Το νέο θεατρικό αίμα κάνει όνειρα

Η νέα γενιά ηθοποιών είναι εδώ, έτοιμη να παλέψει για τα όνειρά της. Η Μαρίνα Ασλάνογλου και ο Μιχάλης Οικονόμου, που στα 30 τους χρόνια τιμήθηκαν με τα Βραβεία Μελίνα Μερκούρη και Δημήτρης Χορν αντίστοιχα, μιλούν για τις ελπίδες τους και το μέλλον της κοινωνίας και του θεάτρου. Οι δυσκολίες του επαγγέλματος και η οικονομική κρίση δεν τους τρομάζουν, αν και, όπως λένε, «τα πράγματα είναι δύσκολα». «Θέλει γερό στομάχι», λέει ο Μιχάλης Οικονόμου και η Μαρίνα Ασλάνογλου προσθέτει: «Το θέμα είναι να ξέρεις να περιμένεις και να έχεις αντοχή».


«Αν είσαι καλός, κανείς δεν σου φράζει το δρόμο»
Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη gsarigiannis@dolnet.gr

Από προχθές το βράδυ η Μαρίνα Ασλάνογλου είναι το τέταρτο Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για νέα ηθοποιό. Για την περσινή ερμηνεία της στον ρόλο της Κάθριν στο «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» του Τενεσί Γουίλιαμς, που έπαιξε στο «Αμφι-Θέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου. Τυχερό κορίτσι η Μαρίνα Ασλάνογλου. Γεννήθηκε στην Αθήνα- σήμερα ζει στην Κηφισιά με τον σύντροφό της στη ζωή, τον ηθοποιό Κώστα Σπυρόπουλο. Αστική οικογένεια- οι γονείς Κρητικοί. «Από μικρή έλεγα πως θέλω να γίνω ηθοποιός, αλλά δεν με είχαν πάρει στα σοβαρά». Πηγαίνει, λοιπόν, για σπουδές Ψυχολογίας στο Κολέγιο Λαβέρν. Αλλά δεν εγκαταλείπει και τα όνειρα για θέατρο: μπαίνει σε μία ερασιτεχνική θεατρική ομάδα, στον Διόνυσο, με δάσκαλο- σκηνοθέτη τον Γιάννη Δεγαΐτη του «Θεάτρου Τέχνης». «Στην τρίτη από τις παραστάσεις που δώσαμε, όταν τελείωσε, μου λέει ο μπαμπάς μου: “Ξέρω ότι το αγαπάς πολύ το θέατρο, γι΄ αυτό ακολούθησε το όνειρό σου”».

Δραματική σχολή «Θεάτρου Τέχνης», αποφοιτά το 2002. «Γαμήλια δεξίωση» με τον Κώστα Σπυρόπουλο και θα περάσει στο «Αμφι-Θέατρο». Ο Σπύρος Ευαγγελάτος την εμπιστεύεται: Άλα στο «Τάνγκο», Βάρια στον «Βυσσινόκηπο», η Κάθριν- «αγαπώ πολύ τον κύριο Ευαγγελάτο. Με καθοδηγούσε αλλά αφήνοντάς το πάνω μου», λέει- και φέτος Έντα στην «Εντα Γκάμπλερ». Ανάμεσα θα παίξει στο «Μια νύχτα με τον Σαίξπηρ», μια συρραφή από έργα του, σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη και στο «Βlood Βrothers» του Κώστα Σπυρόπουλου.

Είστε οκτώ χρόνια στο θέατρο, είχατε την τύχη να παίξετε πρώτους ρόλους, πήρατε τώρα Βραβείο Μερκούρη… Μπορείτε να αποστασιοποιηθείτε από αυτά και να μου πείτε πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι ένας νέος ηθοποιός στην Ελλάδα σήμερα, μέσα σ΄ αυτό το τοπίο κρίσης;

«Μπορεί να αγχώνομαι συχνά αλλά είμαι ένα φύσει αισιόδοξο άτομο και θέλω να τα βλέπω όλα καλά. Πιστεύω πως αν προσπαθείς και είσαι καλός σ΄ ό,τι κάνεις, αυτό το τοπίο δεν μπορεί να σου φράξει τον δρόμο. Ναι, είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα, αλλά το θέμα είναι πού επενδύεις. Αν επενδύεις στο θέατρο, κάτι θα κάνεις .

Το θέατρο για μένα είναι το σπίτι μου, είναι τρόπος ζωής. Το θέμα σ΄ αυτή τη δουλειά είναι να ξέρεις να περιμένεις και να έχεις αντοχή και κουράγιο».

Κάνετε όνειρα;
«Κάνω όνειρα που μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Δεν πετάω στα σύννεφα, προσπαθώ να είμαι ισορροπημένη. Γιατί λένε πως ακούει ο Θεός και θυμώνει…». Γελάει. «Είμαι και προληπτική… Το μεγάλο μου όνειρο ήταν να γίνω ηθοποιός και το πραγματοποίησα. Εκείνο που προσπαθώ είναι να κάνω μικρά και σταθερά βήματα. Για να μπορώ να σταθώ».

Πώς νιώθετε λίγες ώρες μετά τη στιγμή που ακούσατε ότι κερδίσατε το Βραβείο Μερκούρη;

«Μου αρέσουν τα δύσκολα. Βέβαια οι άνθρωποι που σε αγαπάνε σου λένε πάντα “μπράβο, ήσουν πολύ καλή”. Αλλά εγώ ορισμένες φορές αμφισβητούσα τον εαυτό μου. Χθες, μέσα μου, είπα “ναι, μπορώ”. Το βραβείο αυτό μου επιτρέπει να ανοίξω τα φτερά μου, να κυνηγήσω το όνειρό μου, να προσπαθώ να γίνω καλύτερη και να κάνω πιο σταθερά βήματα από δω και πέρα. Είναι μεγάλη τιμή και μεγάλη ευθύνη».


«Κάποια πράγματα είναι πάνω από τα χρήματα»
Της Δάφνης Κοντοδήμα

Αντιστέκεται, λέει, «στο σύστημα που μας αποτρέπει από τη δημιουργικότητα και μας μετατρέπει σε στρατιωτάκια», κυνηγώντας το όνειρό του, την καταξίωση στο θεατρικό σανίδι. Ο Μιχάλης Οικονόμου αφιέρωσε το Βραβείο Δημήτρης Χορν, που παρέλαβε προχθές για τον ρόλο του στο «Σφαγείο» (Θέατρο του Νέου Κόσμου, 2009), στους νέους ηθοποιούς οι οποίοι μάχονται σε «μια περίοδο οικονομικής κρίσης και απαξίωσης της τέχνης». Ενα βραβείο που φέρει το όνομα, όπως λέει, «ενός ηθοποιού-φετίχ για τη νέα θεατρική γενιά».

Ο Μιχάλης Οικονόμου είναι και πρακτικό μυαλό. Απόδειξη αποτελεί το πτυχίο Πληροφορικής και Διοίκησης Επιχειρήσεων από το Αμερικανικό Κολέγιο Deree. «Το παιδικό μου όνειρο ήταν να γίνω ηθοποιός. Αργότερα προσγειώθηκα και αποφάσισα να σπουδάσω ένα αντικείμενο που θα μου εξασφάλιζε δουλειά. Για να συνειδητοποιήσω όμως ότι κάποια πράγματα είναι πάνω από το χρήμα», λέει ο 30χρονος ηθοποιός.

Το 2007, μετά τις σπουδές στη Σχολή του Εθνικού, ήρθε η «Κατσαρίδα» του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Αργότερα έκανε δειλά βήματα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση (τα «Άγρια Παιδιά» σε σκηνοθεσία Χρ. Νικολέρη, στο Μega). Ποιες είναι οι δυσκολίες για έναν νέο ηθοποιό; «Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να παραμείνεις αγνός και να διατηρήσεις την ευαισθησία και την πίστη σου σε μια δουλειά που απαιτεί γερό στομάχι», απαντά. Αυτή την περίοδο εμφανίζεται στις «Τρωάδες» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, ενώ αναμένεται η πρεμιέρα της ταινίας «Ο ξεναγός» του Ζαχαρία Μαυροειδή στην οποία συμμετέχει.

«Σημασία έχει να μην επαναπαύεσαι στα εύκολα. Να ξαφνιάζεις τον εαυτό σου», λέει ο Μιχάλης Οικονόμου. Αραγε θα ανέβαινε στη σκηνή γυμνός; «Θα έκανα ακόμη και κάτι τέτοιο, τόσο ακραίο, αρκεί να μη γινόταν μόνο και μόνο για εντυπωσιασμό. Αλλωστε, ηθοποιός γίνεσαι για να κάνεις αυτά που δεν θα τολμούσες ποτέ», απαντά.

Οι εξελίξεις στην κοινωνία τον προβληματίζουν και περιμένει τη στιγμή που «θα πληρώσουν εκείνοι που έφαγαν τα χρήματα. Πρέπει να σωθεί η Ελλάδα, αλλά μαζί πρέπει να σωθούν και οι Ελληνες». Οσο για το θέατρο, ελπίζει ότι στο μέλλον θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. «Εχει εισχωρήσει η αισθητική της τηλεόρασης στο ανέβασμα των έργων, αλλά και στη συμπεριφορά του κοινού που νομίζει ότι έχει ένα τηλεκοντρόλ στο χέρι. Εχει χαθεί η αίσθηση της ιεροτελεστίας. Η τρομακτική πολυφωνία δε με τις 300 παραστάσεις μάς μπερδεύει και δεν μπορούμε να διακρίνουμε εκείνο που αξίζει. Ζούμε σε μια αισθητικά μπερδεμένη εποχή με χιλιάδες τάσεις και γνώμες. Όταν θα σταματήσει αυτό το μίξερ, θα δούμε τα αποτελέσματα».

ΙΝFΟ

«Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλου, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Ν. Κόσμος, τηλ. 210-9212.900)