλλικό ακρωνύµιο FΙDΕ, το σκάκι έχει χάσει τη λάµψη που γνώρισε στις δεκαετίες του 1970 και του 1980.
Ο άνθρωπος αυτός είναι ο Κιρσάν Ιλιουµζίνοφ, πρόεδρος της Δηµοκρατίας της Καλµυκίας και δισεκατοµµυριούχος εκτός από πρόεδρος της FΙDΕ. Ο Ιλιουµζίνοφ έχει απασχολήσει κατά καιρούς την κοινή γνώµη µε τους ισχυρισµούς του ότι τον έχουν επισκεφθεί εξωγήινοι µε κίτρινες στολές για να τον προσκαλέσουν στο διαστηµόπλοιό τους και ότι έχει µετεµψυχωθεί 69 φορές! Η αυτοβιογραφία του χωρίζεται σε κεφάλαια µε τίτλους «Ο λαός χωρίς εµένα είναι ατελής» και «Γίνοµαι εκατοµµυριούχος». Η θητεία του στην FΙDΕ, επικεφαλής της οποίας είναι τα τελευταία 15 χρόνια, λήγει στα τέλη του έτους. Παραδόξως, όµως, χαίρει της υποστήριξης του Κρεµλίνου.
Μια εξήγηση είναι ότι το Κρεµλίνο ανησυχεί για τον Ιλιουµζίνοφ και θέλει να απαλλάξει την Καλµυκία από την ηγεσία του. Η ανανέωση της θητείας του στη FΙDΕ είναι ένας τρόπος να χρυσωθεί το χάπι.
Η εξήγηση που δίνει ο Κάρποφ είναι ότι το Κρεµλίνο θέλει να ελέγχει τον επικεφαλής της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας. Κι αυτό είναι κάτι που θεωρεί αδιανόητο. «Δεν καταλαβαίνω γιατί ο πρόεδρος της FΙDΕ πρέπει να βρίσκεται υπό τον έλεγχο οποιασδήποτε χώρας», αναφέρει σε δηλώσεις του στην «Γκάρντιαν». «Δεν κάνουµε πολιτική, σκάκι παίζουµε», προσθέτει.
Για την υποψηφιότητα του σηµερινού προέδρου τα επιχειρήµατά του ακούγονται συντριπτικά:
«Πρόκειται για θέατρο του παραλόγου. Ο Ιλιουµζίνοφ λέει ότι γι αυτόν το σκάκι είναι απλώς ένα χόµπι. Ηµουν παγκόσµιος πρωταθλητής. Για µένα το σκάκι είναι η ζωή µου, είναι τα πάντα».
Ο Ανατόλι Κάρποφ κατέθεσε τη δική του υποψηφιότητα για την προεδρία της FΙDΕ. Αντίθετα µε τις βουλές του Κρεµλίνου, έχει την υποστήριξη της Ρωσικής Οµοσπονδίας Σκακιού αλλά και περισσότερων από είκοσι χωρών – µελών της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας ανάµεσα στις οποίες οι Ηνωµένες Πολιτείες, η Γαλλία, η Γερµανία, η Ελβετία και η Βρετανία.
Ενας από τους στόχους του είναι να µεταφέρει την έδρα της Οµοσπονδίας στη Μόσχα από την Αθήνα που βρίσκεται σήµερα.
ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟΣ Ή…
Ο πρόεδρος της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας ισχυρίζεται πως έχει συναντηθεί µε εξωγήινους
Αιώνιοι αντίπαλοι
ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ του Ανατόλι Κάρποφ βρέθηκε και ο Γκάρι Κασπάροφ. Η τελευταία φορά που είχαν αναµετρηθεί οι δυο τους στο σκάκι ήταν τον περασµένο χρόνο για να τιµήσουν την επέτειο µιας επικής µάχης που είχαν δώσει 25 χρόνια νωρίτερα για τον τίτλο του παγκόσµιου πρωταθλητή. Επειτα από δεκάδες παρτίδες και την απόφαση του τότε πρόεδρου της FΙDΕ να επαναληφθεί ο αγώνας µερικούς µήνες αργότερα, ο Κασπάροφ θα κέρδιζε και θα γινόταν στα 22 του χρόνια ο νεώτερος παγκόσµιος πρωταθλητής στην ιστορία του αθλήµατος.
Τον Σεπτέµβριο του 2009, στη Βαλένθια, ο Κασπάροφ νίκησε και πάλι τον κατά 12 χρόνια µεγαλύτερο αντίπαλό του σε έναν αγώνα που ολοκληρώθηκε έπειτα από τρεις ηµέρες. Σήµερα στηρίζει την υποψηφιότητα του παλιού του αντιπάλου ωθούµενος ασφαλώς από την αντιπολιτευτική του διάθεση αλλά και πιστεύοντας ότι η Παγκόσµια Οµοσπονδία πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των πλέον αρµοδίων: των ανθρώπων που παίζουν σκάκι.













