Φαινόμενα

«Κουρτίνες» μπροκάρ…
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Όλα τα ΄χε το τηλεοπτικό μας τοπίο, οι βραβεύσεις το μάραναν
Σε μια χρονιά κατά την οποία ο τηλεπολτός έχει φθάσει ώς το λιγωτικό κατακάθι, με την παραγωγή των σίριαλ συρρικνωμένη, με τα ριάλιτι να επιβάλουν τη φτηνή κανιβαλική αισθητική τους και με την ΕΡΤ να μη μπορεί ακόμη να βρει τον βηματισμό της, έχοντας σε εκκρεμότητα υποθέσεις σκανδάλων που ακόμη δεν έχουν διευκρινιστεί και για τις οποίες δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, σχεδιάζονται τηλεοπτικά πανηγύρια. Των οποίων μάλιστα τη διοργάνωση, επειδή καμιά άλλη τηλεοπτική επιχείρηση σε τέτοιες εποχές κρίσης δεν επιθυμούσε να αναλάβει γιατί της φαινόταν πολύ ακριβή, θα την αναλάβει η πλουσία ΕΡΤ.

Απίστευτο; Κι όμως. Αντί να υπάρξει σκέψη και περισυλλογή για το αν το τηλεοπτικό οικοδόμημα υπηρετεί τις νέες ανάγκες των καιρών και της αγοράς, καλούνται οι ίδιοι οι πολίτες να χρηματοδοτήσουν (αφού εμείς πληρώνουμε την ΕΡΤ) ένα πανηγύρι ψευδογκλαμουριάς και αποθέωσης των μεγαλύτερων ελαττωμάτων που έχουν σημαδέψει το τηλεοπτικό πεδίο.

Αφήνουμε στην άκρη τους αίολους κανόνες της διοργάνωσης, τα θολά κριτήρια επιλογής των μελών μιας επιτροπής που προσπαθεί να καλύψει το έλλειμμα δεοντολογίας με διπλά ή και πολλαπλά βραβεία, τις καναλικές ισορροπίες, τα βραβεία «κοινού» που χωράνε μεγάλη συζήτηση, αφού ακόμη συζητείται μια ιστορία βράβευσης τηλεπερσόνας, η οποία πριμοδοτήθηκε για «βραβείο κοινού» με μερικές χιλιάδες επιστολές που λέγεται ότι έστειλε φιλικό της πρόσωπο (νόμιμο, αφού οι επιστολές προσμετρώνται απ΄ όπου κι αν προέρχονται. Είναι όμως ηθικό;). Τα αφήνουμε όλα αυτά για να σταθούμε ίσως στο σημαντικότερο: ποιος είναι ο στόχος ενός τέτοιου πανηγυριού. Γιατί μπορεί τα τηλεοπτικά event να έχουν τηλεθέαση, αλλά τα βραβεία αυτά δεν είναι παρά ένα είδος μάρκετινγκ με στόχο τη διεύρυνση και την εξέλιξη μιας αγοράς. Προς ποια κατεύθυνση; Δεδομένου ότι το πιο φαιδρό στην όλη ιστορία είναι πως οι βραβεύσεις θα αφορούν την προπερασμένη σεζόν, το 2008.

Έκτοτε οι εποχές άλλαξαν δραματικά. Και είναι κοινός τόπος πλέον ότι την τηλεοπτική αφασία της προηγούμενης περιόδου, την ψευδολάμψη που είχε στόχο να αναπτύξει καταναλωτικές συνήθειες στην αγορά την πληρώνει με βαρύ λογαριασμό σήμερα ο φιλοθέαμων λαός.

Αν απαιτούν κάτι οι εποχές, δεν είναι τα γλέντια και οι πανηγυρισμοί για τις «αξίες» ενός «πολιτισμού» που αποδεικνύει καθημερινώς με τον πιο δραματικό τρόπο την αποτυχία του να ικανοποιήσει τις παραφουσκωμένες προσδοκίες που δημιούργησε, αλλά τη διατήρηση με κάθε τρόπο της καθαρής σκέψης μακριά από τη γοητεία διαφόρων επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων. Και τέτοια αποδείχθηκαν τόσο οι διάφορες πολιτικές εκστρατείες του παρελθόντος που υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια για επανιδρύσεις του κράτους, το οποίο βρέθηκε να σπαρταράει από την εγκατάλειψη και την αφαίμαξη ακόμη και των τελευταίων πόρων του, όσο και διάφορα μοντέλα τηλεόρασης που στήριξαν τη σπατάλη και το κυνήγι του ατομικού σουξέ και του εύκολου πλουτισμού. Είναι το λιγότερο πρόκληση για εκείνους από τους οποίους ζητούνται θυσίες όχι απλώς οικονομικές πλέον αλλά των ίδιων τους των ονείρων, να καλούνται να επιβραβεύσουν τις ίδιες ακριβώς μεθόδους διασκέδασης, οι οποίες δεν υπόσχονται παρά την αναπαραγωγή του κόσμου που τους οδήγησε έως εδώ.

Μπορεί τα τηλεοπτικά event να έχουν τηλεθέαση, αλλά τα βραβεία αυτά δεν είναι παρά ένα είδος μάρκετινγκ με στόχο τη διεύρυνση και την εξέλιξη μιας αγοράς

… και «κουρτινάκια»

Ένα μικρό δείγμα του εν λόγω «κόσμου»; Το αφιέρωμα στον Βαλεντίνο από το «Μες στην καλή χαρά» (Αlpha). Και καθώς η ιδιωτική ζωή της Ελένης του «Καφέ» δεν προσφέρεται πλέον, ένα ζευγάρι- μοντέλο απόμεινε: Τατιάνα και Ευαγγελάτος. Προς επίρρωσιν του έρωτά τους προβάλλεται μάλιστα απόσπασμα από τη σκηνοθετημένη εκπομπή της Τατιάνας με τη Μανωλίδου στον ρόλο της ανακρίτριας (σε μια αναπαράσταση του ανεκδιήγητου ριάλιτι της «Στιγμής της αλήθειας») στην οποία η Τατιάνα ομολογεί ότι δεν είχε καλύτερο ερωτικό σύντροφο από τον σύζυγό της.

Ευτυχώς που δεν ξέφτισαν όλες οι τηλεοπτικές «κουρτίνες», αυτές που μετατρέπουν ιδιωτικές υποθέσεις σε συναισθηματολαγνική μιντιακή θολούρα. Τι σημασία έχει αν η Τατιάνα υπήρξε η πρωτοπόρος των μεσημεριανάδικων ξεκατινιασμάτων, αν ο Ευαγγελάτος υπηρέτησε το σκληρό ενημερωτικό ριάλιτι.

Απόμειναν οι μοναδικοί βασιλείς του μιντιακού μύθου «ένας γάμος όλα τα εξαγνίζει».

Κατόπιν αυτών, τι κι αν έκανε έξαλλους τους ΚαμπουράκηΟικονομέα ο πιτσιρικάς, διεθνής, οικονομικός αναλυτής, ο Γου, ο οποίος με δηλώσεις του εξέφρασε γνώμη χειρίστου είδους για τη χώρα μας. Το θέμα δεν είναι η γνώμη των γκόλντεν μπόις για την Ελλάδα, αλλά η δική μας. Την «κουρτίνα», την «κουρτίνα», γιατί τη βοήθεια του κοινού την εξαντλήσαμε!