Δίκτυο

Ιρλανδική στήριξη
Μ.Μ.

«Εκλεισε» και για την Ελλάδα το συγκρότηµα που θα παίξει πριν από τους U2 (3 Σεπτεµβρίου στο Ολυµπιακό Στάδιο) και αυτοί θα είναι οι Snow Ρatrol. Η είδηση χαροποίησε τους φαν των Ιρλανδών – Ιρλανδοί και οι Snow Ρatrol (oι περισσότεροι). Αλλωστε ο Μπόνο και η παρέα δεν δέχονται «σαπόρτ» από όποιον κι όποιον. Οι Snow Ρatrol συνοδεύουν τους U2 και σε Ιταλία, Γαλλία, Σουηδία, Πολωνία, Κροατία. Ιρλανδική και συναδελφική στήριξη.


ΕΚΕΘΕΧ και φωριαµοί
Γ.Δ.Κ.Σ.

Το ΕΚΕΘΕΧ – το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού – διαλύεται. Είναι θέµα χρόνου. Το µέλλον θα δείξει αν η απόφαση του υπουργού Πολιτισµού – Τουρισµού Π. Γερουλάνου ήταν σωστή. Αλλά, προς Θεού, ας µη χαθεί το όποιο έργο έγινε – που έγινε. Οι τεκµηριώσεις – η καταγραφή των θεατρικών και χορευτικών οµάδων και της δραστηριότητάς τους που για πρώτη φορά επιχειρήθηκε – και οι πολύ ενδιαφέρουσες – τις έχω στα χέρια µου και τις διάβασα – προτάσεις για την εθνική πολιτική για το θέατρο και τον χορό της άτυπης οµάδας εργασίας που είχε δηµιουργηθεί – Γιώργος Δραγώνας, Βάνα Ξένου, Ελευθερία Ντεκώ, Βασίλης Παπαβασιλείου, Αλέξανδρος Μυράτ, ο πρόεδρος, δηλαδή, και µέλη του Δ.Σ. του ΕΚΕΘΕΧ – δεν αξίξει να χαντακωθούν και να µουχλιάσουν σε τίποτα φωριαµούς του υπουργείου Πολιτισµού… Μπορεί σε ένα µέλλον καλύτερο να αποδειχθούν από χρήσιµες έως πολύτιµες.


Είχε νικήσει τον πρωταθλητή του 1894!
Κ.Κ.

Στις 5 Μαΐου ο ούγγρος µεγάλος µετρ Αντορ Λίλιενταλ γιόρτασε τα 99α γενέθλιά του. Τρεις ηµέρες αργότερα ανακοινώθηκε ο θάνατός του! Είχε αντιµετωπίσει στη σκακιέρα µεγάλες µορφές του πνευµατικού αθλήµατος και είχε νικήσει τους παγκόσµιους πρωταθλητές Λάσκερ (κατάκτηση τίτλου στις 26.5.1894), Καπαµπλάνκα (21.4.1921), Αλιέχιν (29.11.1927), Οϊβε (15.12.1935), Μποτβίνικ (16.5.1948) και Σµίσλοφ (27.4.1957). Ο Λίλιενταλ γεννήθηκε στις 5.5.1911 στη Μόσχα, αλλά δύο χρόνια αργότερα οι εβραϊκής καταγωγής γονείς του µετακόµισαν στην Ουγγαρία. Το 1935 επιστρέφει στη Σοβιετική Ενωση και από το 1976 επανεγκαθίσταται στην Ουγγαρία. Συµµετείχε µε την Εθνική Ουγγαρίας σε τρεις Ολυµπιάδες Σκακιού (1933, 1935, 1937), ενώ από το 1951 µέχρι το 1960 διετέλεσε προπονητής του µετέπειτα παγκόσµιου πρωταθλητή Πετροσιάν. Διατήρησε µέχρι το τέλος της ζωής του διαύγεια πνεύµατος και παρακολουθούσε µε ενδιαφέρον τα σκακιστικά δρώµενα.