«Χαρίζουμε λίγο χρόνο, παίρνουμε πολλή αγάπη»

«Τα παιδιά μού δίνουν περισσότερα απ΄ ό,τι δίνω εγώ σε εκείνα. Όπως όλοι οι εθελοντές έτσι κι εγώ, προφανώς μέσα από αυτήν τη δράση καλύπτω κι εγώ κάποιες ανάγκες μου. Παίρνω πολλή αγάπη κι ενέργεια και νιώθω τυχερή που μοιράζομαι τη ζωή μου μαζί τους».

Η πρώτη γνωριμία της Τζένης Μπότση με τα παιδιά που φιλοξενούνται στο Χαμόγελο του Παιδιού έγινε πριν από πέντε χρόνια, όταν έγιναν τα εγκαίνια του σπιτιού τους στα Μελίσσια. «Την πρώτη φορά που πήγα στα εγκαίνια δεν υπήρχαν παιδιά. Όταν όμως το επισκέφθηκα ύστερα από λίγες μέρες, για να πάω κάποια πράγματα στο σπίτι, τα συνάντησα και έτσι άρχισαν όλα». Η σχέση της γνωστής ηθοποιού με τα παιδιά, όπως λέει η ίδια, έχει τα χαρακτηριστικά μια κανονικής φιλίας. Με εντάσεις, μικροκαβγάδες αλλά φυσικά και πολλές αγκαλιές. «Τα παιδιά είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες, μου αρέσει που τα γνωρίζω από μικρά- τα περισσότερα- και τα βλέπω να μεγαλώνουν. Έχουν εξελιχθεί σε υπεύθυνα και χαρούμενα άτομα αλλά είναι και παιδιά, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Θα κάνουν τη σκανδαλιά τους, θα ζητήσουν πράγματα που ίσως δεν πρέπει να τα κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Δέχονται τις απαγορεύσεις όμως ύστερα από συζήτηση». Αυτή η εξέλιξή τους, ο χρόνος που αφιερώνει στα παιδιά- τα επισκέπτεται σίγουρα κάθε 15 μέρες και πολλές φορές όταν μπορεί πιο συχνά- την κάνει να νιώθει ιδιαίτερα ευτυχής, αφού όπως λέει σε όλο αυτό «βάζω κι εγώ ένα λιθαράκι».

Καθημερινότητα
Εθελοντισμός δεν είναι το στήσιμο μπροστά στις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές, τονίζουν οι διάσημοι εθελοντές. Η δραστηριότητά αυτή, λένε, γίνεται ουσιαστική προσφορά όταν μπαίνει στην καθημερινότητα.

Σε αυτούς ανήκει η κ. Ζέτα Δούκα. Η ιδέα της δημιουργίας της μη κερδοσκοπικής εταιρείας για άτομα με διατροφικές διαταραχές «Ανάσα» προέκυψε πριν από τέσσερα χρόνια, όταν η Ζέτα Δούκα παραδέχθηκε σε μια συνέντευξή της ότι από τα 15 μέχρι τα 17 της έπασχε από ανορεξία και από τα 17 μέχρι τα 26 από νευρογενή βουλιμία. «Η νευρογενής βουλιμία είναι εξίσου επικίνδυνη με την ανορεξία. Είναι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής και η προσπάθεια αποβολής της με διάφορους τρόπους: από πρόκληση εμετών μέχρι εξαντλητική γυμναστική». Ύστερα από αυτήν τη συνέντευξη και τη δημόσια παραδοχή της, η κ. Ζέτα Δούκα δέχθηκε πολλές ερωτήσεις από τον κόσμο που ήθελε να μάθει αλλά και να βοηθηθεί αφού κάποιοι ήταν και ασθενείς. «Άρχισα να αναζητάω πληροφορίες και οτιδήποτε είχε να κάνει γύρω από τη διαταρα χή και διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε τίποτα στην Ελλάδα εκτός από την ψυχιατρική πτέρυγα του Αιγινήτιου νοσοκομείου και το “Αγλαΐα Κυριακού”, το οποίο στην ψυχιατρική του πτέρυγα φιλοξενεί κάποια περιστατικά». Όμως έχοντας η ίδια την εμπειρία της ασθένειας άρχισε να δραστηριοποιείται για τη δημιουργία της «Ανάσας», η οποία θα παρείχε κατ΄ αρχάς ενημέρωση αλλά και βοήθεια για τις διατροφικές διαταραχές. «Στην αρχή δεν ήξερα πώς να το κάνω αλλά με τη βοήθεια γιατρών αλλά και νομικών, τον Ιούνιο του 2007 άρχισε η λειτουργία της». Η κ. Ζέτα Δούκα αφιερώνει καθημερινά χρόνο στην «Ανάσα» και όπως λέει τώρα το στοίχημά της είναι «να μπορέσουμε να συμβάλουμε στη στήριξη και στη θεραπεία των πασχόντων. Η “Ανάσα” αυτήν τη στιγμή δεν έχει τη δυνατότητα να παρέχει και νοσηλεία αφού υπάρχουν πάρα πολλά περιστατικά. Για να προχωρήσει αυτό θα πρέπει να βρεθούν χρήματα τα οποία κυρίως προέρχονται από δωρεές».

Θεατρική ομάδα
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης δεν επέλεξε να προσφέρει τη βοήθειά του αλλά τον… επέλεξαν τα παιδιά της θεατρικής ομάδας «Άνεμος» της ΠΕΨΑΕΕ (Πανελλαδική Ένωση για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη). Αν και αυτόν τον καιρό δεν αναλαμβάνει συστηματικά δράση λόγω αυξημένων υποχρεώσεων, έχει επικοινωνία και φυσικά όταν υπάρχει ανάγκη από τα παιδιά σπεύδει να βρεθεί κοντά τους. Όπως λέει ο ίδιος, επιθυμεί να έχει πιο συστηματική επαφή μαζί τους. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης προσέφερε τις υπηρεσίες του όταν τα παιδιά της ομάδας θέλησαν να ανεβάσουν μια παράσταση με δικό τους κείμενο. «Δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ αφού θεώρησα το κάλεσμά τους ιδιαίτερα τιμητικό. Από αυτήν την εμπειρία μου έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι τη δύναμη και τη συνέπεια και το πείσμα που επιδεικνύουν αυτά τα παιδιά δεν τα έχω δει σε επαγγελματίες ηθοποιούς.» Ο «Άνεμος» της ΠΕΨΑΕΕ είναι μια ομάδα ανθρώπων ηλικίας 18 έως 60 ετών οι οποίοι έχουν υποφέρει από ψυχικά νοσήματα και τώρα διεκδικούν την κοινωνική επανένταξή τους, εξηγεί ο κ. Δαδακαρίδης. «Η κ. Ελένη Μουτζούκου, η υπεύθυνη της ομάδας, με πλησίασε και μου είπε ότι τα ίδια τα παιδιά θέλησαν να δουλέψω μαζί τους για την παράστασή τους και φυσικά το έκανα χωρίς δεύτερη κουβέντα».

[ ΙΝFΟ ]

● ΑΝΑΣΑ τηλ: 210-9234.904
● ΠΕΨΑΕΕ τηλ: 210-8257.112-15, fax 210-8257.113
● ΚΙΒΩΤΟΣ τηλ. 210-5141.935- 210-5141.953
● ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ τηλ: 1056

«Κάποιοι νομίζουν ότι είναι μόδα»

Η ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ, αν και βρίσκεται αρκετά χρόνια κοντά στα παιδιά της Κιβωτού, που ίδρυσε ο πατέρας Αντώνιος, ελάχιστες φορές έχει μιλήσει γι΄ αυτή την προσφορά της. «Ο εθελοντισμός για κάποιους είναι μόδα και αυτό με κάνει να μη θέλω να επικοινωνήσω. Μόνο όταν μου ζητηθεί το κάνω» επισημαίνει. Για να κινητοποιηθούν τα κανάλια και να προβάλουν την ανάγκη στήριξης αυτών των παιδιών το κάνουν μόνο όταν υπάρχει κάποιο διάσημο πρόσωπο, παρατηρεί η κ. Βλαντή. «Είμαι κοντά στα παιδιά σχεδόν τέσσερα χρόνια και αυτό που κάνουμε είναι θεατρικό παιχνίδι. Έτσι έρχονται μέσα από κάτι που τα διασκεδάζει, τα ευχαριστεί και τα κάνει χαρούμενα με το θέατρο». Ο χρόνος που αφιερώνει στους λιλιπούτειους φίλους της δεν εντάσσεται στα χόμπι της αλλά στις ανάγκες της. «Τα έχω αγαπήσει πολύ και φυσικά θέλω να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να είναι ευτυχισμένα». Η δραστηριότητα αυτή όμως σύντομα θα έχει και αντίκρυσμα, αφού τα παιδιά βρίσκονται σε πρόβες για να ανεβάσουν την παράστασή τους, με τη βοήθεια, φυσικά, της Παναγιώτας Βλαντή.