Δίκτυο

Σκωτσέζικο ντους
Μ.Α.

Ναι µεν «είναι έργα τέχνης µε διαχρονική αξία και κληρονοµιά του παγκόσµιου πολιτισµού» τα Γλυπτά του Παρθενώνα, αλλά «δεν ανήκουν ούτε στους Ελληνες ούτε στους Βρετανούς». Με άλλα λόγια ένα ακόµη σκωτσέζικο ντους επεφύλαξαν οι «Νew Υork Τimes» στο θέµα της επιστροφής των Γλυπτών από τη Βρετανία στην Ελλάδα, σε άρθρο που που υπογράφει ο Μάικλ Κίµελµαν. Επιχειρώντας να κρατήσει τις ισορροπίες και επισηµαίνοντας την καταλυτική σηµασία που έχει το Νεο Μουσείο Ακρόπολης _ «άσχηµο εξωτερικά, αλλά µε φωτεινό εσωτερικό» _ ο αρθρογράφος αναφέρεται και σε αντίστοιχα αιτήµατα από την Αίγυπτο, το Ιράκ και την Ιταλία περί επιστροφής αρχαιοτήτων τους που εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο. Χαρακτηρίζει ωστόσο τα ελληνικά επιχειρήµατα «εθνικιστικά και συµβολικά» αν και όχι τόσο ισχυρά όσο τα βρετανικά. Και καταλήγει πως τα Γλυπτά λειτουργούν ως έργα τέχνης «που ανήκουν σε όλους και σε κανέναν». Μόνο που λογάριασε χωρίς τον Παρθενώνα στον οποίο ανήκουν ουσιαστικά.


Θρήνοι…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή θρηνεί την απώλεια του τέως καλλιτεχνικού διευθυντή της Στέφανου Λαζαρίδη. Σύµφωνα µε ανακοίνωση που εξέδωσε. Ρωτώ _ έτσι για να ρωτήσω, πρόκειται για ερώτηση ρητορική…: Θρηνούν τον Λαζαρίδη και όλα τα σωµατεία των εργαζοµένων της; Ολοι οι εργατοπατέρες της; Ολοι οι υβριστές του;

Ολοι που απειλούσαν πως θα τον δείρουν γιατί τόλµησε να πει πως ο βασιλιάς είναι γυµνός; Ολοι οι ανώνυµοι λιβελογράφοι των µπλογκς; Μήπως θρηνούν και ο τέως πρόεδρος κ. Οδυσσέας Κυριακόπουλος και τα µέλη του Διοικητικού Συµβουλίου του που τον εξωπέταξαν για να γίνουν χαλίφης στη θέση του χαλίφη; Διότι όλα βέβαια στην Ελλάδα ξεχνιούνται εύκολα. Αλλά ο χρόνος από τις µέρες που τον προπηλάκιζαν και τον εξευτέλιζαν παραείναι λίγος ώστε όλα αυτά να έχουν ξεχαστεί…


Ο λαϊκός Πάνος
Β.Λ.

«Αυτό που κατάφερε µε το έργο του ο Πάνος Γεραµάνης ήταν να δείξει στον καθρέφτη το δικό µας πρόσωπο» ήταν τα πρώτα λόγια του καθηγητή και συγγραφέα Βασίλη Καρδάση στην κατάµεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ όπου έγινε χθες το µεσηµέρι η παρουσίαση του βιβλίου «Πάνος Γεραµάνης: Σε δρόµους λαϊκούς» (Εκδόσεις Αγκυρα). Ολοι είχαν να πουν µόνον καλά λόγια για το ήθος και την καλοσύνη του Πάνου Γεραµάνη που στήριξε το λαϊκό τραγούδι όσο κανείς άλλος. «Ο Πάνος αγαπούσε τη δηµοσιογραφία, το ποδόσφαιρο, την Αριστερά, τα παλιά ταβερνάκια και προπαντός το λαϊκό τραγούδι και τον Στέλιο Καζαντζίδη… Οµως γνωστός έγινε µέσα από το λαϊκό τραγούδι», είπε ο Γιώργος Κοντογιάννης. Ο Αριστείδης Καµάρας θύµησε στο κοινό την πρώτη τους γνωριµία και τη συνέντευξη που του ζήτησε για τους «Ασους των γηπέδων». «Είχε κλείσει το στούντιο για µιάµιση ώρα και η συνέντευξη κράτησε 10 ώρες ενώ η µετάδοσή της ολοκληρώθηκε σε 14 συνέχειες.

Οταν έφυγε ο Πάνος πόνεσα το ίδιο µε τον χαµό του αδελφού µου Γιώργου Καµάρα». «Ο Πάνος Γεραµάνης υπήρξε αναντικατάστατος», τόνισε ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, «δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει διάδοχός του», ενώ ο Κώστας Ρεσβάνης που τον έζησε για 13 χρόνια στα «ΝΕΑ» είπε ότι «Ο Πάνος ήταν η κιβωτός του λαϊκού µας πολιτισµού. Είχε ένα πείσµα να σκαλίζει το παρελθόν, ίσως γιατί δεν άντεχε το παρόν επειδή δεν ήταν αυτό που φανταζόταν». Από την πλευρά του ο Δηµήτρης Πλουµπίδης είχε θαυµάσει στον Πάνο Γεραµάνη τη µνήµη του και µίλησε για φαινόµενο επειδή όσο ζούσε δεν τον ενδιάφεραν ούτε τα πλούτη ούτε η ιδιοκτησία. Η εκδήλωση έκλεισε µε τον Λάκη Ορφανίδη να παίζει στο µπουζούκι το σόλο του Μπέµπη που ήταν και η εισαγωγή των «Λαϊκών βάρδων».