ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μάλτα γιοκ

O λόγος στους αναγνώστες Ο Μ ιχ. Βασιλείου, Κερκύρας 16, Κυψέλη, γράφει:

«”ΤΑ ΝΕΑ” της 1ης Μαρτίου 2010 περιγράφουν μια “ηρωική” εξόρμηση μιας τουρκικής φρεγάτας, που κατάφερε, αυτή τη φορά, να φτάσει μέχρι την Τζιά, όπως δε γράφει η εφημερίδα “η εμφανής παράκαμψη δεν εξυπηρετούσε κανένα σκοπό, πλην της πρόκλησης”.

Εδώ, όμως, ο συντάκτης της εφημερίδας κάνει λάθος, γιατί ίσως δεν έχει υπόψη του τα “ηρωικά” κατορθώματα του στόλου της συμμάχου Τουρκίας, ένα εκ των οποίων, όπως λέγεται, ήταν και το εξής: Ηταν η εποχή της κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν ένας από τους σουλτάνους αποφάσισε να χτίσει μεγάλο και ισχυρό στόλο για να διαφεντεύει τους γκιαούρηδες, που αλώνιζαν στο Αιγαίο. Ποιος όμως θα μπορούσε να χτίσει και να οργανώσει ένα τόσο μεγάλο έργο;

Ποιος άλλος από τους καλούς φίλους των Οθωμανών, τους Εγγλέζους; Κάλεσαν λοιπόν τον αγγλο ναύαρχο της Μεσογείου στην Κωνσταντινούπολη. Αφού τα μίλησαν και τα συμφώνησαν, τα ΄πιαν και μετά πήγαν και τον ναύαρχο μια βόλτα στα χαρέμια, του είπαν να του δώσουν και μια δεκαοχτάρα, για πεσκέσι, αλλά αυτός, σαν τυπικός Εγγλέζος, δεν τη δέχτηκε, γιατί το πρωτόκολλο απαγόρευε κάτι τέτοια: Ετσι σε δυο τρεις μέρες έφυγαν οι Εγγλέζοι για τη Μάλτα, που ήταν τότε η έδρα του στόλου τους στη Μεσόγειο. Πέρασαν μερικές βδομάδες, μήνες, καμιά απάντηση από τους Εγγλέζους. Ο σουλτάνος άρχισε να ανησυχεί. Λέει στον μεγάλο βεζίρη, που ΄ταν και υπουργός των Εξωτερικών.

“Για φωνάξτε μου τον Καπουδάν πασά”, τον αρχηγό του στόλου του. “Ακου, ρε μπίρομ”, του λέει, “πάρε ένα πλοίο και πήγαινε στη Μάλτα να δεις τι κάνουν αυτοί οι πονηροί οι Εγγλέζοι, γιατί αυτοί μπορεί να μας φάνε τα λεφτά και να μην κάνουν και τίποτε”.

“Αφεριμ, πολυχρονεμένε αφέντη μου, θα πάω αμέσως και θα γυρίσω σε μια δυο εβδομάδες, να σε πω”. Εφυγε λοιπόν ο Καπουδάν πασάς για τη Μάλτα, για να δει τον άγγλο ναύαρχο. Πέρασαν μια, δυο, τρεις βδομάδες, ένας μήνας, τίποτα ο ναύαρχος, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Αρχισε ο σουλτάνος και οι αυλικοί του να τραβάν τα γένια τους, ήταν και αυτοί οι γκιαούρηδες, που τριγύριζαν με τα πυρπολικά τους στο Αιγαίο. “Βάι βάι, βρε μπελάς που με βρήκε”, έλεγε ο σουλτάνος. Οπότε ένα ωραίο πρωί ήρθαν τα καλά νέα. Οι αγγελιαφόροι έτρεξαν στο σεράι και είπαν στον σουλτάνο “Πολυχρονεμένε, ήρθε ο στόλος με τον Καπουδάν πασά από τη Μάλτα”. Ο σουλτάνος έστειλε αμέσως και τον κάλεσε να πάει στο σεράι. “Τι έκανες ρε κερατά τόσους μήνες;” του λέει ο σουλτάνος, “πήγες στη Μάλτα, βρήκες τους Εγγλέζους;”.

“Μάλτα γιοκ, πολυχρονεμένε “, του απάντησε ο καλός και “ικανός” ναύαρχος. “Κρεμάστε τον, τον κερατά”, λέει στη φρουρά του ο σουλτάνος.

Λοιπόν, ίσως, ακόμα οι Τούρκοι ψάχνουν για τη Μάλτα, ίσως αυτή τη φορά η τουρκική φρεγάτα μπέρδεψε την Τζιά με τη Μάλτα, πάντως το σημερινό καθεστώς των σύγχρονων πασάδων, για πρώτη φορά, έπειτα από έναν αιώνα εξουσίας, μπάζει νερά. Ας ελπίσουμε ότι και η Τουρκία θα αποκτήσει Δημοκρατία σύντομα. Αυτό θα είναι καλό και για τον λαό της Τουρκίας, αλλά και για μας».