Το κυνήγι της χαμένης σιωπής
«Η νέα γενιά δεν ξέρει τι είναι η σιωπή», λέει ο Τζορτζ Πρόσνικ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Θυμίζει κυνήγι χαμένου θησαυρού στις κακόφωνες γειτονιές της Νέας Υόρκης. Σε έναν κόσμο πνιγμένο στα κορναρίσματα των αυτοκινήτων, τον θόρυβο των κλιματιστικών και τις διαρροές των i-pod, ο συγγραφέας Τζορτζ Πρόσνικ αναζητά μέσα από την έρευνά του τον «νέο χρυσό»: τη σιωπή
Oλα ξεκίνησαν με ένα πείραμα. Μια ημέρα, στη νότια είσοδο του Central Ρark στη Νέα Υόρκη, ο συγγραφέας Τζορτζ Πρόσνικ έκλεισε τα μάτια του και προσπάθησε να αφουγκραστεί τη ζωή της πόλης του. Δεν άντεξε για πολύ. Αυτό που άκουσε ήταν ένας κόσμος «εχθρικός» και «βίαιος», μια πόλη εθισμένη στον θόρυβο.
Κουρασμένος από την πολύβουη καθημερινότητα, ο Πρόσνικ ξεκίνησε ένα ταξίδι αναζητώντας τη σιωπή που τείνει να εξαφανιστεί από τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Στο ταξίδι του συνάντησε οδηγούς που τοποθετούν στα αυτοκίνητά τους ηχοσυστήματα ικανά να ραγίσουν το παρμπρίζ από την ένταση. Βρέθηκε δίπλα σε μοναχούς που έχουν δώσει όρκο σιωπής και επισκέφθηκε πόλεις στην Ευρώπη που προσπαθούν να μειώσουν την ηχορρύπανση με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Ενώ στο νέο του βιβλίο «Κυνηγώντας τη σιωπή» («Ιn pursuit of silence», Εκδ. Doubleday), εξηγεί πώς ο θόρυβος απειλεί το καρδιακό μας σύστημα, την ψυχική υγεία μας, την ικανότητα συγκέντρωσης, αλλά και τη δημοκρατία.
Αχνή φωνή. Συναντώ τον Πρόσνικ σε μια μικρή καφετέρια στο Μανχάταν. Αν και βρισκόμαστε μακριά από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, το περιβάλλον δεν είναι αποστειρωμένο από θορύβους. Η μουσική από τα ηχεία, το κουδούνισμα των κινητών, το θρυμμάτισμα του πάγου πίσω από το μπαρ, δυσκολεύουν την κουβέντα. Ειδικά όταν ο συνομιλητής σου έχει, ως «εραστής της σιωπής», μια αχνή φωνή.
«Η νέα γενιά δεν ξέρει τι είναι η σιωπή», λέει ο Πρόσνικ. «Μεγαλώνουν σε έναν κόσμο γεμάτο από μηχανικούς θορύβους. Και, όταν πηγαίνουν στο σπίτι τους, ανοίγουν την τηλεόραση ή παίζουν βιντεοπαιχνίδια. Ετσι έχουμε στα σχολεία παιδιά που δεν μπορούν να κάτσουν ήσυχα για ένα λεπτό ή τους είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν».
Για διαφημιστικούς σκοπούς ο θόρυβος είναι στη σημερινή κοινωνία συνώνυμο της ευτυχίας, παρατηρεί ο Πρόσνικ. Οσο πιο θορυβώδης όμως είναι μια κοινωνία τόσο πιο αποξενωμένα είναι τα μέλη της. «Δεν επικοινωνείς. Δεν ακούς. Αισθάνεσαι συνέχεια υπό επίθεση. Γι΄ αυτό επιβάλλεις τον λόγο σου φωνάζοντας ή επιλέγεις να κλειστείς στον εαυτό σου, να χρησιμοποιήσεις το i-pod, να ανεβάσεις την ένταση και να προκαλέσεις μεγαλύτερη ζημιά στην ακοή σου. Μετατρέπεις το σπίτι σου σε “σπηλιά διασκέδασης” και απαντάς στον θόρυβο με θόρυβο».
Σύμφωνα με τον Πρόσνικ, ο θόρυβος είναι σημείο των καιρών. Τον συναντάμε ακόμα και στην πολιτική, όταν στα τηλεοπτικά παράθυρα ο διάλογος αντικαθίσταται από φωνές. «Είναι ένδειξη ανασφάλειας. Οταν δεν έχεις να πεις κάτι ουσιαστικό, φωνάζεις απλώς για να σε προσέξουν», λέει ο αμερικανός συγγραφέας. Στο βιβλίο του μάλιστα εξετάζει το παράδειγμα του Χίτλερ, που είχε δηλώσει ότι δεν θα κατακτούσε τη Γερμανία χωρίς το μεγάφωνο.
«Πολλοί ισχυρίζονται στην Αμερική ότι ο θόρυβος είναι δικαίωμά τους. Λένε ότι πρόκειται για ελευθερία του λόγου.
Η δημοκρατία όμως δεν είναι θορυβώδης. Είναι ήσυχη. Σκοπός άλλωστε είναι να ακουστούν οι πάντες και όχι να σωπάσουν οι άλλοι».
LΙΝΚ:
«Δημιουργήστε οάσεις σε πάρκα»
Με μια ματιά
40% ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ της Ευρωπαϊκής Ενωσης εκτίθενται σε κυκλοφοριακούς θορύβους που ξεπερνούν τα 55 db κατά τη διάρκεια της ημέρας 60% ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ της Αθήνας και του Πειραιά δέχονται ηχητικές επιβαρύνσεις άνω των επιτρεπόμενων ορίων (75 db)
ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ έκθεση σε θορύβους άνω των 55 db μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης και καρδιακά επεισόδια ΠΑΝΩ από 30% των πολιτών της Ε.Ε.
ζουν σε περιοχές με ηχορρύπανση άνω των 55 db κατά τη διάρκεια της νύχτας ΤΟ ΑΥΤΙ νιώθει πόνο στα 120 db, αλλά η ζημιά στην ακοή αρχίζει από τα 85 db ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ τάξη ο θόρυβος πρέπει να είναι κάτω από 35 db για να δευκολυνθεί η συγκέντρωση των μαθητών Πηγή: Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος
Google news
