«Μας απογοήτευσαν οι καλλιτέχνες που αγαπάμε»

Μόνο φέτος έδωσε 72 sold out συναυλίες. «Τώρα αισθάνομαι ότι έγινα τραγουδίστρια», λέει…
Ηνέα και διαρκώς εν κινήσει τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου είναι μεν ξανθιά, αλλά έχει δυναμισμό και βλέμμα καταμελάχρινης και που όταν τη δεις λάιβ αποκλείεται να την ξεχάσεις. Πώς της φάνηκε αυτός ο ταξιδιάρικος χειμώνας;

«Φέτος αισθάνομαι ότι έγινα τραγουδίστρια. Μέχρι πού αντέχω, τι κάνω καλά, τι μπορώ και τι όχι. Στην αρχή δε, έλεγα Παναγία μου θα πάμε εκεί (σ.σ. κάποια σκηνή στην περιφέρεια) και δεν θα είναι κανείς. Ποιος θα μας ξέρει; Τελικά, συνέβη το αντίθετο. Ολες οι συναυλίες ήταν sold-out».

Οι εμφανίσεις της στον «Σταυρό του Νότου» συμπίπτουν με την κυκλοφορία του νέου της δίσκου «Εισιτήρια διπλά» (Lyra). «Ενα ταξίδι», όπως λέει, «στη μνήμη», που αναδεικνύει τη νοσταλγική φλέβα μιας παρέας (Νατάσσα Μποφίλιου, Γεράσιμος Ευγγελάτος και Θέμης Καραμουρατίδης) που επιμένει στην αίγλη του έντεχνου-άλλωστε είναι και η μόνη παρέα που το συνεχίζει.

Κρατάει τσιγάρο και κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια. Δεν κομπιάζει, δεν σου αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι ξέρει τι κάνει. «Γενικά είμαι περήφανη για το ρεπερτόριό μου», λέει. «Είχα την τύχη να πω πολύ ωραία τραγούδια. Αν έχω καταφέρει κάτι μέχρι στιγμής, το οφείλω σ΄ αυτό».

Η εκκίνησή σου πάντως- πριν από πέντε μόλις χρόνια- ήταν εντυπωσιακή. Εχεις καταφέρει κάτι που άλλοι προσπαθούν μια ζωή.

Δεν το νιώθω έτσι. Ειλικρινά. Εχω την ίδια συναισθηματική ώθηση, είμαι με τους ίδιους ανθρώπους, έχω τις ίδιες αγωνίες. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι ότι μπορούμε να συντηρηθούμε πλέον από αυτήν τη δουλειά. Και η συγκρότηση που έχουμε ως παρέα. Κατά τα άλλα, μη σου πω ότι το άγχος μου είναι πολύ μεγάλο γιατί κάθε φορά που πετυχαίνουμε κάτι, λέω μέσα μου «πάει, αυτό ήταν, δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ ξανά».

Η γενιά σας είναι η γενιά των ριάλιτι…
Οταν ξεκίνησα εγώ έπαιζε ακόμα όλη αυτή η ιστορία με τις μεγάλες πίστες. Το έβλεπες και από τα παιδιά που πήγαιναν στα ριάλιτι. Ξαφνικά όμως μέσα στα επόμενα δύο τρία χρόνια, ακόμα κι αυτοί που πήγαν σε ριάλιτι- και αργότερα σε πίστες- σήμερα παίζουν μόνοι τους.

Σαν να ήρθε η απομυθοποίηση.
Ακριβώς. Αυτοί δε που στήριζαν τόσα χρόνια όλο αυτό το πράγμα που λέγεται ελληνικό τραγούδι, λες κι έπαθαν έναν πανικό, να προλάβουν την εποχή, με αποτέλεσμα να κάνουν τη μία βλακεία πίσω απ΄ την άλλη. Το μπαστάρδεψαν το τραγούδι με λαϊκό, ποπ στοιχεία, έχασαν το στυλ τους, τι να πω… Και είναι δυστυχώς οι περισσότεροι απ΄ αυτήν τη γενιά- από τη γενιά που εγώ έχω μεγαλώσει.

Τι έφταιξε;
Η εποχή είναι περίεργη. Μπορείς εύκολα να παραπλανηθείς. Δεν μπορείς πλέον να πεις «τι θέλει ο κόσμος;». Δεν γίνεται να ξέρεις. Σ΄ αυτήν την παγίδα μπήκαν και έτρεξαν να προλάβουν κι έκαναν πράγματα αποτυχημένα. Ενώ αν είχαν σταθεί σ΄ αυτό που είχαν χτίσει όλα αυτά τα χρόνια…

Ισως δεν υπάρχουν οι συνθέτες που υπήρχαν κάποτε…

Δεν το πιστεύω αυτό. Ποιος τους έψαξε και δεν τους βρήκε; Οταν ψάχνεις βρίσκεις.

ΙΝFΟ

Στο «Μετρό» (Γκύζη και Κάλβου, τηλ.
210-6439.089)
κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 22.30.

«Εχει τόλμη η γενιά μου»

«Χαίρομαι που ανήκω σ΄ αυτήν τη γενιά του τραγουδιού», λέει η Νατάσσα Μποφίλιου. «Γιατί, σε αντίθεση με την προηγούμενη, έχει την τόλμη να δοκιμαστεί με τα δικά της πράγματα. Δες τους έναν έναν. Ο Χαρούλης, ο Μαραβέγιας, η Μόνικα, ο Λόλεκ και τόσοι άλλοι. Μην ξεχνάς ότι εμείς νιώσαμε και μεγάλη απογοήτευση από τους καλλιτέχνες που αγαπήσαμε και πιστέψαμε. Μεγάλο κρίμα. Γιατί μ΄ αυτούς νιώσαμε την ανάγκη να γίνουμε τραγουδιστές».

Τόση απογοήτευση…
Τόση. Ειλικρινά. Γιατί όλοι χρειαζόμαστε τους μύθους μας. Βέβαια και από την απογοήτευση μαθαίνεις. Εγώ τουλάχιστον αποφάσισα να στηριχθώ στους 10 ανθρώπους που έχω δίπλα μου και να φτιάξω σιγά σιγά τον κόσμο μου. Τα μπουμ δεν μου αρέσουν. Να φανταστείς και τώρα που παίζει το όνομά μου κάπως περισσότερο, όταν νιώθω ότι εκτίθεμαι πολύ λέω «άσ΄ το καλύτερα, να μην το κάνουμε αυτό. Η υπερέκθεση δεν κάνει καλό σε κανέναν».