Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ανελαστικοί μισθοί

ΤΩΡΑ ΠΟΥ η απειλή της ανεργίας αποκτά μονιμότερα χαρακτηριστικά μετά την εκτίναξή της στο 11,3% τον Ιανουάριο, η συζήτηση περί μείωσης μισθών στον ιδιωτικό τομέα προκαλεί ρίγη ανησυχίας σε εκατομμύρια εργαζομένους.

Αφορμή, η βόμβα που έριξε προ ημερών ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προτείνοντας μείωση μισθών και στον ιδιωτικό τομέα για να ενισχυθεί η καταρρέουσα ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Αναπόφευκτα το ζήτημα βρίσκεται στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων που αρχίζει σήμερα η κυβέρνηση με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον προσδιορισμό των σκληρών- όπως όλα δείχνουν- όρων χορήγησης του πακέτου στήριξης. Και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις κυβερνητικών αρμοδίων.

Ειδικοί, όμως, προειδοποιούν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι οι μισθοί στο Δημόσιο είναι κατά μέσο όρο υψηλότεροι από του ιδιωτικού τομέα. Ακόμα και οι χαμηλόμισθοι του Δημοσίου κερδίζουν περισσότερα από τους αντίστοιχους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Εξάλλου, όπως επισημαίνουν οι επιχειρηματίες, οι μεταβολές μισθών στην ιδιωτική οικονομία ρυθμίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση στην αγορά εργασίας. Αποτελούν, μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις θέμα διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και τελούν, σε αντίθεση με το Δημόσιο, υπό την αβεβαιότητα της συνεχούς απασχόλησης. Αλλωστε, αρκετές επιχειρήσεις έχουν ήδη προχωρήσει σε μισθολογικές περικοπές.

Αναμφίβολα, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας αποτελεί μονόδρομο για την Ελλάδα, αλλά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Μπορεί οι μισθοί στη Γερμανία και σε άλλες χώρες του πλούσιου Βορρά να έχουν αυξηθεί με χαμηλότερους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, όμως οι αμοιβές των Ελλήνων παραμένουν στα χαμηλότερα ευρωπαϊκά επίπεδα. Επιπλέον, στον Βορρά η υγεία και η παιδεία είναι δωρεάν. Και, όπως δείχνει η πορεία της ελληνικής κρίσης, εύκολες συνταγές δεν υπάρχουν.