Κόκκινη κάρτα

Το ποτάμι της οργής
του Κώστα Κοφινά

ΣΤΙΓΜΕΣ από τις αλήστου μνήμης εποχές της ΕΝΙC και της ΝΕΤΜΕD ζει η ΑΕΚ. Το χθεσινό ξέσπασμα του κόσμου είναι ενδεικτικό και προδιαθέτει για αλυσιδωτές εξελίξεις. Κι αυτό διότι διαχρονικά έχει αποδειχθεί ότι ουδεμία διοίκηση κρατήθηκε στην ΑΕΚ όταν οι οπαδοί αντέδρασαν και τέθηκαν απέναντι στους παράγοντες. Ο Ζαφειρόπουλος αρχικά έδωσε τη θέση του σε διορισμένους προέδρους και μετά κατέρρευσε, πουλώντας τις μετοχές. Ο Μιχάλης Τροχανάς δεν άντεξε την πίεση και οδηγήθηκε σε πώληση στους «αόρατους» Αγγλους της ΕΝΙC. Αργότερα είχαμε τη ΝΕΤΜΕD, τον Σκλαβενίτη (χαχαχα), τον Μ. Ψωμιάδη, τον Νικολαΐδη, τους μετόχους που μένουν πίσω από τις κουρτίνες, τον Νοτιά, τον Θανόπουλο και εν τέλει τον Αδαμίδη.

Τι σημαίνει η συγκεκριμένη ενέργεια των οπαδών; Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, καθόσον σε όλη τη διαστρωμάτωση του κοινωνικού συνόλου που απαρτίζει το σύνολο των φίλων της ΑΕΚ, υποβόσκει τρικυμία! Ο κόσμος βαρέθηκε τα ημίμετρα. Τον Θανόπουλο και την… εξέλιξή του, τον Αδαμίδη. Δεν θέλει να ακούει για πωλήσεις πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών, αρνείται να συμβιβαστεί με τεχνοκρατικά πλάνα και αηδίες ανάλογης μορφής, δεν παραδέχεται τις ατάκες περί σχεδίων. Τα πλάνα τα είδαμε τόσα χρόνια. Η ΑΕΚ έχει να πάρει τίτλο από το ΄94. Και στον οικονομικό τομέα, παρά την υπαγωγή στο άρθρο 44 (σωτήρια, αν θυμόμαστε καλά), η ΠΑΕ παραμένει χρεωμένη, πληρώνει πολλά χρήματα σε πολλούς και δάνειο σε αγγλικές τράπεζες.

Ο Σταύρος Αδαμίδης τα άκουσε για τα καλά στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης. Εκανε λάθος με τις τοποθετήσεις του στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου. Ηταν άκαιρα τα περί πωλήσεων, έστω και αν δεν θέλει να προσφέρει στον διψασμένο κόσμο τής τόσο ταλαιπωρημένης ομάδας φρούδες ελπίδες.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ
Θα μπορούσε να μην αναλάβει την προεδρία. Γιατί ο κόσμος τον αντιμετωπίζει ως έναν ακόμη «διαχειριστή» της κατάστασης, ως έναν άνθρωπο χωρίς το «πακέτο» που θα βγάλει την ΑΕΚ από το τραγικό αδιέξοδο. Καλώς ή κακώς, δεν έχει σημασία τούτη την ώρα. Ο κ. Αδαμίδης προφανώς δεν αποτελεί τη λύση «μακράς πνοής» που επιθυμούν στην ΑΕΚ μετά τις συνεχείς περιπέτειες. Την ίδια ώρα, ο άλλοτε σωτήρας Ντέμης είναι απών, ο Μελισσανίδης παρών- απών στην πρώτη σειρά των επισήμων με μόνη συντροφιά ένα κλασικό χαμόγελο, ο Κοζώνης παρελθόν και η ΑΕΚ ομάδα χωρίς μέλλον.

Γιατί οι παράγοντες την άφησαν μόνη. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Οσα εξήγγειλε ο κ. Αδαμίδης στη συνέντευξη Τύπου, δεν άρεσαν σε κάποιους που έμαθαν την ΑΕΚ υπερήφανη και χαρούμενη.

Η μιζέρια ταιριάζει σε τεχνοκράτες, όχι σε όσους γουστάρουν τη συγκεκριμένη ομάδα στα ψηλά.


Σαν βαρύ ζεϊμπέκικο του Ρέμου

Ο Τάσος Κατσαμπής παραμένει εμβληματική φιγούρα στην άμυνα του Ηρακλή. Παρά το βάρος της ηλικίας των 37 του χρόνων, είναι σταθερός σε συμμετοχές και λογίζεται ως σταθερή αξία στην οπισθοφυλακή της συμπαθούς ομάδας. Λέγεται ότι σκοπεύει να συνεχίσει για μια ακόμη σεζόν να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Ηρακλή. Αλήθεια, ποιες υπηρεσίες ακριβώς;

Χθες, ειδικά στο γκολ του Πόι, με το οποίο ήρθε το (κρίσιμο) 2-3, παρακολουθήσαμε το… μακρύ ζεϊμπέκικο του Κατσαμπή! Ηταν αδύνατο να σταματήσει τον κοντόσωμο κυνηγό της Ξάνθης, τον έχασε, ήρθε το σουτ και η νίκη για τη Skoda.

Ο Ρέμος ήθελε να φτιάξει μια ομάδα γύρω από τον έμπειρο Κατσαμπή. Καμία αντίρρηση. Με δεδομένο ότι ο παράγοντας- τραγουδιστής αποχώρησε, μένει να διαπιστωθεί αν ο Παντελής θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Γιατί η άμυνα του Ηρακλή κάνει νερά και χρειάζεται ανανέωση. Ο Κατσαμπής διαθέτει πείρα, παραμένει όμως αμφίβολο κατά πόσον εμπνέει τους συμπαίκτες και τον κόσμο. Ναι, είναι μια cult φυσιογνωμία στα μετόπισθεν, αλλά αυτό δεν αρκεί στις μέρες μας.
Στα πέναλτι φαίνεται πως έχει πρόβλημα

Ο συνοριοφύλακας Μιχάλης Ντάκος θεωρείται ο διαιτητής που τα έκανε μαντάρα στις περιπτώσεις πέναλτι σε αυτό το πρωτάθλημα.

Μόλις την τέταρτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, αρνήθηκε πέναλτι υπέρ του Αρη στο παιχνίδι με τον ΠΑΟ στο Ολυμπιακό Στάδιο. Μια παράβαση που έκανε μπαμ και τότε θα μπορούσε να είχε ισοφαρίσει ο Αρης στην «πράσινη» έδρα.

Χθες στο Φάληρο, όλες οι αποφάσεις του Ντάκου είναι συζητήσιμες. Η αποβολή του Πάρντο, αυστηρή. Το ίδιο και η αντίστοιχη του Αράνο. Τα πέναλτι δεν μοιάζουν αυτό που όλοι λέμε «κλασικά». Γενικά ο Ντάκος, παρά το υφάκι που παίρνει και την αυστηρότητα που δείχνει στο χορτάρι, δεν πείθει. Ισως οι αρμόδιοι να τον πιστεύουν και έτσι του δίνουν σχετικά «καλά» παιχνίδια. Απέχει όμως πολύ από το να γίνει ρέφερι επιπέδου Δαλούκα ή Κάκου.

Οταν τα μπερδεύει σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, όταν σφυρίζει και αποφασίζει με βάση τι έγινε στην προηγούμενη φάση και όχι με βάση τον κανονισμό, τι να πεις. Ο κ. Ντάκος ασφαλώς και θα περάσει σε ταχύρρυθμα σεμινάρια διαιτησίας.

Εκτός, βέβαια, αν το καλοκαιράκι αλλάξουν, εκτός από τους πίνακες, ακόμη και οι επικεφαλής της διαιτησίας…