Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Κάποιος να τη λυπηθεί την καψερή

Λυπηθείτε την, καλιιιιιέεεε, την κακομοίρα. Λυπηθείτε τον (πρώην) αντρούλη της. Λυπηθείτε τα παιδάκια της. Λυπηθείτε την οικογένειά της που τη διαλύει ενώπιον τόσων και τόσο λαμπερών τηλεοπτικών φώτων- εκεί που άλλωστε έζησε και τη δημιουργία της.

Λυπηθείτε την την οικογένεια της Ελενίτσας που χωρίζει και το διαλαλεί- ακόμη και με επίσημες ανακοινώσεις. Λυπηθείτε την τώρα.

Όοοοοοχι, δεν ήταν η ίδια που έκανε τον γάμο της δημόσιο θέαμα με τα κανάλια κλαρίνο και σε διακαναλική πανελλήνια σύνδεση και τα φλας ν΄ α στράφτουν ολούθε. Όοοοοοχι, δεν ήταν εκείνη που βγήκε να δηλώνει δημοσίως πράγματα τόσο προσωπικά- μέχρι και ότι θα κάνει καισαρική την ημέρα που τη συμβούλεψε η αστρολόγος της.

Όοοοοοχι, δεν ήταν εκείνη που φωτογραφήθηκε μια ως έγκυος, μια ως λεχώνα, μια με το παιδί στην αγκαλιά και ξανά και ξανά και ξανά και στις τρεις γέννες.

Όοοοοοχι, δεν ήταν εκείνη που τα έντυνε με τα «καλά» τους κάθε τόσο τα σπλάγχνα της και τα έβγαζε εξώφυλλα το ένα μετά το άλλο στα λαϊφστάιλ περιοδικά και τα ολίγον κουτσομπολίστικα έντυπα.

Όοοοοοχι, δεν ήταν εκείνη που ακόμη και στην εκπομπή της άφηνε υπονοούμενα για το πόσο καλή είναι η προσωπική της ζωή.

Όοοοοοχι, δεν ήταν εκείνη που πουλούσε εαυτόν ως σύμβολο της οικογενειακής ευτυχίας. Όοοοοοχι, δεν είναι η ίδια που πωλεί εαυτόν ως σύμβολο της οικογενειακής ευτυχίας που καταρρέει. Λυπηθείτε την, λοιπόν, την καημενούλα την Ελενίτσα. Ψήστε της κι έναν πρωινό καφέ της παρηγοριάς…

Φοίβη
Τον λαγό απ΄ τα αυτιά

Αγαπητή Φοίβη, Τα χιόνια έλειωσαν δυστυχώς, αλλά δεν πειράζει. Διαβάζω στις κυριακάτικες εφημερίδες: Οι άγρυπνοι «ήρωες» των αποκλεισμών στα σύνορα, με τις απειλές για νέο Κιλελέρ (ξεφτιλίζουν τη λέξη), γράφουν επανάσταση με ταξιδάκια στη Βουλγαρία, παιχνίδι στα καζίνα, «άλλες» μικρές απολαύσεις, ψητά στα κάρβουνα με κρασάκι, μάζωξη όταν έρχονται τα κανάλια και αφήνουν τη νύχτα μέσα στην παγωνιά τους άτυχους αστυνομικούς να τους προσέχουν τα τρακτέρ!

Είπες τίποτε; Αυτοί είμαστε, αλλά μας κατάλαβαν οι κουτόφραγκοι. Τώρα να δεις κλάμα. Ακόμη δεν άρχισε το πανηγύρι. Κράτα τα νεύρα σου, εγώ προσπαθώ.

Πάντα φιλικά για σένα και τη φιλόξενη σελίδα σου, Μανώλης Περάκης.

Δεν θα είχε αυτή την αγροτιά και τον μηχανισμό (των άμετρων επιδοτήσεων και του καφενείου) στον νου του ο Νικόλας Άσιμος όταν το 1978, αγαπητέ Μανώλη, κυκλοφορούσε σε παράνομη κασέτα: «… Άμα πιάσεις το μηχανισμό / Από τ΄ αυτιά τον πιάνεις το λαγό…/ Και με τα χρόνια γυρνάς ες τα σαλόνια / Ξεχνάς ποια μάνα σε γένναε στο κλάμα/ Και του εργάτη καβάλησες την πλάτη./ Μα θε να πει Αμάν πια…»
De gustibus…

Αγαπητή Κυρία, Εδώ είμαι πάλι για να ερεθίσω τα νεύρα σου. Χτες, παρακολούθησα στο Μέγαρο την παράσταση για την Εdith Ρiaf. Δεν ξέρω αν οι κριτικοί θα ασχοληθούν με την παράσταση και αν ασχοληθούν τι θέση θα πάρουν. Εγώ πάντως την ευχαριστήθηκα πολύ, αφού με έφερε πίσω στα νεανικά χρόνια μου, τότε που το τραγούδι αλλά και η ίδια ζωή της Ρiaf μάς έθελγε.

Δεν μπορώ όμως να μείνω αδιάφορος στις τιμές των εισιτηρίων που ήσαν της τάξεως των 75, 55, 45, 35 και 20 ευρώ για τους φοιτητές. Συνήθως οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώνονται από το κόστος της εκάστοτε παράστασης (αμοιβές καλλιτεχνών, το περίφημο κασέ, έξοδα τεχνικών, γενικά έξοδα κ.λπ.). Το κόστος της συγκεκριμένης παράστασης θα πρέπει φυσικά να διαμορφώθηκε από την αμοιβή των 3 (τριών!) καλλιτεχνών: αφηγητής, ακορντεονίστας και τραγουδίστρια/ηθοποιός- πολύ καλή- και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα έξοδα τεχνικών κ.λπ.

Πώς μπορεί λοιπόν οι τιμές αυτής της παράστασης να είναι πάνω- κάτω όμοιες με τις τιμές παραστάσεων όπερας, συμφωνιών, μπαλέτου κ.λπ., όπου το κόστος του πλήθους των καλλιτεχνών- πολλές φορές διάσημα ονόματα- που συμμετέχουν είναι τεράστιο; Να περιμένω από κάποιον αρμόδιο κάποια εξήγηση;

Δημ. Κοτσιρ.

Καθένας ό,τι θέλει ζητάει, αγαπητέ Δημ. Δεν σας ενόχλησε βλέπω που κάποιοι κάθε τόσο βρίσκουν ένα γερό όνομα, όπως της Πιάφ εν προκειμένω, και μας φέρνουν διάφορους ταλαίπωρους που του κάνουν αφιέρωμα- όχι πάντα το καλύτερο και το υψηλότερης αισθητικής (αλλά αυτό είναι ζήτημα κριτικής)κι εμείς τρέχουμε με τα μάτια και τα αυτιά κλειστά μόνο και μόνο γιατί μας σερβίρουν έναν «μύθο». Στη συγκεκριμένη παράσταση, η πρώτη παράσταση έγινε πάραυτα sold out, η δεύτερη που έδωσαν επίσης και πήγαιναν και για τρίτη.

Πώς να μη ζητούν λοιπόν ό,τι θέλουν;

Ποιος θα τους ελέγξει; Επίσημα είναι τα στοιχεία και τα ποσά και όλα και διάτρητα τα εισιτήρια από την Εφορία. Το κοινό που έσπευσε ρωτήστε…