Φοίβη Αθηναίου
Είναι µη δει... πικάντικο ο Ελληνας. Ανάβει...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζο ντες», Για κ. Φοί βη Αθηναίου, Μι χαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Το «δηµοσία» τούς µάρανε
Αγαπητή Φοίβη, Θα ήθελα να µου λύσεις δύο απορίες οι οποίες µου γεννήθηκαν διαβάζοντας την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτι σµού σχετικά µε τον θάνατο της Αννας Καλουτά.
Η ανακοίνωση καταλήγει: «Η κηδεία της θα τελεστεί δηµοσία δαπάνη από το Υπουργείο Πολιτισµού και Τουρισµού την Τρίτη 20 Απριλίου στις 15.00 στο Α Νεκροταφείο Αθηνών».
Απορία πρώτη: Από όσο γνωρίζω είναι άλλο πράγµα δηµοσία δαπάνη και άλλο δαπάνη του εκάστοτε υπουργείου, και η διαφορά έγκειται στο ότι υπάρχει συγκε κριµένο ποσό που εγκρίνεται για τις κη δείες που τελούνται δηµοσία δαπάνη, ενώ όταν η δαπάνη είναι ενός υπουργεί ου καλύπτονται συνολικά τα έξοδα της τελετής. Οι αρµόδιοι που εξέδωσαν την ανακοίνωση δεν το γνώριζαν για να το αποσαφηνίσουν;
Απορία δεύτερη: Η κηδεία, αν γνωρί ζω καλά, γράφουµε πως τελείται από το κοιµητήριο και όχι στο κοιµητήριο.
Αν τα υπουργεία µας αδυνατούν να εκ δώσουν σωστά µια ανακοίνωση, τι να περιµένει κάποιος ότι θα γίνει µε την υλοποίηση των έργων τους;
Ευχαριστώ, Ασηµί να Παυλίδου Ααααχ, µην τους ψέγετε, αγαπητή Ασηµίνα. Είναι, φαίνεται, τόση η χαρά τους να µας ενηµερώσουν ότι θα κάνουν κάτι για τους «αθάνατους» της ελληνικής τέχνης που τα βάζουν όλα µαζί στο σακί.
Τώρα, το γεγονός ότι δεν έχει ιδρώσει το αυτάκι τους για την εκταφή τόσων και τόσων _ από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Βασίλη Τσιτσάνη έως τον Νίκο Ξυλούρη!_ από το Α Κοιµητήριο, για να τους βάλουν όλους, συλλήβδην και αδιακρίτως, σε ένα «µνηµειάκι συλλογικής µνήµης» που κατεργάσθηκε η αρµόδια υπηρεσία του δήµου µας, ε, µπορεί να είναι και απλώς… τυχαίο.
Το δισάκι µας στον ώµο, για τον δρόµο, για τον δρόµο…
Αγαπητή Φοίβη, Μήπως έχετε καµιά πλη ροφορία για το πού ευρί σκεται και τι κάνει ο, κατά τα άλλα αγαπητός και πατριώτης µου, υπουργός υπεύθυνος για τα ΕΛΤΑ;
Να τον πληροφορήσω πως στο Ηρά κλειο Αττικής υπάρχουν περιοχές που δεν έχει µοιραστεί ταχυδροµείο εδώ και τέσσερις (4) εβδοµάδες.
Και ξέρετε ποια είναι η συµβουλή; Οι ενδιαφερόµενοι µπορούν να πάνε στο οικείο κέντρο διανοµής να ανα ζητήσουν την αλληλογραφία τους.
Απίστευτο; Κι όµως!..
Τώρα, τι γίνεται µε λογαριασµούς κ.λπ. που δεν έχουµε πάρει, δεν τον ενδιαφέρει.
Και τα ειδοποιητήρια για υποβολή των νέων φορολογικών δηλώσεων πότε θα τα πάρουµε; Ούτε αυτό τον ενδι αφέρει. Ούτε τους ενδιαφέρει για να εισπράξουν φόρους.
Φιλικά, Γιάννης Π. ΥΓ: Αφού θα παίρνουµε την αλληλο γραφία κατ ευθείαν από τα κέντρα διανοµής, µήπως γίνεται να µας δί νουν µέρος και των ταχυδροµικών για τον κόπο µας;
Μήπως να πάρουµε και κανέ ναν σάκο παραµάσχαλα να µοι ράζουµε επιστολές, αγαπητέ Γιάννη; Να τους ξεκουράσουµε κιόλας τους ανθρώπους. Και να συµβάλουµε στην εθνική… ανά ταση.
Κάτι βρωµάει στο βασίλειο της Δανιµαρκίας
Προς Φοίβη Αθηναίου. Η Αθήνα πάντοτε είχε λιγότερες τουαλέτες από οποιαδήποτε άλλη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Κι αυτές οι ελάχιστες µειώθηκαν τα τελευταία χρόνια σε 3 µε 4 (!!!), ενώ ο πληθυσµός αυξήθηκε και η ανθρωπογεωγραφία άλλαξε (µετανάστες, εξαρτηµένα άτοµα, άστεγοι, λούµπεν κ.ά., που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε ιδιωτικά αποχωρητήρια). Ετσι, υπάρχουν πλέον περιοχές του κέντρου της Αθήνας (π.χ. περί την Οµόνοια, την Πλατεία Κάνιγγος αλλά και πίσω από το Δηµαρχείο) όπου η ατµόσφαιρα µυρίζει έντονα ούρα!
Δεν ξέρω στην πολύ δύσκολη αυτή συγκυρία, που ξοδεύουµε χρήµατα για να διαφηµίσουµε το τουριστικό µας προϊόν, πώς αντιµετωπίζει αυτή την κατάσταση η υφυπουργός Τουρισµού, όταν ο τουρισµός, που αποτελεί τη βαριά βιοµηχανία της χώρας, χαρακτηρίζεται από τη βαριά µυρωδιά των ούρων.
Δεν γνωρίζω, εξάλλου, πόσες τουαλέτες δηµιούργησαν οι υπερφίαλες δηµοτικές Αρχές τα τελευταία χρόνια (υποθέτω, καµία!). Ωστόσο δεν γνωρίζω καµία γνωστή αφρικανική έστω πρωτεύουσα που να παρουσιάζει αυτό το τριτοκοσµικό χάλι. Αν δεν µπορούν να φτιάξουν αποχωρητήρια, µήπως µπορούν άραγε να πλένουν τους δρόµους;
Νίκος Ζαχαριάδης Αυτό το θαυµαστό που βλέπουµε σε πρωτεύουσες και _ τουριστικές _ πόλεις του εξωτερικού, αγαπητέ Νίκο, να πλένονται επισταµένως (κάποτε µέχρι να γυαλίσουν και να αστράψουν!) τη νύχτα, αργά, όλοι οι πεζόδροµοι και οι βασικές πλατείες και τα πεζοδρόµια στις κύριες οδικές αρτηρίες στο ιστορικό τους κέντρο, στην Αθήνα µόνον το 2004 έγινε για πολύυυυυ λίγο πραγµατικότητα. Εκτοτε η εισπρακτική _ µε παρωπίδες και µόνον _ πολιτική του περιώνυµου δήµου µας εξυπηρετεί µόνον τους µαγαζάτορες και το τροµακτικό άπλωµα των τραπεζοκαθισµάτων τους, την κατάληψη πεζοδρόµων και πεζοδροµίων (να είναι τυχαία η ραγδαία εξάπλωση καφετέριας στη γωνιά της Μηλιώνη άραγε;) και τις δηµόσιες σχέσεις. Γιατί από καθαριότητα… µισή χωριατιά. Ισως είναι σαν αυτό που λένε για τους Γάλλους, ότι ανακάλυψαν τα αρώµατα γιατί ήταν πολύυυυυ άπλυτοι. Ετσι κι εµείς ανακαλύψαµε… δηµοτικώς το γνωµικό «Η καθαριότης είναι µισή αρχοντιά»;














