Κολλημένοι στο χθες;

Ηαπίθανη υπερχρέωσή μας δείχνει ότι το απαράδεκτο πάρτι της κατανάλωσης των προηγούμενων δύο δεκαετιών (με τα εύκολα δανεικά από τις τράπεζες, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα τζιπ και όλα τα άλλα) έχει οριστικά τελειώσει και ίσως θα πρέπει να αλλάξουμε γρήγορα και τους εαυτούς μας, γιατί «πήραμε τη ζωή μας λάθος», όπως λέει και ο ποιητής!

Επιπλέον, θα πρέπει να πούμε ότι όλα αυτά τα χρόνια οι ανεξέλεγκτες πολιτικές ελίτ του τόπου μας επιδόθηκαν σε «φοβερές υπερβολές» για να προβάλουν- κατά το σοβιετικό μοντέλο- την ικανότητα της χώρας μας να διοργανώνει λ.χ. διεθνείς αγώνες!

Ποιος μπορεί άραγε να ξεχάσει τη ρεμούλα και τα δισεκατομμύρια ευρώ που ξοδεύθηκαν με τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Και δεν θα πρέπει κάποτε οι πολιτικοί να λογοδοτούν στους πολίτες για αυτά που κάνουν, όταν ακόμη και σήμερα- που η φτώχεια μεγαλώνει- ξοδεύονται τεράστια ποσά για να συντηρηθούν τα περίφημα ολυμπιακά ακίνητα που ρημάζουν;

Από την άλλη μεριά σήμερα, που οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι καλούνται να κάνουν φοβερές θυσίες, όλοι φωνάζουν- και ίσως δικαίως- ότι θα πρέπει να πληρώσουν πρώτα και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που καταχρέωσαν αυτόν τον τόπο με τα ομόλογα, το Βατοπέδι και τα άλλα σκάνδαλα!

Εδώ όμως θα ήθελα να πω ότι θα ήταν φοβερό λάθος να νομίζουμε ότι θα δημιουργήσουμε κάποιο είδος «λαϊκών δικαστηρίων» που θα τιμωρήσουν παραδειγματικά εκείνους που πλούτισαν από τη διαφθορά!

Αυτό το έργο μπορεί να το κάνει μόνο η συντεταγμένη Δικαιοσύνη. Βεβαίως, είναι δυνατόν να εμπιστεύεται κανείς απόλυτα αυτόν τον θεσμό, όταν δυστυχώς πριν από λίγο καιρό η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δεν έθεσε ούτε καν σε προσωρινή αργία τον ανακριτή της υπόθεσης Siemens, που με τις άστοχες ενέργειές του επέτρεψε κατ΄ αποτέλεσμα να διαφύγουν οι δύο βασικοί κατηγορούμενοι που λάδωσαν πολλούς πολιτικούς;

Αρα, ο στόχος μας θα πρέπει να είναι μια ανεξάρτητη Δικαιοσύνη!

Τέλος, ακόμη και αν τα σκληρά μέτρα μάς επιβλήθηκαν, επειδή ατυχώς δεν είχαμε άλλη επιλογή, ένα θα πρέπει να προσέξουμε: Να μη μεταβληθούμε στο τέλος του 2014 στην Αργεντινή του Κάρλος Μένεμ με τα τρία εκατομμύρια φτωχούς και τα δύο εκατομμύρια ανέργους! Να μην περάσουμε δηλαδή στο απόλυτο κραχ!

Ποιος μπορεί άραγε να ξεχάσει τη ρεμούλα με τους Ολυμπιακούς Αγώνες;