Σενάρια – εφιάλτης για το χρέος

Επικίνδυνα χαρακτηρίζονται από έλληνες τραπεζίτες τα σενάρια αναδιάρθρωσης του χρέους που καλλιεργούνται από μερίδα του αγγλοσαξονικού Τύπου, παρά τις κατηγορηματικές διαψεύσεις του υπουργείου Οικονομικών, στελέχη του οποίου κάνουν λόγο για σπέκουλα.

Τις τελευταίες ημέρες ο ξένος Τύπος αναδεικνύει δύο σενάρια αναδιάρθρωσης του χρέους με «κούρεμα» (haircut) ή με χρονική επιμήκυνση, τα οποία όπως λένε τραπεζίτες «βάζουν βόμβα στα θεμέλια της ίδιας της ευρωζώνης, απειλώντας τη σταθερότητα του ενιαίου νομίσματος και του τραπεζικού συστήματος». Αντιθέτως, δεν κάνουν αναφορά σε ενδεχόμενη προεξόφληση βραχυχρόνιου χρέους από την Ελλάδα, που φαίνεται να αποτελεί μια πιθανή επιλογή χωρίς επιπλοκές- σύμφωνα με τις ίδιες πηγές- ενισχύοντας τις εκτιμήσεις για νέο γύρο κερδοσκοπικών πιέσεων εις βάρος της ελληνικής οικονομίας.

Το βασικό σενάριο που προβάλλουν τα ξένα ΜΜΕ αφορά την αναδιάρθρωση με «κούρεμα». Πρόκειται για πρακτική που εφαρμόζεται όταν μια χώρα αδυνατεί να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της στους πιστωτές της. Σε αυτή την περίπτωση, κατόπιν συνεννόησης με τους ομολογιούχους που κρατούν στα χαρτοφυλάκιά τους το ελληνικό δημόσιο χρέος των 273,4 δισ. ευρώ, το Δημόσιο προβαίνει σε απομείωση της αξίας των ομολόγων. Ετσι, για παράδειγμα, ορίζεται ότι για κάθε 100 ευρώ οφειλής θα αποπληρωθούν 60 ευρώ. Πρακτικά, η επιλογή αυτή ισοδυναμεί με χρεοκοπία της χώρας αφού ομολογεί αδυναμία κάλυψης του συνόλου των υποχρεώσεών της.

Ντόμινο
Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας κίνησης είναι καταστροφικές για τις τράπεζες της Ελλάδας και της ευρωζώνης. Οι ελληνικές τράπεζες κρατούν στα χαρτοφυλάκιά τους περί τα 40 δισ. ευρώ ελληνικών ομολόγων, ενώ οι τράπεζες της Γαλλίας «κάθονται» σε μια… νάρκη ελληνικού χρέους της τάξεως των 70 δισ. ευρώ. Ισως αυτό το στοιχείο εξηγεί και την αυστηρή προειδοποίηση της γαλλίδας υπουργού Οικονομικών Κ. Λαγκάρντ, σύμφωνα με την οποία αποκλείεται κάθε τέτοιο ενδεχόμενο καθώς αυτόματα θα έθετε την Ελλάδα εκτός μηχανισμού στήριξης. Δεδομένο θεωρείται, άλλωστε, πως στην περίπτωση όπου η Ελλάδα έκανε τέτοια αναδιάρθρωση, θα άνοιγε την πόρτα εξόδου της από την ευρωζώνη καθώς το πλήγμα θα ήταν καταλυτικό και για το ευρώ.

Στο δεύτερο σενάριο, αναλυτές και οικονομολόγοι κυρίως στην άλλη όχθη του Ατλαντικού εισηγούνται παράταση της λήξης των υφιστάμενων ομολόγων κατά πέντε χρόνια με το ίδιο επιτόκιο. Με αυτό τον τρόπο, το Δημόσιο που θα πρέπει να πληρώσει του χρόνου μόνο για λήξεις ομολόγων 27,26 δισ. ευρώ, θα μεταθέσει την εξόφληση της υποχρέωσής του το 2016, παίρνοντας ανάσα πέντε ετών για να δώσει προτεραιότητα στη μείωση του ελλείμματος που αναπαράγει και διογκώνει το πρόβλημα. Και σε αυτή την περίπτωση, όμως, οι επιπτώσεις για τις τράπεζες είναι σοβαρές αφού θα στερηθούν τη ρευστότητα κατά τη λήξη των ομολογιών που κατέχουν. Βέβαια δεν χάνουν τα κεφάλαιά τους, τα οποία εξοφλούνται στο σύνολό τους στη λήξη των ομολόγων.

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

λένε τραπεζίτες, «βάζουν βόμβα στα θεμέλια της ίδιας της ευρωζώνης, απειλώντας τη σταθερότητα του ενιαίου νομίσματος»

Σκέψεις και για πρόωρη αποπληρωμή

ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ, της προεξόφλησης βραχυχρόνιου χρέους από την Ελλάδα, βασική προϋπόθεση είναι ο μηχανισμός Ε.Ε.- ΔΝΤ να δώσει στη χώρα φέτος περισσότερα από τα περίπου 30 δισ. ευρώ που χρειάζεται για να καλύψει το σύνολο των δανειακών αναγκών της. «Για παράδειγμα, αν τα κεφάλαια είναι τελικά 45 δισ. ευρώ, τα 15 δισ. ευρώ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για εξόφληση χρέους που λήγει του χρόνου και είναι σήμερα σε χαμηλές τιμές», εξηγεί στέλεχος της αγοράς ομολόγων. Το 2011, η ονομαστική αξία των ομολόγων που λήγουν είναι 27,67 δισ. ευρώ.

Η τρέχουσα αξία τους όμως, μετά την κάθετη πτώση των τιμών των ομολόγων, είναι σήμερα 25,67 δισ. ευρώ. Αν το Δημόσιο είχε τα χρήματα να αγοράσει από τους ομολογιούχους τους τίτλους που λήγουν του χρόνου, θα «κέρδιζε» άμεση μείωση του χρέους αφού θα έσβηνε από το δημόσιο χρέος για παράδειγμα 100 ευρώ και θα πλήρωνε για τη διαγραφή τους 80 ευρώ. Οι τράπεζες και πάλι θα είχαν ζημίες, αλλά η διαδικασία δεν θα ήταν υποχρεωτική. Αυτό το τελευταίο σενάριο δεν αποκλείεται από στελέχη του υπουργείου Οικονομικών.