Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Χρειάζεται αλληλεγγύη

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ της «ελληνικής τραγωδίας» από τους Ευρωπαίους πολιτικούς αλλά και από τις κοινωνίες που αυτοί εκπροσωπούν, είναι σαφές ότι έχει πολλές όψεις. Καθορίζεται, δε, όχι τόσο από την έγνοια για την τύχη της ΟΝΕ και του ευρώ, αλλά κυρίως από τις πολιτικές συγκυρίες που επικρατούν στο εσωτερικό κάθε κράτους- μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικά της ευρωζώνης ξεχωριστά. Φυσικά, ο καθορισμός της στάσης του καθενός από τους Ευρωπαίους εταίρους μας επηρεάζεται και από τις σχέσεις που μπορεί να έχει με το ελληνικό πρόβλημα και τις εν δυνάμει συλλογικές του λύσεις.

Για παράδειγμα, η Γαλλία έχει- πέραν από τις πατροπαράδοτες φιλικές σχέσεις που διατηρεί με την Ελλάδα – και συγκεκριμένο σοβαρό λόγο να θέλει να αποφευχθεί το ενδεχόμενο χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους. Ο λόγος αυτός είναι το γεγονός ότι η Γαλλία είναι ο μεγαλύτερος δανειστής του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς από τα 300 δισ. ευρώ του ελληνικού δημόσιου χρέους, τα 75 δισ. ευρώ είναι δάνεια από γαλλικές τράπεζες.

Βεβαίως και τα γερμανικά δάνεια δεν είναι ευκαταφρόνητα, καθώς ανέρχονται στο ποσόν των 43 δισ. ευρώ, αλλά όλα δείχνουν ότι η αρνητική απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα γερμανική στάση υπαγορεύεται από τη μίζερη οικονομική κατάσταση της χώρας και τις αναταράξεις που κλυδωνίζουν την κυβέρνηση συνασπισμού του Βερολίνου.

Είναι κρίμα που η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνον δεν μπορεί να χαράξει μια ενιαία στάση αλλά ούτε και να κρατήσει μια στάση αλληλεγγύης απέναντι σε ένα δικό μας- και δικό της ταυτόχρονα- πρόβλημα.