Γαλλική… επανάσταση

Εκατοντάδες χιλιάδες Γάλλοι διαδήλωσαν χθες σε ολόκληρη τη χώρα διαμαρτυρόμενοι για τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Παράλληλα με το κοινωνικό όμως, στα ύψη έχει ανεβεί και το πολιτικό θερμόμετρο, έπειτα από τη δήλωση του Νικολά Σαρκοζί πως «αν ο Μιτεράν δεν είχε κάνει τη βλακεία να μειώσει το όριο συνταξιοδότησης από τα 65 στα 60 έτη… η Γαλλία θα είχε σήμερα πολύ λιγότερα προβλήματα».

Ο Φρανσουά Μιτεράν ήταν πράγματι αυτός που μείωσε το 1982 το κατώτατο όριο συνταξιοδότησης από τα 65 έτη (που ίσχυε από το 1910) στα 60 έτη, κάνοντας τη Γαλλία να έχει σήμερα ένα από τα χαμηλότερα όρια στην Ευρώπη. Ο χαρακτηρισμός, όμως, που επεφύλαξε ο γάλλος πρόεδρος στον ιστορικό σοσιαλιστή ηγέτη προκάλεσε την έντονη αντίδραση των αντιπολιτευόμενων Σοσιαλιστών, με την ηγέτιδα τους Μαρτίν Ομπρί να δηλώνει πως τα σχόλια αυτά είναι ανάξια ενός προέδρου και να υπενθυμίζει πως και ο ίδιος ο Νικολά Σαρκοζί είχε δεσμευτεί στο παρελθόν επανειλημμένως (η τελευταία φορά ήταν τον Μάιο του 2008) να μην πειράξει το κατώτατο όριο συνταξιοδότησης. Η Ομπρί, μάλιστα, επανέλαβε χθες πως η Αριστερά θα αναθεωρήσει τη μεταρρύθμιση εφόσον κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2012. Και δεν δίστασε να ανταλλάξει νέα (πλάγια) πυρά με τον επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και πιθανό διεκδικητή του σοσιαλιστικού χρίσματος για τις προεδρικές του 2012, Ντομινίκ Στρος-Καν, με αφορμή τη δήλωσή του ότι απορρίπτει κάθε «δόγμα» αναφορικά με τα όρια συνταξιοδότησης: «Η σύνταξη στα 60 δεν είναι δόγμα, είναι ένα πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης», δήλωσε.

Την ίδια ώρα, στους δρόμους των γαλλικών πόλεων έως και ένα εκατομμύριο διαδηλωτές (σύμφωνα με τα συνδικάτα), από δημοσίους υπαλλήλους μέχρι εργαζόμενους σε ιδιωτικούς κολοσσούς όπως η Νestle και η Τotal, συμμετείχαν στις «πανεργατικές πορείες διαμαρτυρίας» κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης. Το «παρών» στη διαδήλωση της Λίλλης, όπου είναι δήμαρχος από το 2001, έδωσε και η Ομπρί. Σαφώς λιγότερο εντυπωσιακό πάντως (10%-20%) ήταν το ποσοστό των εργαζομένων στα σχολεία, τα ταχυδρομεία και τον εθνικό τηλεπικοινωνιακό φορέα που απείργησαν ενώ τα μέσα μεταφοράς λειτουργούσαν σχεδόν κανονικά- η μεταρρύθμιση δεν φαίνεται προς το παρόν να «αγγίζει» τις ειδικές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις για τους εργαζόμενους στις μεταφορές.

Οπως σχολίαζε χαρακτηριστικά το «Νouvel Οbservateur», «η κυβέρνηση παρακολουθούσε όπως παρακολουθεί κανείς το γάλα πάνω στη φωτιά». Το σχετικό νομοσχέδιο θα παρουσιαστεί και θα κατατεθεί στη γαλλική Εθνοσυνέλευση τον Ιούλιοεν μέσω θέρους- και η δημόσια διαβούλευση θα αρχίσει τον Σεπτέμβριο. Τα προβλεπόμενα μέτρα λοιπόν βρίσκονται ακόμα υπό συζήτηση (το μόνο που έχει δηλώσει ο υπουργός Εργασίας είναι πως το κατώτατο όριο θα αυξηθεί, ο Τύπος είναι αυτός που πιθανολογεί ότι θα ανεβεί στα 62 ή στα 63 έτη, και τα χρόνια που θα πρέπει να εργάζεται κανείς για να πάρει πλήρη σύνταξη θα αυξηθούν από 40,5 σήμερα στα 42 έως το 2030) και οι χθεσινές κινητοποιήσεις είχαν λάβει χαρακτήρα «τεστ». «Μόνο μια επίδειξη δύναμης στους δρόμους μπορεί να περιφρουρήσει τα κοινωνικά κεκτημένα που ο Σαρκοζί υπονομεύει μεθοδικά», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπερνάρ Τιμπό, γενικός γραμματέας του ισχυρού συνδικάτου CGΤ, προαναγγέλλοντας νέες κινητοποιήσεις.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση Σαρκοζί δηλώνει πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση: η μαύρη τρύπα στο συνταξιοδοτικό σύστημα υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 70 δισ. ευρώ το 2030 και τα 100 δισ. ευρώ έως το 2050. Πράγματι, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η πλειονότητα των Γάλλων αποδέχεται ότι το σύστημα πρέπει να αλλάξει, παράλληλα όμως, ένα 62% δηλώνει έτοιμο να κατεβεί στους δρόμους κατά της μεταρρύθμισης.

Ο ΜΙΤΕΡΑΝ ΜΕΙΩΣΕ

το 1982 το κατώτατο όριο από τα 65 (που ίσχυε από το 1910) στα 60 έτη και η χώρα έχει σήμερα ένα από τα χαμηλότερα όρια στην Ευρώπη

Οι καταλανοί εθνικιστές έσωσαν τον Θαπατέρο

ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ μόλις μία ψήφου εγκρίθηκε χθες στο ισπανικό Κοινοβούλιο το (νέο) πακέτο λιτότητας, ύψους 15 δισ. ευρώ, που ετοίμασε η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο, καθιστώντας σχεδόν βέβαιη την πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών εντός του 2011.

Συνολικά 169 βουλευτές, όσοι ακριβώς είναι οι βουλευτές των Σοσιαλιστών, ψήφισαν υπέρ ενώ 168 ψήφισαν κατά και 13 απείχαν. Στην πραγματικότητα, ο Θαπατέρο γλίτωσε από μία εξευτελιστική ήττα, που θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε πτώση της κυβέρνησής του, χάρη στους 10 βουλευτές του καταλανικού εθνικιστικού κόμματος CiU που επέλεξαν να απόσχουν. «Δεν θέλω να δω την Ισπανία να βοηθείται έξωθεν όπως η Ελλάδα», δήλωσε ο επικεφαλής του, Ζοζέπ Αντόνι Ντουράν ι Λέιντα. Ο ίδιος εντούτοις ξεκαθάρισε πως ο χρόνος του Θαπατέρο τελειώνει, και πως το κόμμα του θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2011.

Η Ισπανία, που έχει σήμερα τον άχαρο τίτλο της χώρας με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας (20%) στην Ευρώπη, πιέζεται να προχωρήσει σε δραστικές περικοπές καθώς και βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα (11,2% του ΑΕΠ έφτασε το 2009). Η υπουργός Οικονομικών, Ελένα Σαλγάδο, επέμεινε χθες πως τα νέα μέτρα λιτότητας, η άμεση μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 5%, το πάγωμά τους από κοινού με τις περισσότερες συντάξεις το 2011, είναι «επώδυνα αλλά αναπόφευκτα».
«Η Ελλάδα στη σωστή κατεύθυνση»

Η ΕΛΛΑΔΑ και η Ισπανία έχουν κάνει τις σωστές κινήσεις για να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά τους προβλήματα, σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντομινίκ Στρος-Καν που πιστεύει ότι η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει σύντομα τα οικονομικά της προβλήματα. «Οι χώρες εκείνες στην Ευρώπη που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικό πρόβλημα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό με τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί και πιστεύω ότι κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση», είπε χθες ο επικεφαλής του ΔΝΤ από τη Λίμα του Περού. Ο ΣτροςΚαν εκτίμησε ακόμη ότι ο ρυθμός ανάπτυξης στην Ευρώπη θα κυμανθεί φέτος μεταξύ 1% και 1,5% και στις ΗΠΑ περίπου 3%.

Μιλώντας σε πανεπιστήμιο της χώρας είπε ακόμη στους φοιτητές ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ευρώπη είναι τα υψηλά χρέη και η χαμηλή ανάπτυξη και ότι χρειάζεται συντονισμένη πολιτική μεταξύ των κυβερνήσεων.