Γέμισε «ομίχλη» το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου

«Ενωμένο, δυνατό» επιμένει να είναι το κίνημα των «κινηματογραφιστών στην ομίχλη» που επισημαίνει ότι ύστερα από «150 ημέρες της κυβερνητικής ορκωμοσίας, το ΥΠΠΟ παραμένει βουβό χωρίς να έχει παρουσιάσει κανένα σχέδιο νόμου για τον κινηματογράφο».

«Δεν ζητάμε περισσότερα χρήματα για τον κινηματογράφο, ζητάμε να σταματήσει η σπατάλη και να ελεγχθεί η κακοδιαχείριση», τόνιζαν χθες όταν κατέλαβαν συμβολικά τα γραφεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Έδιναν και παραδείγματα αυτής της κακοδιαχείρισης: «για κάθε 100 ευρώ του ειδικού φόρου που προορίζεται για την ενίσχυση της ελληνικής κινηματογραφίας, μόνο τα 17 καταλήγουν στην παραγωγή με ευθύνη της διεύθυνσης κινηματογραφίας του υπουργείου Πολιτισμού».

Σωτήρης Γκορίτσας: «Τα λεφτά υπάρχουν, αν μοιραστούν αλλιώς». Δημήτρης Αθανίτης: «Τα λεφτά που παίρνει το ΥΠΠΟΤ από την επιστροφή του φόρου δεν τα διαθέτει στην παραγωγή. Τα περισσότερα πάνε σε μικρά φεστιβάλ και σωματεία- π.χ. η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών παίρνει 150.000 ευρώ». Δημήτρης Μωριάτης (παραγωγός): «Οταν το Φεστιβάλ Βερολίνου κοστίζει 17 εκατ. ευρώ και αυτό της Θεσσαλονίκης 11, τι περιμένεις». Στέλλα Θεοδωράκη: «Ενας κλάδος ολόκληρος πάει για φούντο με την έλλειψη αναπτυξιακής πολιτικής». Πάνος Κούτρας: «Περιμένει η κυβέρνηση να γίνει πόλεμος προς αυτήν από κάποιους καλλιτέχνες;»…

Και οι θέσεις του κινήματος «κινηματογραφιστές στην ομίχλη» για τις κατευθύνσεις του νέου νόμου για τον κινηματογράφο περιλαμβάνουν: Εξωστρέφεια με εισαγωγή κινήτρων προσέλκυσης ιδιωτικών επενδύσεων, φορολογικά κίνητρα και διεθνείς συμπαραγωγές. Πλήρη αλλαγή της μορφής και του ρόλου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Ακόμη οι «κινηματογραφιστές» ζητούν στήριξη σεναρίου με κυρίαρχο το τρίπτυχο παραγωγός- σκηνοθέτης- σεναριογράφος. Οικονομική αυτοτέλεια της Ηellas Film και της Commission. Την εφαρμογή του νόμου να επενδύουν τα κανάλια το 1,5% στον ελληνικό κινηματογράφο. Στήριξη της διανομής των ελληνικών ταινιών. Ιδρυση πρότυπης σχολής κινηματογράφου, κρατικής και αυτόνομης, εισαγωγή της τέχνης του κινηματογράφου στο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.