Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Θυσίες για όλους

ΠΟΛΛΟΙ από μας πίστευαν ότι η Ελλάδα χρειαζόταν πραγματικά ένα γερό ταρακούνημα σε όλους τους τομείς, ώστε να εξυγιανθεί και να ξαναμπεί σε ευρωπαϊκό δρόμο η οικονομία και η κοινωνία της. Ότι έπρεπε να τελειώνουμε με σκανδαλώδη κεκτημένα δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων ΔΕΚΟ, ρουσφέτια, σπατάλες, διαφθορά, ανοχή της αυθαιρεσίας, φοροδιαφυγή, άρνηση οποιασδήποτε προσπάθειας εκσυγχρονισμού και αλλαγής, αλλά και με φαινόμενα ατομικισμού, έλλειψης κοινωνικής συνείδησης, αδιαφορίας για το περιβάλλον.

Αυτό που συμβαίνει, με τα μέτρα που λαμβάνονται, ξεπερνά κατά πολύ το γερό ταρακούνημα. Η περικοπή του 14ου μισθού, μαζί με πάγωμα αποδοχών και γερές μειώσεις επιδομάτων στο Δημόσιο, αλλά και οι τεράστιες αυξήσεις έμμεσων φόρων θα κάνουν όλους μας φτωχότερους. Είναι ένα σοκ άνευ προηγουμένου για την ελληνική κοινωνία.

Για να το απορροφήσει, χωρίς εκρήξεις, προϋπόθεση είναι να δει τις θυσίες να μοιράζονται έστω και στοιχειωδώς με δίκαιο τρόπο. Και προς την κατεύθυνση αυτή κεφαλαιώδους σημασίας είναι η προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Από μόνη της η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αν ήταν αποτελεσματική, θα αρκούσε σε μεγάλο βαθμό για την κάλυψη του ελλείμματος.

Δεύτερη προϋπόθεση είναι να εφαρμοστούν οι αλλαγές στο Δημόσιο με εκσυγχρονιστική και αξιοκρατική λογική και να μην περιοριστούν στην εισπρακτική τους διάσταση. Αν πρέπει να κοπούν επιδόματα, ας κοπούν από εκείνους που δεν πρέπει να τα παίρνουν, αν κοπούν υπερωρίες, ας κοπούν από αυτούς που δεν τις δουλεύουν. Όχι στην ισοπεδωτική λογική και βεβαίως όχι στην ευνοϊκή μεταχείριση ημετέρων. Αφού θα γίνουν που θα γίνουν οι θυσίες, τουλάχιστον να μείνει και ένα όφελος.