Ημερολόγιο Συνόρων Το ημερολόγιο μιας άνεργης

ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ έχω δουλέψει κειμενογράφος, σε οργάνωση γραφείου, διορθώτρια. Χρωστάω κάποια χρήματα, ευτυχώς όχι σε κάρτες και δάνεια. Μου χρωστάνε περισσότερα από ό,τι χρωστάω. Η εταιρεία που με απέλυσε κήρυξε εικονική πτώχευση. Είναι από αυτές που έχουν βουλιάξει το Δημόσιο. Τώρα, εγώ και άλλοι απολυμένοι πρέπει να κυνηγήσουμε τα χρήματα που δικαιούμαστε με δικηγόρους. Αλλά πώς να πληρώσεις δικηγόρους όταν είσαι άνεργη;

ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΩ στη διαδικασία να αναρωτηθώ εάν υπάρχει κρίση. Ξέρω ότι υπάρχει και κάνει και θόρυβο. Την ακούω εδώ και μήνες. Τώρα ανήκω πλέον στην κατηγορία των «ανθεκτικών ανέργων». Τον πρώτο καιρό με είχε πάρει από κάτω. Κάθε φορά που με απέρριπταν κλεινόμουν στο σπίτι κι ένιωθα ένα βάρος στο στήθος μου. Το βάρος της αποτυχίας. Έβλεπα κάθε τόσο το πτυχίο μου, σαν να ήταν πολύτιμο κειμήλιο. Ταραζόμουν κάθε φορά που έπαιρνα την εφημερίδα με τις αγγελίες, ένιωθα φοβερά ανασφαλής κάθε φορά που έλεγα στο τηλέφωνο: «ενδιαφέρομαι για την αγγελία σας κύριε». Φοβόμουν την απόρριψη. Τώρα έχω αποκτήσει ανοσία. Την ανεργία την βλέπω σαν φυσικό φαινόμενο, σαν την βροχή. Σημασία, επίσης, για έναν άνεργο έχει να μην απομονώνεται, να βγαίνει, να πάει σε αυτά που λέμε τζαμπέ ιβέντς. Και να στηρίζεσαι στις πιθανότητες. Στις εκατό αιτήσεις η μία πετυχαίνει. Βέβαια, εγώ έχω ξεπεράσει τις εκατό, αλλά σκέφτομαι ότι τώρα με την οικονομική κρίση χρειάζονται περισσότερες. Και σίγουρα μια από αυτές θα πετύχει…

Η ΜΕΡΑ μιας άνεργης γυναίκας έχει πολύ ψάξιμο, ειδικά τις μέρες που βγαίνουν οι εφημερίδες με τις αγγελίες. Τουλάχιστον δέκα τηλέφωνα την ημέρα και βιογραφικά που στέλνεις με e-mail. Προσέχω να βρω νόμιμες επιχειρήσεις που αναγνωρίζουν την προϋπηρεσία. Δεν θέλω να δουλεύω στη μαύρη. Τόσους μήνες έχω γίνει εξπέρ και μπορώ να δώσω συμβουλές σε «άνεργους συναδέλφους». Εάν διαβάζεις σε αγγελία «ζητείται νέος με θέληση και όρεξη για δουλειά», συνήθως σημαίνει ότι ζητείται δούλος. Θα σου προτείνουν να δουλεύεις πολλές ώρες, να πληρώνεσαι λίγα και ποιος ξέρει πότε. Εάν πάρεις τηλέφωνο για δουλειά και σου λένε τι θέλουν αλλά όχι τι δίνουν- και αυτό συμβαίνει συχνά- τότε μην προχωρήσεις.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ευγενικοί και άγαρμποι εργοδότες. Όταν πέφτεις σε άγαρμπο, χρειάζεσαι δύναμη για να μη νιώσεις σκουπίδι. Όταν είσαι γυναίκα, χρειάζεσαι επιπλέον δύναμη. Πριν από ένα μήνα διάβασα μια αγγελία που έλεγε: «ζητείται υπάλληλος γραφείου και εμφανίσιμη». Μπορεί ο άνθρωπος απλά να μη θέλει κάνα έκτρωμα, σκέφτηκα. Πριν πάρω τηλέφωνο κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Με βρήκα μια χαρά. Στο τηλέφωνο απάντησε ένας κύριος. «Ποια είναι τα προσόντα σας;» με ρώτησε. «Ξέρω τυφλό σύστημα…». Με διέκοψε απότομα. «Δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Είστε εμφανίσιμη;» είπε με κατηγορηματικό τόνο. Έμεινα. «Τι σημαίνει εμφανίσιμη;» ρώτησα. Ακολούθησε μια μικρή παύση. «Ψηλή, πολύ όμορφη, αδύνατη» απάντησε. «Εσείς ψάχνετε μοντέλο…». Μου έκλεισε το τηλέφωνο στη μούρη. Συνέβη, ξανά, έπειτα από μερικές εβδομάδες. Και αυτός ο εργοδότης δεν ενδιαφερόταν για το τυφλό σύστημα αλλά για το εάν είμαι εμφανίσιμη. «Μα, τι εννοείτε εμφανίσιμη;» ρώτησα. «Θα σας δώσω ένα e-mail». «Στείλτε μια φωτογραφία σας» είπε.

ΤΗΝ 8ηΜΑΡΤΙΟΥ, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, την πέρασα στους δρόμους, πηγαίνοντας από συνέντευξη σε συνέντευξη. Τον τελευταίο καιρό ψάχνουμε μαζί με τη φίλη μου, τη Μαριάνα. Δίνουμε κουράγιο η μία στην άλλη. Κάποια στιγμή, θυμηθήκαμε ότι ήταν η Ημέρα της Γυναίκας. Είπαμε τότε να βρούμε ένα μέρος που η οικονομική κρίση θα μας επέτρεπε να καθίσουμε και να πνίξουμε τον πόνο μας στο κρασί. Αλλά και πάλι για την οικονομικήεπαγγελματική μας κατάσταση μιλούσαμε. Τα πρώτα που μου είπε είναι ότι χρωστάει. Της είπα ότι κι εγώ χρωστάω και να μην αισθάνεται άσχημα με αυτό. Άλλωστε υπάρχει και κανείς που να μη χρωστάει σε αυτή τη χώρα; Στο μεταξύ η φίλη μου είχε αρχίσει, ίσως από το κρασί, να παίρνει ένα πιο ροζ χρώμα στο πρόσωπο και το λεξιλόγιό της άρχισε να περιλαμβάνει πιο έντονα λέξεις όπως: σκατά, χάλια, χάλια μαύρα και πάλι σκατά. Και όταν, θέλοντας να το παίξω πιο αισιόδοξη, της είπα ότι όλα καλά θα πάνε, άλλωστε νέες είμαστε και όλο κάτι καλό θα γίνει και για μας, εκείνη μου είπε: «Ε, μη νομίζεις, δεν είμαστε πια και τόσο νέες». Αυτό ήταν. Εκτός των άλλων η οικονομική κρίση μάς γέρασε κιόλας…

ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ αυτό που λένε ότι όταν δουλεύεις δεν έχεις χρόνο για διάβασμα. Όταν είσαι άνεργη, δεν έχεις ποτέ πραγματικό ελεύθερο χρόνο. Γιατί το μυαλό σου είναι μονίμως αλλού. Γιατί νιώθεις ένοχη που κάθεσαι ή διαβάζεις. Παρ΄ όλα αυτά, τις προάλλες, είπα να πνίξω την ενοχή μου και να διαβάσω κάποιο βιβλίο. Από ασυνείδητη επιλογή, ίσως, πήρα στα χέρια μου «Το δικαίωμα στην τεμπελιά» του Πολ Λαφάργκ. Έγραφε αυτός ο χριστιανός πριν από έναν αιώνα και βάλε: «Μια περίεργη τρέλα έχει καταλάβει τους ανθρώπους: η αγάπη για την εργασία. Για να συνειδητοποιήσει τη δύναμή του το προλεταριάτο, πρέπει να διώξει τις προκαταλήψεις της χριστιανικής ηθικής. Να επιστρέψει στα φυσικά ένστικτα, να κηρύξει το δικαίωμα στην τεμπελιά, που είναι το πιο ιερό από τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που κηρύττουν οι συνήγοροι της αστικής επανάστασης. Δεν πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο από τρεις ώρες την ημέρα. Την υπόλοιπη μέρα και νύχτα να τεμπελιάζουμε και να το γλεντάμε». «Ευλογημένε Λαφάργκ, ωραία τα λες, αλλά υπήρξες ποτέ σου άνεργος;» είπα μέσα μου. Και άρχισα να τραγουδάω αυθόρμητα: «χωρίς δεκάρα, πώς θα παντρευτούμε Μανωλιό μου / πώς θα βάλουμε στεφάνι, στον Αϊ-Γιάννη». Μετά άρχισα να σκέφτομαι ότι το όνειρο του Λαφάργκ έχει γίνει σήμερα πραγματικότητα. Στον καιρό του ένας εργάτης ζούσε πολύ λιγότερα από σήμερα. Το 40% της ζωής του την περνούσε δουλεύοντας. Του έμενε λίγος ελεύθερος χρόνος για να κοιμάται, να κάνει παιδιά, να τα μεγαλώσει, να γλεντάει και να κάνει και καμιά επανάσταση. Σήμερα ζούμε πολύ περισσότερα. Κάπου διάβασα ότι μόνο το 10% της ζωής μας περνάμε δουλεύοντας. Τον υπόλοιπο χρόνο τι τον κάνουμε; Βλέπουμε τηλεόραση ή το DVD της Τζούλιας. Αν ζούσε ο Λαφάργκ στην Ελλάδα, σίγουρα θα έγραφε το «Εγκώμιο της δουλειάς». Έλα βρες την όμως. ΥΓ:Ευχαριστώ την Τίνα Γ. που μοιράστηκε τις εμπειρίες και τις σκέψεις της με το «Ημερολόγιο Συνόρων».

«Τόσους μήνες έχω γίνει εξπέρ και μπορώ να δώσω συμβουλές σε “άνεργους συναδέλφους”. Εάν διαβάζεις σε αγγελία “ζητείται νέος με θέληση και όρεξη για δουλειά”, συνήθως σημαίνει ότι ζητείται δούλος»

LΙΝΚ:

http://gazikapllani.blogspot.com