[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η Ημέρα του Αντρα

Η Ημέρα της Γυναίκας έδυσε πριν από λίγες ώρες. Το αιώνιο παράπονο των μεταμοντέρνων αντρών παραμένει: γιατί εκείνοι δεν έχουν τη δική τους ημέρα για να γιορτάσουν; Παράδοξη αντίδραση. Γιατί να θέλουν να κατοχυρώσουν μία θέση ανάμεσα στις τόσες άλλες Παγκόσμιες Ημέρες όπως αυτή του Χορού, των Συνεταιρισμών, του Ξεναγού, της Αστρολογίας, του Κουκλοθέατρου, του Αυγού και του Χαιρετισμού…

Η πρόκληση για αυτούς θα ήταν να παραμείνουν πεισματικά η εξαίρεση! Διαφωνούντες και συμφωνούντες, τα νέα σάς προλαβαίνουν. Η Ημέρα του Άντρα γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1999.

Σύμφωνα με διαδικτυακές πληροφορίες, κάθε 30 του Νοέμβρη ξημερώνει η ημέρα των αρρένων.

Οι απόψεις όμως, διίστανται: άλλοι αφαιρώντας το μηδενικό, έχουν καθιερώσει να γιορτάζουν στις 3, ενώ κάπου διάβασα πως οι άντρες έχουν την τιμητική στους στις 19. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Νοέμβριος παραμένει σταθερή αξία.

Έτσι, στο πλαίσιο των εορτασμών, στη Μάλτα απονεμήθηκαν βραβεία στους πρωτοστάτες, οι οποίοι συντέλεσαν να καταργηθεί ο νόμος που «αμπάρωνε» τους άντρες στο νησί για όσο διάστημα εκκρεμούσε το διαζύγιό τους. Στη Σιγκαπούρη πάλι, οι πατέρες συμμετείχαν σε διαγωνισμό αλλαγής πάνας απαιτώντας την αποκατάσταση της ισότητας ανάμεσα στη μητρότητα και την πατρότητα. Το περασμένο έτος, οι Νοτιοαφρικανοί άδραξαν την ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν πως «δεν είναι όλοι οι άντρες κακοί» και έβαλαν ως στόχο την προαγωγή ενός θετικότερου αντρικού μοντέλου. Στην Αγγλία, αν και δεν συμμετείχαν πολλοί, οι εκδηλώσεις επικεντρώθηκαν στην ενημέρωση και στη μάχη κατά του αντρικού καρκίνου ενώ στον Καναδά προγραμματίζονται δρώμενα- υπερπαραγωγές για τη φετινή Ημέρα του Άντρα.

Φαλλοκρατικές διεκδικήσεις; Μάλλον όχι. Συνεπώς:

άντρες, keep walking.