[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Γιατί θα πρέπει να τους πληρώνουμε;

Ο Μιλτιάδης Έβερτ ήταν ο πρώτος που υποσχέθηκε να απαλλάξει τον κρατικό προϋπολογισμό από τα έξοδα του στόλου αυτοκινήτων που διατίθενται- με οδηγό- σε αξιωματούχους του Δημοσίου. Ο τελευταίος είναι ο Γιάννης Ραγκούσης. Ανάμεσα στις δυο εξαγγελίες μεσολαβούν περίπου δύο δεκαετίες. Αλλά τα κρατικά αυτοκίνητα είναι εδώ. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας και οι επιβάτες τους βγάζουν τη γλώσσα στην κρίση. Το πολιτικό προσωπικό- εν ενεργεία ή εν αποστρατεία- εξακολουθεί να κάνει χρήση προνομίων που το ίδιο απονέμει στον εαυτό του.

Δεν είναι μόνο θέμα οικονομίας. Είναι και θέμα νοοτροπίας.

Γιατί πρέπει να πληρώνουμε τη μετακίνηση ενός γενικού γραμματέα ή ενός προέδρου ΔΕΚΟ από και προς τη δουλειά του; Γιατί ένας διευθύνων σύμβουλος, ένας περιφερειάρχης, ένας δήμαρχος, ένας νομάρχης, δεν μπορούν να μετακινηθούν από το σπίτι στο γραφείο και αντιστρόφως με δικά τους έξοδα; Γιατί ένας βουλευτής ή ένας υπουργός κατά την ιδιωτική βραδινή έξοδό του πρέπει να έχει αυτοκίνητο και οδηγό, όλα πληρωμένα από τη Βουλή- των φορολογουμένων- Ελλήνων; Γιατί ένας ανώτατος- ή και ανώτερος- στρατιωτικός πρέπει να βρίσκει κάθε πρωί έξω από την πόρτα του τον κληρωτό για να τον μεταφέρει;

Να πάμε και στα χειρότερα. Γιατί ένας πρώην υπουργός, βουλευτής, διοικητής τράπεζας, ακόμη και πρωθυπουργός ή αρχηγός κόμματος- που ενδεχομένως δεν υπάρχει πλέον- πρέπει να έχει στη διάθεσή του αυτοκίνητο, οδηγούς και υπαλληλικό προσωπικό; Όπου υπάρχουν λόγοι ασφαλείας ή άλλοι λόγοι, να εξετασθούν κατά περίπτωση και φυσικά να αντιμετωπισθούν από τις αρμόδιες αρχές. Άλλο αυτό και άλλο να κάνουν εξ ορισμού και εξ οφίτσιο χρήση δαπανηρών διευκολύνσεων.

Σε μια σύγχρονη πολιτεία δεν νοείται οι αξιωματούχοι του Δημοσίου να έχουν ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Το αποδεικνύει μια συγκεκριμένη υπουργός, που πηγαίνει στο γραφείο της με το δικό της αυτοκίνητο και φεύγει με τον ίδιο τρόπο. Χρησιμοποιεί το κρατικό μόνο για υπηρεσιακές μετακινήσεις. Κάθεται στην ουρά για να πάρει το αεροπλάνο με το οποίο πηγαινοέρχεται στις Βρυξέλλες- πάντα στην οικονομική θέση και ποτέ με κουστωδία. Πόσοι υπάλληλοι θα γλίτωναν το δώρο του Πάσχα και πόσοι συνταξιούχοι δεν θα έβλεπαν τη σύνταξή τους να παγώνει αν έκαναν όλοι οι κρατικοί αξιωματούχοι το ίδιο;

ΥΓ: Ενώ μια άλλη υπουργός βάζει τις υπηρεσίες να νοικιάζουν θέσεις πάρκινγκ στα γκαράζ πέριξ του υπουργείου για τους συμβούλους της!