[ Πρόσωπα ] Η µαχητική «κοντούλα»

Οι απόψεις της προκαλούν έντονες αντιδράσεις. Ο Μπαράκ Οµπάµα επέλεξε την Ελενα Κέιγκαν να γίνει το νέο µέλος του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Οι ακροάσεις για την έγκρισή της από το Κογκρέσο θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσες.

Η Ελενα ήταν η καλύτερη µαθήτρια στο εβραϊκό σχολείο, στο Ιστ Σάιντ της Νέας Υόρκης. Στα 12 της ζήτησε να γίνει για εκείνη η τελετή ενηλικίωσης που συνήθως γίνεται για τα αγόρια στην εβραϊκή θρησκεία. Τα κατάφερε, παρά τις αντιδράσεις του ραβίνου.

Πολύ πριν γίνει η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Νοµικής Σχολής του Χάρβαρντ και η πρώτη γυναίκα εκπρόσωπος της κυβέρνησης στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, η Κέιγκαν την οποία επέλεξε ο Μπαράκ Οµπάµα για να γίνει το νέο µέλος του ανώτατου δικαστικού σώµατος της χώρας δοκίµαζε τα όρια της θρησκείας της.

Ο φεµινισµός είχε µόλις αρχίσει να διεισδύει στις εβραϊκές κοινότητες το 1972 όταν µια οµάδα γυναικών ίδρυσε την Εζράτ Νασίµ (Βοήθεια Γυναικών) και ζήτησε από τους επικεφαλής της κοινότητας ίσα δικαιώµατα. Από την εποχή της Κέιγκαν πολλά έχουν αλλάξει και σήµερα τα κορίτσια του εβραϊκού σχολείου µπορούν να πραγµατοποιήσουν τελετές ενηλικίωσης, τις οποίες όµως δεν µπορούν να παρακολουθήσουν περισσότεροι από 9 άνδρες.

Η 50χρονη γυναίκα που σήµερα είναι υποψήφιο µέλος του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ θεωρεί τον εαυτό της «συντηρητική Εβραία».

Εκανε την άσκησή της στο γραφείο του µέλους του Ανώτατου Δικαστηρίου Θόργκουντ Μάρσαλ, ο οποίος της είχε δώσει το παρατσούκλι «κοντούλα». Οπως και άλλοι υποψήφιοι πριν από εκείνη, δεν έχει δώσει καµία συνέντευξη στα µέσα µαζικής ενηµέρωσης.

Γεννηµένη στη Νέα Υόρκη, η Κέιγκαν ήταν το µεσαίο από τα τρία παιδιά µιας οικογένειας µε µητέρα δασκάλα και πατέρα δικαστικό.

Σπούδασε Ιστορία στο Πρίνστον και έκανε τη διατριβή της µε θέµα το σοσιαλιστικό κίνηµα στις αρχές του 20ού αιώνα στη Νέα Υόρκη. Αργότερα πήρε µάστερ Φιλοσοφίας στην Οξφόρδη και ντοκτορά από τη Νοµική Σχολή του Χάρβαρντ.

Μεταξύ των ετών 1995 και 1999 ανήκε στη νοµική οµάδα των συµβούλων του προέδρου Μπιλ Κλίντον. Το 2001 επέστρεψε ως καθηγήτρια στο Χάρβαρντ, όπου δύο χρόνια αργότερα εξελέγη πρύτανης. Με αφορµή την άρνηση του Πενταγώνου να δέχεται στις ένοπλες δυνάµεις άνδρες και γυναίκες που είναι ανοιχτά οµοφυλόφιλοι, απαγόρευσε να γίνεται στρατολόγηση στους χώρους του πανεπιστηµίου – µια απόφαση που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Το ίδιο συνέβη και όταν υποστήριξε ότι η συµπεριφορά των αρχών προς όσους θεωρούνται ύποπτοι για οικονοµικές δοσοληψίες µε την αλ-Κάιντα θα πρέπει να είναι ίδια µε «όσους συλλαµβάνονται στο πεδίο της µάχης».

Το γεγονός ότι κάποιες απόψεις της είναι προοδευτικες και κάποιες συντηρητικές έχει κάνει πολλούς να αναρωτιούνται αν η παρουσία της θα ανατρέψει τις ισορροπίες στο Ανώτατο Δικαστήριο. Κάτι που µένει να διαπιστώσουµε…