Τα λίγα περιττά κιλά… προσθέτουν χρόνια στη ζωή!

Παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις ότι τα περιττά κιλά μπορεί να μας σκοτώσουν, μια νέα αυστραλιανή μελέτη δείχνει ότι από μια ηλικία και μετά, οι υπέρβαροι ζουν περισσότερο από τους αδύνατους συνομηλίκους τους!

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο τεύχος της 28^ης Ιανουαρίου της «Επιθεώρησης της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας» (JAGS), έρχεται σε ευθεία αντίθεση με όλες τις άλλες που αποδεικνύουν πως τα περιττά κιλά συμβάλλουν σε έναν μακρύ κατάλογο προβλημάτων υγείας, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται καρδιοπάθεια και καρκίνος.

«Η μελέτη μας δείχνει πως όσοι ζήσουν μέχρι τα 70 τους χρόνια σε σχετικά καλή κατάσταση, διαθέτουν διαφορετικούς κινδύνους και αποκομίζουν οφέλη από το σωματικό λίπος σε σύγκριση με τους νεώτερους», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Λεόν Φλίκερ, από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας.

Ο δρ Φλίκερ και οι συνεργάτες του εξέτασαν τα στοιχεία μιας 10ετίας για την υγεία περισσότερων από 9.200 Αυστραλών, οι οποίοι το 1996 όταν άρχισε η μελέτη ήταν ηλικίας 70 έως 75 ετών.

Η Αυστραλία βρίσκεται στην τρίτη θέση του κόσμου όσον αφορά τα ποσοστά παχυσαρκίας, πίσω από ΗΠΑ και Βρετανία.

Οι ερευνητές χώρισαν τους εθελοντές τους σε τέσσερις ομάδες αναλόγως με τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ): ως λιποβαρείς, φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρους και παχύσαρκους.

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το νυν βάρος σε κιλά, με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα. Κάτω από 20 θεωρείται πολύ χαμηλός. Φυσιολογικές θεωρούνται οι τιμές από 20 έως 24,9. Υπέρβαρος είναι όποιος έχει ΔΜΣ 25-30 και παχύσαρκος όποιος έχει ΔΜΣ πάνω από 30 (με τις τιμές πάνω από 40 να σηματοδοτούν την νοσογόνο ή κακοήθη παχυσαρκία).

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι εθελοντές ήταν υπέρβαροι είχαν 13% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν στη διάρκεια των 10 ετών που τους παρακολουθούσαν, σε σύγκριση με όσους είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Όμως οι παχύσαρκοι εθελοντές δεν αποκόμιζαν κάποιο όφελος από τα κιλά τους.

Η ίδια μελέτη έδειξε ακόμη ότι η καθιστική ζωή διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου στις ηλικιωμένες γυναίκες και τον αυξάνει κατά 25% στους ηλικιωμένους άντρες.